Pages

Saturday, October 15, 2016

စစ္လြန္ေဒသ ေက်းရြာအုပ္စု အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးတေယာက္ရဲ႔ ေျပာျပခ်က္

လက္မွတ္ထိုးရမယ္ဆို
က်ေနာ္တို႔က သိပ္ေၾကာက္တာ…
ေနာက္ပိုင္းက် ခံရလြန္းလို႔။

က်ေနာ္တို႔က ေတာသားေတြ
စည္ပင္ဆို မျမင္ဖူးဘူး
အခြင့္ထူးဆိုမပါ၊
ျပာယာခတ္ ေရွ႔ထြက္ၾကဆိုရင္ ကိုယ္ေရွ႔ဆံုး။ 
ဆိုင္ကယ္လမ္းေလာက္၊
လိုတဲ့ေက်ာင္းေဆာက္၊
ဖ်ားနာရင္ ေဆးကုဖို႔ေလာက္ေတာ့ ရခ်င္တယ္။

ၿမိဳ႔က အစည္းအေဝးသြားပါတယ္
ရြာကိစၥ မေျပာသာဘူး
ၿမိဳ႔မရပ္ကြက္ ျပႆနာေတြခ်ည္း
အစည္းအေဝးဆို
ကိုယ္ကလည္း စကားမပီ
ဒီလိုနဲ႔ ခရီးစားရိတ္ကုန္တာပဲ အဖတ္တင္တယ္။

လိုေနတာက ေက်ာင္းဆရာ၊ က်န္းမာေရးမွဴး
လူဦးေရ ၁၀,၀၀၀ မွ ေဆးမွဴးတေယာက္ဆိုေတာ့
က်ေနာ္တုိ႔က လူကို ၾကက္ဥေဖာက္စက္နဲ႔ ရွာရမလို။
သူနာျပဳဆရာမကလည္း
တစ္လမွာ ၁၀ ရက္ေလာက္
သင္တန္း၊ လခ်ဳပ္နဲ႔ ၿမိဳ႔ကိုေရာက္ေန…
ေသတာေတာင္ သူ႔ကိုေစာင့္ေနရမယ္။

ေတာထဲကကလည္း
ဘာမွန္းမသိရ
ရြာကလူကို လာလာဖမ္းတယ္
ရွိသမွ်အသိေလးနဲ႔ က်ေနာ္တို႔ ေတြးမိၾကတာေတာ့
"ဘယ္လက္နက္ကိုင္မွ မေကာင္းပါဘူး"ရယ္လို႔။

အခု ဒု-သမၼတေပါ့
သူလည္း ဒီရြာမွာေနခဲ့ဖူးတယ္
တပ္ရင္းမွဴး ဘဝနဲ႔
ကိုယ္ခံရတာေတာ့ ကိုယ္ပဲ သိတာေပါ့….။

ေယာဟန္ေအာင္

၂၁ စက္တင္ဘာ ၂၀၁၆

ေတြေဝမႈ

အရြယ္ရလာေတာ့ ဘဝကို
ေက်ာက္ခ်ထားၿပီ ထင္မိတယ္။

ကဗ်ာေတြလည္း မေရးခ်င္ေတာ့ဘူး။
ေက်ာက္ခ်ထားလွ်က္က မီးထြန္းၿပီး
ကင္းမြန္မွ်ားေနတဲ့ ေလွဟာငါလား။
ဇီဝဇိုးငွက္ေလးေတြ လာၿပီး ေသြးအံလာေအာင္
ေခ်ာ့ျမဴေထာက္ေခ်ာက္ဆင္တဲ့ အိမ္အိုလား
မ်က္ရည္ခ်ဴရေအာင္ ဇာတ္မင္းသားမွ မဟုတ္တာ။

ခရီးသြား လူထုမ်ားမ်ားနဲ႔
စကားေျပာျဖစ္ေလေလ
ေတြေဝလာတယ္။
အေမရိကန္ ျပန္ရမလား။
ဆရာစံ လုပ္ရမလား။
မတရားမႈေတြက ျမစ္တြယ္ တင္းၾကမ္း။

ခုေရးတာ ကဗ်ာမဟုတ္ပါဘူး။
What's on your mind? ဆိုလို႔ ေျပာတာ
Like မလုပ္ၾကပါနဲ႔။ 

ေယာဟန္ေအာင္
စက္ ၁၀၊ ၂၀၁၆

ငယ္ကၽြမ္းေဆြ

ဘူတာေတြအမ်ားႀကီး ခုတ္ေမာင္းသြားၿပီးမွ
သတိတရနဲ႔ ရပ္မိခဲ့
ဇယားေတြ အတိအက်နဲ႔မို႔
ကိုယ့္ဘူတာေဟာင္းေလး ေဝးကြာ
ေနာက္ျပန္ေငးဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါ။

'ငယ္ခ်စ္' ဆိုတာ
ေရကူးသင္၊ စက္ဘီးစီးတတ္သလို
ျဖတ္သန္းၿပီးရင္ ျပန္ေမ့မရတတ္တဲ့အရာ
ရုပ္ခႏၶာကိုယ္၌ထဲ ေပါင္းစည္း အမွတ္သညာ။

"မႏွစ္က မိႈရခဲ့တဲ့ေနရာ
ဒီႏွစ္လည္း မႈိက်င္းေတြ ျပန္ေတြ႔ရဦးမွာ"…….။ *

ေယာဟန္ေအာင္
စက္ ၉၊ ၂၀၁၆


* ကခ်င္စကားပံု 

Thursday, September 8, 2016

ျပံုးျပံဳးႀကီး

သူဟာ ဒီတေလာ ျပံုးျပံဳးႀကီးျဖစ္ေနတယ္။
တခ်ိန္လံုး ျပံုးျပံဳးႀကီး ျဖစ္ေနရွာ
ေရာဂါေဗဒဆန္ဆန္ မသကၤာ ျဖစ္လာၾကတယ္ဆိုပဲ။
သူက ဖုန္းမ်က္ႏွာျပင္ၾကည့္လို႔
ျပံုးျပံဳးႀကီးဆို၊
'ေဘာမ' လာလာ၊ 'ေမ့ေမ့သား' လာလာ
မိတ္ေဆြျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ေပးလိုက္တာပဲ၊
သူက လူတိုင္းပို႔စ္တင္တာကို ေက်နပ္သြားရေအာင္
လက္မေထာင္ Like ႏွိပ္တယ္။
ဒီလိုနဲ႔ သူ႔ေဖ့ဘုတ္မ်က္ခြက္ ဗြက္ထလာတာေတာင္
ျပံုးျပံဳးႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ေကာင္းတုန္း။

သူဟာ အမတ္ေလာင္းတစ္ေယာက္ မဲဆြယ္သလို
လူတိုင္းကို ျပံုးျပံဳးႀကီးနဲ႔ ၾကည့္တယ္။
လူမဆန္တဲ့ ကားစပယ္ယာကိုလည္း ျပံုးျပံဳးႀကီး
လမ္းေထာင့္တိုင္းက စပီကာညံ
ေရေဘးအလွဴခံေတြကိုလည္း ျပံုးျပံဳးႀကီး
တိုက္မလို ပြတ္သီခိုက္
"ေသသြားခ်င္လား" ေဟာက္လိုက္တဲ့ ကားဒရိုင္ဘာကိုလည္း
သူက ျပံုးျပံဳးႀကီးနဲ႔ တုံ႔ျပန္ခဲ့တယ္။

တန္းစီေနတုန္း ေက်ာ္တက္သူေတြကိုလည္း ျပံုးျပံဳးႀကီး
ကားျပဴတင္းက ကြမ္းတံေထြး ျပစ္ကနဲရွင္းလိုက္သူကိုလည္း ျပံုးျပံဳးႀကီး
တိုက္ခန္းအေပၚထပ္က အမိႈက္ထုတ္ျပဳတ္က်လာတာကိုေတာင္ ျပံုးျပံဳးႀကီး
မိုးရြာလို႔ ေရနစ္တဲ့လမ္းေပၚေလွ်ာက္လည္း ျပံုးျပံဳးႀကီး
ယာဥ္ေၾကာထဲ က်ပ္ညႇပ္ေနတုန္း ဖုန္းတလံုးနဲ႔ ျပံုးျပံဳးႀကီး
အရက္အတုေတြနဲ႔ မူးရေတာ့လည္း ျပံုးျပံဳးႀကီး
သူက ေခ်ာေမြ႔လိုက္ေလ်ာလြန္းလို႔
မိတ္ေဆြမ်ားကေတာင္ "ဆပ္ျပာ" လို႔ တီးတိုးေခၚေနၾကတဲ့အထိ
သူက ျပံုးျပံဳးႀကီး။

ျပံုးျပံဳးႀကီးျဖစ္ေနဆို ဘာလိုေသးလဲ၊
သူကိုးကြယ္ရမယ့္ ဘုရားသခင္ကို ဖန္တီးထားၿပီးၿပီ၊
သူမုန္းတီးရမယ့္ မိစၦာကို ဖန္တီးထားၿပီးၿပီ။
သူ႔ကမၻာကို သူအဓိပၸါယ္ဖြင့္ထားၿပီးပါၿပီ။

ျပံုးျပံဳးႀကီးထိုင္ေနတာ
လူမသိႏိုင္တဲ့
ႏွလံုးအတိ ဂြမ္းဆီထိစရာ အေၾကာင္းေတြရွိထားခဲ့တယ္။

ေယာဟန္ေအာင္
စက္ ၈၊ ၂၀၁၆။

Wednesday, September 7, 2016

ဥစၥာေစာင့္

ဥစၥာေစာင့္ဆိုတာ
အလြမ္းေတြေၾကာင့္ ျဖစ္လာတာ
ေလာကီကိစၥ ဝိစၥေတြကို သူေျဖာင့္ေျဖာင့္ႀကီး မစြန္႔ႏိုင္လို႔ …

သူ႔ အသံခ်ဳိခ်ဳိေလးဟာ က်ေနာ့္ ဖက္အံုးေပါ့
ဒါေလးဖက္တြယ္ၿပီးမွ အိပ္မက္ေတြကို ရွင္သန္ေစတယ္။
လန္းဆန္းႏိုးထေစတယ္။
(မကၽြတ္မလြတ္တာ ေျပာပါတယ္)  
သူ႔ကို ဆင္တူရိုးမွား ဖန္တီးထားရတယ္။
ဒီအသံေလးကပဲ ကာကြယ္ေပးရာ.. ဥံဳ  ဂါထာေပါ့။
  
က်ေနာ့္လို ေရာ္ရြက္ေျခာက္ေတာ အတြက္ေတာ့
သူေလးဟာ လက္ယက္တြင္းေလး
ေဆြးေျမ့ရမယ္ဆိုရင္ေတာင္
ဒီေရတြင္းေလးအနားပဲ လဲေလ်ာင္းခ်င္ေတာ့တယ္။

နစ္ျမဳပ္ၿပီးသား သေဘၤာတစင္းေပၚကေန
ေရေပၚတက္ ခဏခဏေငးရ
လိႈင္းထန္မုန္တိုင္းက်တဲ့ သမုဒၵရာညမွာ
ကယ္ဆယ္သူ ေပၚလာဦးမလား။

က်ဳိးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္တဲ့ ဆင္ျခင္တံုတရားေတြ
မလိုပါဘူး။
ေကာင္းကင္က ၾကယ္နကၡတ္ေတြကို
သာမန္နဲ႔ ကိုယ္လိုလားတဲ့ အမ်ဳိးအစား၊
အုပ္စုခြဲေနတာလည္း အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေနတာပဲ
ဒါမွလည္း ေမ့ႏိုင္မယ္ေလ။

ဆံုးရႈံးခဲ့တာအတြက္ ငါေတာ္လွန္ တိုက္ခိုက္ယူရဦးမွာလား။
အိုမင္းႏြမ္းလ်ပါၿပီေလ…
ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့ ပစၥည္းေတြ တိုင္ခ်က္ဖြင့္တာနဲ႔
အျမဲျပန္ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိေလသလား
လက္ထဲေရာက္ၿပီးမွ တခါ ျပန္ေပ်ာက္သြားဦးမွာလား။    

က်ေနာ့္ႏွလံုးသားကို
အနာဂတ္ႀကိဳေခၚသြားလိုက္မယ္
ျပန္ဆံုအုန္းမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကေတာ့
အလိုလို မေသခ်ာေတာ့ဘူး
အဆီးအတား ကြန္ျခာသံႀကိဳးမ်ားရွိတယ္
သံလမ္းေပၚသြားတဲ့ ရထားမ်ားေတာ္ လမ္းလြဲေခ်ာ္မႈမ်ား ရွိေနေသးတယ္။  

တကယ္သက္ရွိလို
ေယာင္ေဆာင္ေနမိတဲ့ သူေယာင္ဟာ
ျပန္ရွင္ထေျမာက္မယ့္ သတၱမေန႔ကို ယံုၾကည္သူပါ။  

ဘုရားသခင္ အသစ္ရွိ ေပၚမယ္ဆိုရင္
က်ေနာ့္ကို ျပန္ဖန္ဆင္းမွာေပါ့
မ်ားစြာ သူခပ္သိမ္းတို႔၏ ဒုကၡကို ျငိမ္းမွာ
ထိုသူတို႔၏ မ်က္ရည္ကို သုတ္မွာ
ယာလက္ျဖင့္ ဆန္စပါးရိကၡာကို ေပး၊ ဝဲလက္ျဖင့္ ဝတ္စားတန္ဆာကို ေပးမွာ
အမိသည္ သားငယ္အား ရင္ခြင္၌ ႏွစ္သိမ့္သကဲ့သို႔
ကိုယ္ေတာင္သည္လည္း တုိင္းသူျပည္သားတို႔ကို ႏွစ္သိမ့္မွာ *
က်ေနာ့္ကိုလည္း ေမ့မထားပါနဲ႔အရွင္…………။

ေယာဟန္ေအာင္
စက္ ၇၊ ၂၀၁၆


* ရာဇကုမာရေက်ာက္စာကို ကိုးကားဖြဲ႔ပါသည္။ 

ဆရာဝန္ႏွင့္ စကားေျပာျခင္း

နားက်ပ္ႀကီး ျဖဳတ္လိုက္ပါဦး
က်ေနာ္ေျပာတာ နားေထာင္ပါ ေဒါက္တာ။

Nostalgia ကို ဘယ္လိုဘာသာျပန္ရပါ့ …
"ေရႊေရာင္ေန႔ရက္မ်ား လား"
ေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္ေတြ တမ္းတလြမ္းေမာတာလား
အိမ္ျပန္တဲ့ အဓိပၸါယ္လဲပါ၊ နာက်ဥ္ ေၾကကြဲရတာလည္းပါ၊
ရင္ဟင္းလင္း ပလာနဲ႔
ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့ စိတ္က်န္းမာေရး အေျခအေနလည္းပါ…
အဲသည္ေရာဂါ က်ေနာ္ ခံစားေနရပါၿပီ။

ေဒါက္တာ…
ေဆာင္းခိုငွက္ေတြ ဒီႏွစ္ေစာေရာက္မွာ သိလား
ကမၻာႀကီးက ပူေႏြးလာဆို
က်ေနာ့္ မီးေတာက္ေနတာကိုး
ခုဟာက ဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ လြမ္းေနတာ မဟုတ္ပါဘူး
အပမွီသလို တုန္ဆင္းဖ်ားနာ
'အယ္နီညိဳ' နဲ႔ 'လာနီညာ' ျဖစ္တာလည္း
က်ေနာ့္ေၾကာင့္ပါပဲ
သူတို႔ အဓိပၸါယ္ကိုက "ေကာင္မေလးနဲ႔ ေကာင္ကေလး" ပါ …

က်ေနာ္ စမ္းကေလး ေရဆုတ္ေျခာက္ကပ္လာေနတယ္
က်ေနာ့္ သစ္ေတာေတြ ရြက္ေႂကြ
က်ေနာ့္ ေျမျပင္က ပတ္ၾကားအက္ ေတာ္လဲ
က်ေနာ့္ေကာင္းကင္ေတာင္ အေမွာင္ေတြလာဖံုး
က်ေနာ့္လိပ္ျပာေတြက ေတာင္ပံ တဝုန္းဝုန္းခတ္။

ဒါေပမယ့္ သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ့ဖူးတာ
က်ေနာ့္အတြက္ ကုသိုလ္ပါ။
အဲဒါနဲ႔ပဲ နိဗၺာန္ဆိုတာ က်ေနာ္ ျမင္ခဲ့ဖူးတယ္… ေဒါက္တာ
စိတ္၏ ကံုလံုျပည့္စံုျခင္း အလ်ဥ္းျပည့္စံုဖူးတာေပါ့။  

အခါခပ္သိမ္း ကင္းလြတ္ၿငိမ္း၍
အဆံုးစြန္ေသာ ဘဝ၌ အဖန္ငါးရာ ငါးကမၻာ
(မကြ်တ္ရင္လည္း ေနပါေစ…. ေဒါက္တာ)
သံသရာထဲ ယူသြားလို႔ရရင္
အလြမ္းေတြပဲ ယူသြားေတာ့မယ္။

ေယာဟန္ေအာင္
စက္ ၆၊ ၂၀၁၆

ျခံစည္းရိုး

သံဗုေဒၶရြတ္လို႔၊ ထီးကြန္ျခာမိုး
လံုျခံဳခိုကိုး၊ ျခံစည္းရိုးခတ္တယ္။
၄-၃-၂၊ ကဝိအနွစ္နဲ႔
ငါ့ကဗ်ာကို ျခံစည္းရိုးခတ္တယ္။
တံခါးမပိတ္ဘဲ ေနႏိုင္တဲ့ဘဝ
ပိုင္ဆိုင္မႈေတြရလာေတာ့ ျခံစည္းရိုးခတ္တယ္။
ငါတို႔အရိုး၊ အမ်ဳိးဘာသာ
ကိုယ္ကိုးကြယ္တာမွ ျမတ္သမို႔
ျခံစည္းရိုးခတ္တယ္။  
ပင့္ကူတစ္ေကာင္၊ သားေကာင္ကို ေတြ႔သလို
ျခံစည္းရိုးခတ္တယ္။

ေယာဟန္ေအာင္

ဒီ ၂၂၊ ၂၀၁၅

Recent Comments