Pages

Saturday, May 2, 2009

ေဆာင္းမီးဖို

မီးခိုးဗံုးကြဲသလို
ညေမွာင္မဲေပ်ာ္၀င္
ရုတ္တရက္ ရွင္သန္ခုန္ခ်လာ
ႏွင္းမွန္ကြဲစလဲပါ။

ကၽြန္ေတာ္ဟာ
တဲတခုမွာ
ဘာမွ ေရွာင္လႊဲမရလို႔
ညခိုဖို႔ ျပင္ဆင္ရင္း
မီးလင္းဖိုကို ထင္းထည့္တယ္။

ရဲေဘာ္တဦးေလ
တပ္ဦး၀တ္စံုမွာ၊ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔
ဘက္တံဆိပ္
အပ္ခ်ည္နဲ႔ သီကပ္ေနတယ္။

ရဲေဘာ္တဦးကေတာ့
စာအုပ္မွာ နစ္ျမဳပ္ေပ်ာ္၀င္
မွတ္စုေတြ တင္ရဲ႔
လက္သီးဆုပ္ျပင္ရဲ႔
ျမင္ကြင္းထဲမွာ
နာက်ည္းခဲ့တဲ့ ရက္ေတြေလ။

တိုးတိုးျမည္တဲ့
စကားစျမည္ခင္းေပါ့
ရဲေဘာ္ေတြ အခ်င္းခ်င္း
မအိပ္ခင္ မပ်င္းမရိေျပာေနၾက
အရင္ၾကားဘူးရတဲ့
ငါတို႔ သူငယ္ခ်င္း
ငါတို႔ သူရဲေကာင္း
စစ္ပြဲတြင္းမွာ
ငါတို႔ရဲ႔ ေမာင္းျပန္ေတြ ျမန္ဆန္ေပါက္ကြဲ
တိမ္ေတြမဲမဲနဲ႔
ေကာင္းကင္ကို ဆုတ္ျဖဲခဲ့တာေတြ။

အာရံုလင္းဖို႔
ႏွင္းခါးထိုးခြဲ
အတြဲလိုက္... အတြဲလိုက္
ငါတို႔ တိုက္ပြဲ၀င္ ရိုင္ဖယ္က
သံၿပိဳင္က်ယ္ေလာင္ ေတးသစ္ေတြ။

မ်က္လံုးေတြဟာ
မီးပြင့္လာေပါ့
ငါတို႔ လက္ညိႇဳးေတြေတာင္ ေကြးညႇစ္မိ
ေခၽြးေတြျပစ္ခဲေနတဲ့ ၀တ္စံုထဲမွာ
တစံုတရာ ပူး၀င္လာသလို။

စကားစျမည္၀ိုင္းရဲ႔
လိႈင္းယိမ္းႏြဲ႔တဲ့ မီးေတာက္ေတြ၊ ကေ၀ဆန္ပံုနဲ႔
ကခုန္ ဆူေ၀လာ
ဘယ္သူမွ မသိပါဘဲ
လာေရာက္နားေထာင္ခဲ့
၀င္ေရာက္မေျပာႏိုင္ေတာ့တဲ့
သူတို႔ရဲ႔ ဇာတ္လိုက္ႏွစ္ေယာက္။

ေယာဟန္ေအာင္
၁၉၉၁ မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔ထုတ္ "မတ္လရဲေဘာ္" လက္ေရးမင္ကူး ကဗ်ာစာအုပ္မွ
၁၉၉၁ ခုႏွစ္တုန္းက မာနယ္ပေလာ၊ ေလာကြားလူ ဌာနခ်ဳပ္မွာ လက္ေရးမင္ကူးနဲ႔ ထုတ္ခဲ့တဲ့ စာအုပ္ထဲက ကဗ်ာေဟာင္းေလး အခုမွ ျပန္ရတယ္။ အမွတ္တရ ျပန္တင္ထားလိုက္ပါတယ္။

6 comments:

မသက္ဇင္ said...

စကားစျမည္၀ိုင္းရဲ႔
လိႈင္းယိမ္းႏြဲ႔တဲ့ မီးေတာက္ေတြ၊ ကေ၀ဆန္ပံုနဲ႔
ကခုန္ ဆူေ၀လာ
ဘယ္သူမွ မသိပါဘဲ
လာေရာက္နားေထာင္ခဲ့
၀င္ေရာက္မေျပာႏိုင္ေတာ့တဲ့
သူတို႔ရဲ႔ ဇာတ္လိုက္ႏွစ္ေယာက္။

ကဗ်ာေတြမွာ ခံစားခ်က္ နဲ႔ ေပါင္းစပ္ထားၿပီး
ကဗ်ာ အႏုပညာစံေတြ ေတြ႔ရပါတယ္

ကဗ်ာဦး said...

ရဲေဘာ္တဦးေလ
တပ္ဦး၀တ္စံုမွာ၊ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔
ဘက္တံဆိပ္
အပ္ခ်ည္နဲ႔ သီကပ္ေနတယ္။

ဒီကဗ်ာေလးကို ဖတ္ၿပီး ေမေမ နဲ႔ က်မ သြားခဲ့တာ သတိရသြားပါတယ္ က်မ တို႔ အစ္ကိုႀကီး က ၁၉၈၈
မွာ ေျမာက္ပိုင္းေအဘီအက္စ္ဒီအက္ဖ္ ဘက္ ေတာခိုသြားတာ။ ေမေမက အစ္ကိုႀကီးနဲ့ေတြ႔ခ်င္ေတာ့ က်မပါ ေခၚၿပီး မိုးေကာင္းကေန ဖါးကန္႔ဘက္ ကို ကားလမ္းမႀကီးအတိုင္းေျခလွ်င္ ေလွ်ာက္ရတယ္
အဲဒီလမ္းေပၚမွာ ေကအိုင္ေအ တပ္စခန္းတခုေတြ႔တယ္
အစ္ကိုႀကီးတို႔ ေက်ာင္းသားတပ္နဲ႔ ေရာေနရတာ။ ေမေမေျပာလိုက္ေတာ့ တေယာက္က သြားေခၚေပးတာ အစ္ကိုႀကီးဆင္းလာတယ္။ ေမေမက ငိုလိုက္တာ
စကားေျပာေနရင္း က်မက စိတ္ဝင္စားေနတာက အစ္ကိုႀကီး တပ္ဦး ဘက္တံဆိပ္ အပ္ခ်ည္နဲ႔ သီ ေနတာ ကိုေလ ။ ဒီကဗ်ာေလးထဲကအတိုင္းပါပဲ။
အခုေတာ့ က်မအစ္ကိုႀကီးက တိုက္ပြဲမွာက်သြားပါၿပီ။

Anonymous said...

ကဗ်ာဦး
မင္းဟာငါတို့ညီမေလးပါပဲ။
မင္းအစ္ကိုငါတို့ရဲေဘာ္က်ဆံုးခဲ့ေပမဲ့
မင္းအစ္ကိုရဲ့ရဲေဘာ္ငါတို့ရွိေနတယ္
အရာရာကိုရဲရဲရင္ဆိုင္၊ အားမငယ္နဲ့။ ။

Moe Cho Thinn said...

ကဗ်ာပဲ ေရးပါ ကိုေယာရယ္။
ကိုေယာ ကဗ်ာေတြက အမ်ားႀကီး ပိုထိေရာက္ပါတယ္။
ႏွလုံးသားကို တည္႔တည္႔မွန္တဲ႔ ကဗ်ာမ်ိဳးေတြမို႔ပါ။
ခင္မင္ေလးစားလ်က္
မိုးခ်ိဳသင္း

ဒူကဘာ said...

ေယာဆရာက အႏုအၾကမ္း ၂ခန္းလံုး ပီျပင္လို႔ ေယာနယ္က ေနာက္ကၽြမ္းပစ္ရင္ ဘဝေျပာင္းတဲ႔ အတတ္ေတြမ်ား တဖက္ကမ္း ခတ္ခဲ႔ေလသလားဗ်ာ..ကဗ်ာလဲ ကဗ်ာမို႔ ေဟာ႔ဒီရင္ဘတ္ႀကီးကို ဆုပ္ရမ္းလိုက္သလို ခံစားမႈေတြ ေပးႏိုင္ခဲ႔တယ္ ဗ်ာ။

Maung said...

ေဟ႕လူ..

ခ်ဳိသင္းစကားပံုတူကူးခ်ရရင္..
ကဗ်ာပဲေရးပါေတာ႕ဗ်ဳိ႕..
:-)
ေနလင္း

Recent Comments