Pages

Monday, January 9, 2017

ေဆာင္းည

"ေႏြက သူဟာ ပူေလာင္ေၾကာင္း
သက္ေသေကာင္းေကာင္းနဲ႔
အတိအလင္း ျပသႏိုင္တယ္" ဆိုေပမယ့္
ေဆာင္းညက ရွည္လ်ား တိတ္ဆိတ္ေနလိုက္တာ
ႏွင္းသံ ၿဖိဳးၿဖိဳးေဖ်ာက္ေဖ်ာက္နဲ႔ ေခ်ာက္ျခားစရာ
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ စိတ္ေျပာင္းၿပီလား စိုးမိေပါ့
ႏွင္းမိုးရိုင္းနဲ႔ ေလရူးလိႈင္းထ ရာသီအခါ။

တိတ္ဆိတ္ေနဆို
စနစ္ဆိုးေတြအေပၚ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တယ္။
အၾကမ္းဖက္မႈေတြအေပၚ တိတ္ဆိတ္ေနတာ      
အေျခခံအခြင့္အေရးေတြအေပၚ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တာ
တရားမွ်တမႈအေပၚ တိတ္ဆိတ္ေနတာ
မ်က္ရည္၊ ငိုရိႈက္သံနဲ႔ ငတ္မြတ္မႈေတြအေပၚ တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့တာ။

တို႔ထုဆစ္ခဲ့တာ မဟာအိပ္မက္ေတြပါ။
ဘာမွမဟုတ္ဘဲ ေဆာင္းျမက္ရိုင္းၾကား
ေသြးထိုင္း ေအးခဲသြားႏိုင္တာေပါ့။   

"ငါတို႔ရဲ႔ ျမစ္ပါ          
ေဝ့ကာဝိုက္ကာ အလိုက္သင့္ စီးေမ်ာရင္း
ပင္လယ္အထိ မဆင္း မေရာက္ႏိုင္မွာ စိုးေနခဲ့တယ္။"[1]

ေယာဟန္ေအာင္
ဇန္ ၇၊ ၂၀၁၇။  




[1] ကိုၿငိမ္းေဝရဲ႔ "ပင္လယ္ကိုရွာမေတြ႔တဲ့ျမစ္မ်ား" စာသားကို ခံစားပါသည္။

Tuesday, December 27, 2016

ျပည္ေတာ္ျပန္

ေခတ္ကိုက
လႈပ္လႈပ္ရွားရွား၊ အနားမရႏိုင္တဲ့ ေခတ္ပါ။
ေျပာင္းလဲခ်ိန္ တန္ပါၿပီ ဆိုသကိုး။
ေျပာင္းလဲသမွ် အိမ္ျပန္လာသူအတြက္
ေပ်ာက္ဆံုးမႈ ႀကီးေနတယ္။

ေပ်ာက္ဆံုးမႈက မ်ားဆို
သူ႔ၿမိဳ႔ေတာ့ သူ႔ၿမိဳ႔ပါ
သူ ဘယ္ကိုလာလို႔ ဘယ္ကိုသြားရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။

ဆိုရွယ္လစ္ ၿငိမ္သက္မႈကို လႈပ္ႏိႈးၿပီး
မုန္တိုင္းထန္ဖို႔ သူ ထြက္သြားခဲ့တာ
ေရျခားေျမျခားမွာမွ အမွန္တရားရွာမဟဲ့
ၾကံဳးဝါး ထြက္သြားခဲ့တာ  
လြမ္းတာကို နာတာနဲ႔ ေျပမယ္ ထင္ခဲ့တဲ့သူ။  

သူျပန္လာခဲ့တယ္။
သူ ထြက္သြားတဲ့ ၁၉၈၀ ခုႏွစ္မ်ားဆီ ျပန္လာတာ…
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္နဲ႔ ဂ်ပ္ဆင္ဆီ၊
လွည္းတန္းနဲ႔ ဦးခ်စ္ဆိုင္တန္းေတြဆီ
'အီကို' အေဆာင္မ်ားနဲ႔ ခံုတန္းလ်ားေတြဆီ။

ႀကိဳပံုက သင္းတယ္
ျမန္မာလို ပီပီသသ ေျပာပါရဲ႔နဲ႔
ဟိုတယ္ခႏႈန္းကို 'ေဖာ္ရိန္နာ'လို ေတာင္းတယ္
ကိုယ့္မိဘအိမ္ထဲ တစ္ညတည္းပါတယ္။
ဧည့္စာရင္းတိုင္ရမယ္တဲ့၊                               
သူ သြားတုန္းကေတာင္ မေမြးေလာက္ေသး
ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက လာေျပာတယ္
လြတ္လပ္ေရး မရခင္ ၁၉၄၀ က ဥပေဒအရတဲ့။
ဒီမွာခ်က္ျမွဳပ္ခဲ့တဲ့ သူကေရာ သူစိမ္းလား၊
သူေျပာတဲ့ ဗမာစကားက ေထာပတ္နံ႔သင္းေနလို႔လား။
ကိုယ့္ေမြးရာဇာတိ ျပန္လာတာေတာင္
ဗီဇာက လိုေသးသတဲ့။  

ေပါင္ဒါနည္းနည္းပါးပါး ဖို႔ထားတာေလာက္နဲ႔
ေဘထုပ္ထည္ ေခါက္ရိုးက်ဳိး ေလွ်ာ္ဝတ္ရံုေလာက္နဲ႔
ဟန္လုပ္ေနတုန္း ၿမိဳ႔ရန္ကုန္
မလြမ္းေလာက္ေသးတဲ့ၿမိဳ႔
ကားဆို႔တယ္၊ လမ္းဆို႔တယ္
မိုးနည္းနည္းညိဳ႔ရင္ ေျမာင္းေရဆို႔တယ္။

မေျပာျဖစ္ခဲ့တဲ့ ငယ္ခ်စ္ဆီ သူ ျပန္လာခဲ့တယ္
'စစ္ျပန္'အတြက္ 'ရြာက်န္' ေတြ ဘယ္ေစာင့္ႏိုင္မွာလဲ
သံေယာဇဥ္ေတြနဲ႔ ၾကည့္မိၾကတာကလြဲလို႔
ရင္ခံုသံေတြၾကား သံဇကာ ျခားေနခဲ့တယ္။
ကေလး ၂ ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ေသာသူက ႏြမ္းလ်
ဘဝ သိပ္ကို ဆန္ေနခဲ့ၿပီ။

သူ ျပန္လာတာ အင္းစိန္ ပိႏၷဲကုန္းလမ္းကေလးကအိမ္
ဒါေပမယ့္ ၿမိဳ႔သစ္ကို အိမ္ေရႊ႔ခဲ့ၿပီ
ေျပာသမွ်ကို အေဖက ျပံဳးၿပံဳးႀကီး နားေထာင္ၿပီး
ငါ့သားရယ္… မင္းေျပာသမွ် အဆန္းႀကီးပဲကြာတဲ့
အေဖကိုယ္တိုင္က အဆန္းႀကီးျဖစ္ေနလို႔
အိမ္ေရွ႔လမ္း တစ္ဝက္တစ္ျပက္ ခင္းဖို႔အေရး
အနစ္နာခံ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးဝင္ေပးရေသးဆိုပဲ။       

သူျပန္လာတာ ခိုင္ထူးရယ္၊ လႊမ္းမိုးရယ္
ခင္ဝမ္းနဲ႔ ကိုတိုးႀကီး..သူတို႔ ကက္ဆက္တိပ္ေခြေတြဆီ
သူျပန္လာတာ ပန္းခရမ္းျပာ ရွာမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ အင္းလ်ားဆီ၊
ေဟာ္တယ္ခန္းမထဲက လူသီးသန္႔ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြ မဟုတ္ဘူး
ဆယ္လ္ဖီ (selfie) ရိုက္ဖို႔ ဖုန္းတေထာင္ေထာင္နဲ႔
ဆူညံပူေလာင္
အေဆာင္အေယာင္ ရိႈးေတြဆီ မဟုတ္ဘူး။

သူျပန္လာတာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ပါးစပ္နဲ႔ စစ္ခင္းခဲ့ၾကတဲ့
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ကေလးဆီ
ခုလို လူစည္စည္ စည္ဘီယာဆိုင္ေတြ မဟုတ္ဘူး
အိတ္ေဇာေငြ႔၊ ရန္လိုစိတ္၊
ေဆးလိပ္နဲ႔ ဘီယာေၾကာ္ျငာေတြဟီးထ
ေရငတ္ေနၾကတဲ့ လူေတာအုပ္ႀကီး မဟုတ္ဘူး
မရွိတဲ့သူက မရွိၾကေတာ့ဘူး၊ သူတို႔ အေသေစာၾကတယ္။

သူျပန္လာတာက သူ႔ ေခါင္းေဆာင္မ်ားဆီ
မီးေတာက္နဲ႔ ယမ္းေငြ႔ေတြၾကားက ျပန္လာတာ
လူ႔အသက္ေတြ ေထာင္ခ်ီေသေၾကၿပီးမွ ျပန္လာတာ..
ေၾကာက္ရြံ႔ျခင္းမွ ကင္းေဝးရာ
'ငါတို႔၏ေခါင္းသည္ ေသြးခ်င္းခ်င္းနီ၏
သို႔ေသာ္ ညႊတ္ကားမညႊတ္' ဆိုသူေတြထံ ျပန္လာတာ
သူတို႔လို 'တတိယကမၻာတန္းစား'
ေဆာင့္ႂကြားႂကြားအမတ္ေတြ မဟုတ္ဘူး
ပဲ့တင္ျပန္ခန္းထဲ ေက်နပ္ေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ မဟုတ္ဘူး
'တတိယကမၻာတန္းစား' လုပ္ငန္းရွင္ေတြနဲ႔
ခင္မင္ သတင္းေလြ႔ေလြ႔၊ သူတို႔က ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး မိတ္ဖက္ႀကီးေတြအလား
လူ႔စည္း ဘီလူးစည္းေတြက ပါးသြားၿပီလား။

သူျပန္လာတာက သူ႔ သူရဲေကာင္းမ်ားဆီ
'ႏိုင္က်ဥ္း'တိုင္းကို ဦးဝင္းတင္လို ထင္ထားတာေပါ့
'လြတ္လပ္ေရးကို ေပးေလာ့…
ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေသခ်င္းတရားကိုေပးေလ့ာ' ဆိုတဲ့
ဗီယက္ေကာင္းေတြဆီ ျပန္လာတာ
အဟိ ံသဝါဒီ၊ ဂႏၵီေတြဆီ ျပန္လာတာ…
အဲန္ဂ်ီအိုေတြနဲ႔
မၿပီးဆံုးႏိုင္တဲ့ ႏွစ္လည္အခမ္းအနားေတြဆီ ျပန္လာတာ မဟုတ္ဘူး
မၿငီးတန္း အစည္းအေဝးေတြဆီ ျပန္လာတာမဟုတ္ဘူး…
လာ…ဒကာခံ.. ဘီယာဆိုင္ သြားမယ္တဲ့…
နာဂစ္ မိေတာတို႔ ရွိရာ
မာဆတ္ပါလာ သြားမယ္တဲ့… အဲသလို ေလာ္လီမႈေတြဆီ မဟုတ္ဘူး။

ဒီႏိုင္ငံမွာ သူ နားမလည္ႏိုင္စြာ ၾကားေနရ        
လူတိုင္းက အသံျမႇင့္ ေျပာေနၾကရတယ္
အေဝးေျပးဘတ္စ္ေတြေပၚက
ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းေတြမွာ အသံျမႇင့္ ေျပာၾကတယ္။
ကားစပယ္ယာေတြကလည္း အသံျမႇင့္ ေခၚေနၾကတယ္
ကားႀကီးေတြက ဟြန္းကိုတီး လမ္းေတာင္းတယ္
"ပြစ္… ပြစ္… ဝမ္းတီး ရွယ္ေနာ္… ရွယ္.." တဲ့
ေရႊဆြဲႀကိဳးနဲ႔ ေကာင္က ေအာ္ေျပာေတာ့
သူငယ္ စားပြဲထိုးေလးက လန္႔ျဖန္႔ၿပီး
"ဝမ္းတီး၊ တူးအီၾကာ ပါဆယ္" ထပ္ျမႇင့္ေအာ္တယ္။

'နဂါးနီတန္ခိုးနဲ႔ အမ်ဳိးဂုဏ္တက္ေစမည္' တဲ့
ထီဆိုင္ေတြကလည္း အသံျမႇင့္
'ျပည္တြင္းစစ္ ခ်က္ခ်င္းရပ္၊ ခ်က္ခ်င္းရပ္'
တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူေတြကလည္း အသံျမႇင့္၊
'အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာ' ကာကြယ္မယ္တဲ့
'တရားေသာစစ္ ေအာင္ရမယ္'တဲ့
တရားေဟာကိုယ္ေတာ္ကလည္း အသံျမႇင့္
ေနာက္ဆံုး ဘံုကထိန္အလွဴခံနဲ႔ ဓမၼာရံုေတြေတာင္
ေန႔ေန႔ညည အသံျမႇင့္
သူ ေျပာခ်င္တဲ့ အသံေတြ
'ဆြံ႔အ' ေနမိခဲ့တယ္။  

'ေဒၚလာစား… ေဒၚလာစား'
ေစ်းကြက္ စီးပြားေရးဝါဒသစ္ကေတာ့ သူ႔ကို လိုလိုလားလား ရွိပါရဲ႔။
ဒီလို လူေတြရဲ႔ ေငြေတြနဲ႔
က်ဴးေက်ာ္ေတြကို စနစ္ႀကီးက ေကာ္ထိုးထုတ္ပစ္လိုက္တယ္။
'တဲေပၚကေန တိုက္ေပၚတင္မယ္' တဲ့၊
အာဖရိကဆန္ဆန္ လမ္းမေတြ၊
ျခရာ ပရပြနဲ႔ ၿမိဳ႔ျပစီမံကိန္းေတြခ်တယ္။

က်ပ္ႏွစ္ရာနဲ႔ ဘတ္စ္ စပယ္ယာ- ခရီးသည္ အမ်ဳိးသမီးႀကီး တစ္ဦး ရန္ျဖစ္ေနတာ
ငါၾကားဝင္ၿပီး ရွင္းေပးလိုက္ရေလမလား
ျပည့္လွ်ံခြက္ထဲက က်လာတဲ့ ေစတနာခ်ဳိျပင္းသီးမ်ား
လက္အုပ္ခ်ီ စားသံုးေနၾကတတ္သူမ်ား
ခါးသီးတဲ့ ဘဝဒဏ္ရာေတြ လ်ာနဲ႔ ျပန္လ်က္ တျပတ္ျပတ္။

ေပ်ာက္ဆံုးမႈက မ်ားဆို
သူ႔ၿမိဳ႔ေတာ့ သူ႔ၿမိဳ႔ပါ
သူ ဘယ္ကိုလာလို႔ ဘယ္ကိုသြားရမွန္းေတာင္ မသိဘူး။

သူတို႔ ေနသားက်ခဲ့တဲ့ကမၻာက ေဝးသြားလိုက္တာ
ေသခ်ာတာေတာ့
တို႔ေခတ္က ရိုမန္တစ္ ပိုျဖစ္ၾကတာေပါ့။

ေယာဟန္ေအာင္

ဒီ ၂၂၊ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္။ 

အရူးရင့္တယ္

ရန္ကုန္ ျပန္မလာခ်င္ေတာ့ဘူး
အရူးရင့္တယ္ အခ်စ္ရယ္။

ငပိန္းေတြမ်ားတယ္၊
ဘာျဖစ္ျဖစ္ 'ရွယ္မယ္'ဆိုတဲ့ ငထူေတြမ်ားတယ္
အကြက္ဆန္းေတြ လွတုန္းလွဆဲဆိုပဲ
နဂိုရ္ကမွ မ်က္လံုးခပ္လည္လည္ရယ္ပါ။
သူတို႔နဲ႔ၾကာၾကာေနေလ ငါ အရူးရင့္တယ္။

စဥ္းစားၾကည့္ဆရာရယ္…
ခရီးသည္ကပါး တကၠစီေတြကမ်ားလာ
ဓာတ္ဆီေစ်းကတက္တာ
ရွာစားရတာလည္း မလြယ္ပါဘူး
"မနက္ ၉ နာရီ သတင္းေပးပို႔ခ်က္အရ
ယာဥ္ေက်ာမ်ားအားလံုး ပိတ္ဆို႔လ်က္ ရွိပါတယ္"
တျခားသြားစရာလမ္းလည္း မရွိဘူး
အရူးရင့္တယ္။

နတ္ျပည္ကေရာ လူလက္ခံလို႔ ဆန္႔ပါ့ဦးမလား
"အလွဴတကာ့ အလွဴမွာ အမြန္ျမတ္ဆံုးက
ကထိန္ ျမတ္သကၤန္းကို ကပ္လွဴရတဲ့ အလွဴပဲကြဲ႔"
လမ္းထိပ္တိုင္းမွာ အလွဴခံဌာနေတြ ရွိသမို႔
ေလာ္စပီကာ အၿပိဳင္အဆိုင္က်ဲသမို႔
ကထိန္သံေတြ ဆူညံလြန္းတယ္
"ဟား…ဟား…ဟား
ငါက ဗိုလ္ေအာင္ဒင္၊ နင္က ဒါကိုမျမင္
ငါ့အသည္းကို ခလုတ္တိုက္သြားတယ္
မိန္းကေလးရယ္ မင္း… မိုက္တယ္"
ခုနစ္ရက္ ခုနစ္လီ
ဒီသီခ်င္းပဲ ဟိုၾကားရ သည္ၾကားရ 
အရူးရင့္တယ္။

မီးက ခဏခဏလာတယ္
တတိယကမၻာဆိုေတာ့ တတိယကမၻာ မီးအဆင့္ပဲရတာေပါ့
တတိယကမၻာဆိုေတာ့ တတိယကမၻာအဆင့္ အစိုးရပဲရတာေပါ့
မင္းမို႔ ခ်ဥ္ပတ္အိုးထဲ ျပန္လာတယ္…
မင္းပါ ခ်ဥ္သြားမွာၾကည့္ေန..
အရူးရင့္တယ္။

အဲဒီေကာင္
ႏွစ္လံုး သံုးလံုးေရာင္းတဲ့ေကာင္
ရဲပိုင္သလိုလို၊ ဥကၠ႒ပိုင္သလိုလိုနဲ႔
လူေကာင္းေရာ၊ လူဆိုးပါ ေပါင္းထားတဲ့ေကာင္
အခု က်ေနာ္မေမးရဲေတာ့ဘူး
သူက ကုလားထိုင္ေပၚ ထိုင္ေနတာ အက်အန
အရူးရင့္တယ္။ 

ကမၻာႀကီးက စဥ္းစားပံုေျပာင္းသြားတာလား
ငါကပဲ စဥ္းစားပံုေျပာင္းသြားတာလား
ကိုယ့္ဘုရားမွ ကိုယ့္ဘုရား
ကိုယ့္ငရဲမွ ကိုယ့္ငရဲ
ကိုယ့္အက်ဳိးစီးပြားမွ ကိုယ့္အက်ဳိးစီးပြား
ျခံစည္းရိုးေတြ ျမင့္ျမင့္လာတယ္
သီအိုရီေတြ ျပာယာခတ္ေစၿပီး
တကမၻာလံုး အသည္းကြဲရၿပီေလ။

အဆိပ္ႏွစ္ခြက္ထဲက တစ္ခြက္ကို ေရြးရသလိုပါ
သိပ္စူးရွ နာက်ဥ္ရတာေပါ့
ထရမ့္ကို သမၼတႀကီး ေခၚၾကရေတာ့မယ္
ကမၻာ့သတင္း ခဏခဏမၾကည့္ပါနဲ႔
မင္း အသိဉာဏ္ကိုပါ အၾကမ္းဖက္ဦးမွာ…
အရူးရင့္တယ္။

ေနဦး… ေနဦး…
တူးျခစ္ေညႇာ္နံတယ္
ငါတို႔ ႏိုင္ငံေတာ္မ်ားလား
ကားပြဲစားေတြမ်ားတယ္
အိမ္ပြဲစားေတြမ်ားတယ္
သစ္ေတာနဲ႔ ျမစ္ေခ်ာင္းပြဲစားေတြ မ်ားတယ္
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပြဲစားေတြ မ်ားတယ္
ေကာလာဟဠ ပြဲစားမ်ားတယ္
ႏိုင္ငံေရး ပြဲစားေတြမ်ားတယ္။
မီးသတ္ကားေတြ သြားၿပီလား
မီးသတ္ကားေတြက ေရေရာပါသြားရဲ႔လား
ေလာင္ကၽြမ္းေနတာက က်ဳပ္တို႔ ေလာကပါလတရားပါဗ်
အရူးရင့္တယ္။ 

ေမေမရယ္.. သားကိုေဆးတိုက္ပါ။
ေမေမက အလုပ္မ်ားတယ္…
ဒီအတိုင္းမထားပါနဲ႔
အရူးရင့္ေတာ့မွာ သြက္သြက္ခ်ာ။

ေယာဟန္ေအာင္
ႏို ၁၀၊ ၂၀၁၆။ 

ေခတ္ေပၚ စကားဝိုင္း

ေရးတယ္
'Only me' ျပန္လုပ္တယ္။
ေရးတယ္
'Only me' ျပန္လုပ္ရတယ္။
မေရးဘဲလည္း မေနႏိုင္ဘူးတဲ့
မိတ္ေဆြတစ္ဦး ေျပာတာ။

ဘာေၾကာက္စရာလိုလဲ…
ေၾကာက္တတ္ရင္ ပိုစတာေတာင္ မၾကည့္ဘူး၊
"ေဟာင္ေကာင္ ေသြးကလဲ့စား"
ျပေတာ့မယ္၊ စေတာ့မယ္
ေဖ့ဘုတ္ထဲကလိုေတာင္ ရယ္လိုက္အုန္းမယ္… ငွိ ငွိ ငွိ တဲ့
ေနာက္တဦးက ျပန္ရိေထ့ပံု။    ။

ေယာဟန္ေအာင္ 
ႏို ၂၂၊ ၂၀၁၆။

အျပန္ခရီး

ကားႀကီးရဲ႔ ရင္ပံုရိုးထဲ
အလြမ္းမီးေလးတစ္ပံု ပ်ဳိးလာခဲ့တယ္
ဘဝစာမ်က္ႏွာေတြ ေလာင္စာရိႈ႔လို႔ေပါ့။

မိုး မရြာပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ရင္ထဲ အလြမ္းတိမ္ဖြဲ႔မိႈင္းညိဳ႕
ေလ မထန္ပါဘူး။
တမ္းတမႈေတြ လိႈင္းထလြန္းလို႔
မစိုက္ပ်ဳိးဘဲထားတဲ့ အလြမ္းေတြက
အခုမွ အထြက္တိုးေနလိုက္ၾကတာ။

အခါလြန္ၿပီးမွ ငယ္ခ်စ္ကို ျပန္ေတြ႔ခဲ့ရ
သူ႔ကိုငါ ခ်စ္ေနတုန္းပါပဲ ဆိုတာ
ငါသိခဲ့ရ၊ အနာတရေပါ့။

ရုပ္ရွင္ဆိုရင္ေတာ့ ေကာင္းသား၊  
ပီယာႏို တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္တို႔
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဇာတ္ေပါင္းလိုက္ဖို႔ တန္ပါၿပီ။

အခုေတာ့
ဆရာဝန္မ်ား Post-mortem ရင္ခြဲတဲ့အျဖစ္မ်ဳိးပါ…
ေရာဂါကို အတိအက်သိလိုက္ရ
ေသဆံုးသြားၿပီးတဲ့ ေနာက္မွေပါ့။

အရာရာကို အဆံုးရႈံးမခံႏိုင္လို႔
အရာရာကို ဆံုးရႈံးခဲ့ရပါတယ္။

ခရီးဆံုးေရာက္ေတာ့မွ ေျပာရတယ္
ေဆာရီးဗ်ာ.. ကားဆရာ
ခင္ဗ်ားကားမွာ က်ေနာ့္ေၾကာင့္
အလြမ္းေတြ ဖြာလံက်ဲေနခဲ့တယ္။

ေယာဟန္ေအာင္
ေအာက္ ၂၉၊ ၂၀၁၆။

သူမရွိတဲ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည

သူမရွိတဲ့ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ည
ခါးတယ္
မယ္ဇလီဖူးသုပ္ ခါးတယ္။ 
ၾကာဆံဟင္းခါး ခါးတယ္။ 
စေတာက္ ဘီယာ ခါးတယ္။ 


မီးပန္းေဗ်ာက္အိုးသံ တဒိန္းဒိန္းဆို 
ရင္ကြဲမတတ္ သူ႔ႏွလံုး ေျခာက္ျခားတယ္။

လစ္ဟာေနတဲ့ ဘဝမ်ား
ငါ့တို႔မွာ … 
ဖုန္းတစ္ေကာလ္ လစ္ဟာေနတယ္
ခ်တ္တင္ (Chatting) မီး အစိမ္းေလး လစ္ဟာေနတယ္
အူစိုမႈ လစ္ဟာတယ္ 
လံုျခံဳမႈ လစ္ဟာတယ္
တရားမွ်တမႈ လစ္ဟာတယ္
ဒီတညဟာ ၾကယ္တာရာ စံုညီဆိုေပမယ့္

ၾကယ္တစ္လံုး လစ္ဟာေနတယ္။ 

ဘိကၡဴတို႔
အမ်ဳိးေကာင္းသားတို႔ 
ပံ့သကူမဟုတ္ရပါဘူး 
ဒါဟာ သူမ ခဏ လ်စ္လ်ဴရႈထားခံရတဲ့ 
က်ေနာ့္ႏွလံုးသားပါ
အၾကာႀကီးေတာ့ ပစ္မထားဘူးထင္တာေပါ့။

ေယာဟန္ေအာင္
ႏို ၁၄၊ ၂၀၁၆။
 

Saturday, October 15, 2016

စစ္လြန္ေဒသ ေက်းရြာအုပ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးတေယာက္ရဲ႔ ေျပာျပခ်က္

လက္မွတ္ထိုးရမယ္ဆို
က်ေနာ္တို႔က သိပ္ေၾကာက္တာ…
ေနာက္ပိုင္းက် ခံရလြန္းလို႔။

က်ေနာ္တို႔က ေတာသားေတြ
စည္ပင္ဆို မျမင္ဖူးဘူး
အခြင့္ထူးဆိုမပါ၊
ျပာယာခတ္ ေရွ႔ထြက္ၾကဆိုရင္ ကိုယ္ေရွ႔ဆံုး။ 
ဆိုင္ကယ္လမ္းေလာက္၊
လိုတဲ့ေက်ာင္းေဆာက္၊
ဖ်ားနာရင္ ေဆးကုဖို႔ေလာက္ေတာ့ ရခ်င္တယ္။

ၿမိဳ႔က အစည္းအေဝးသြားပါတယ္
ရြာကိစၥ မေျပာသာဘူး
ၿမိဳ႔မရပ္ကြက္ ျပႆနာေတြခ်ည္း
အစည္းအေဝးဆို
ကိုယ္ကလည္း စကားမပီ
ဒီလိုနဲ႔ ခရီးစားရိတ္ကုန္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္။

လိုေနတာက ေက်ာင္းဆရာ၊ က်န္းမာေရးမွဴး
လူဦးေရ ၁၀,၀၀၀ မွ ေဆးမွဴးတေယာက္ဆိုေတာ့
က်ေနာ္တုိ႔က လူကို ၾကက္ဥေဖာက္စက္နဲ႔ ရွာရမလို။
သူနာျပဳဆရာမကလည္း
တစ္လမွာ ၁၀ ရက္ေလာက္
သင္တန္း၊ လခ်ဳပ္နဲ႔ ၿမိဳ႔ကိုေရာက္ေန…
ေသတာေတာင္ သူ႔ကိုေစာင့္ေနရမယ္။

ေတာထဲကကလည္း
ဘာမွန္းမသိရ
ရြာကလူကို လာလာဖမ္းတယ္
ရွိသမွ်အသိေလးနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ေတြးမိၾကတာေတာ့
"ဘယ္လက္နက္ကိုင္မွ မေကာင္းပါဘူး"ရယ္လို႔။

အခု ဒု-သမၼတေပါ့
သူလည္း ဒီရြာမွာေနခဲ့ဖူးတယ္
တပ္ရင္းမွဴး ဘဝနဲ႔
ကိုယ္ခံရတာေတာ့ ကိုယ္ပဲ သိတာေပါ့….။

ေယာဟန္ေအာင္

၂၁ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၆

Recent Comments