tag:blogger.com,1999:blog-38544155953074404092012-02-03T08:46:08.808+07:00Yaw Han Aungnoreply@blogger.comBlogger3701100tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-77586459762024536232012-01-29T08:44:00.002+07:002012-01-29T08:48:23.588+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-1rcoVuIesVI/TySkxZZBTlI/AAAAAAAABHo/zgZlH8oeeiY/s1600/china-india-burma.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 168px; height: 259px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-1rcoVuIesVI/TySkxZZBTlI/AAAAAAAABHo/zgZlH8oeeiY/s320/china-india-burma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5702864196694265426" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ သူရဲ႔ရွမ္းျပည္နယ္ဖက္ ခရီးစဥ္၊ ဆက္စပ္ရာသမိုင္းေတြကို တင္ျပေပးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက မဟာဗ်ဴဟာအရ တန္ဖိုးတက္ခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာျပည္အေၾကာင္း ေဖာ္ျပၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာျပည္က အထီးက်န္ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ အေျခအေန၊ မဟာဗ်ဴဟာအရ ႏိုင္ငံတကာရဲ႔ စိတ္၀င္စားဖြယ္အရ တန္ဖိုးက်ဆင္းခဲ့ရတဲ့ အေျခအေနေတြကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ ေမၿမိဳ႔သူေရာက္စဥ္ သူေတြ႔ရတဲ့ စစ္တကၠသိုလ္အေၾကာင္း၊ ပိတ္ရက္ အားလပ္ရက္ေတြမွာ ထြက္လည္တတ္တဲ့ ဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းသားေတြအေၾကာင္း ေဖာ္ျပရင္းနဲ႔ ျမန္မာသမိုင္းမွာ စစ္တပ္က ခ်ဳပ္ကိုင္လႊမ္းမိုးထားတဲ့ ေနရာက ပါ၀င္ခဲ့ပံုအေၾကာင္းကိုလည္း တို႔ထိေဖာ္ျပခဲ့ပါ ေသးတယ္။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ စစ္အာဏာသိမ္းလို႔ "ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ" အျဖစ္ ဦးေဆာင္၊ ေနာက္ေတာ့ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ လမ္းစဥ္ပါတီအျဖစ္ ၂၆- ႏွစ္တာ တိုင္းျပည္ကို တံခါးပိတ္ ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ကာလ ေတြအေၾကာင္းနဲ႔၊ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံုႀကီး ေနာက္ပိုင္း ဒီကေန႔ က်ေနာ္တို႔ သိၾကသလို စစ္အစိုးရနဲ႔ ဒီမို ကေရစီ အင္အားစုေတြအၾကား အားၿပိဳင္မႈ၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈေတြ အပါအ၀င္ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရး အဆင့္ေလ်ာက် ေနာက္ ဆုတ္ခဲ့ရတဲ့ အေျခအေနေတြကိုလည္း တို႔ထိ တင္ျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့အခ်ိန္မွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရအဖို႔ တရုတ္ႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ သံတမာန္ေရး အရ အားကိုးအားထားစရာ ျဖစ္လာပါတယ္။ တရုတ္က ျမန္မာျပည္တြင္း ကိစၥေတြဟာ ျပည္တြင္းေရးသာ ျဖစ္တယ္၊ ၀င္ေရာက္ မစြက္ဖက္ေရးဆိုတဲ့မူကို လက္ကိုင္ထားတဲ့အခါ စစ္အစိုးရအဖို႔ ပိုလို႔ သေဘာက်စရာ ျဖစ္ေစပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာလူမ်ဳိး ေတြရဲ႔ စိတ္အဇၥ်တၱအတြင္းမွာ တရုတ္ကို ေၾကာက္ရြံ႔တဲ့စိတ္က သိပ္ျပင္းထန္လြန္းတယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။<br /><br />တရုတ္ တာတာ တပ္ေတြလာတိုက္လို႔ ပုဂံပ်က္ရတဲ့အျဖစ္၊ တရုတ္ေျပးမင္း စတဲ့ သမိုင္းမွတ္ဉာဏ္ေတြ ရွိခဲ့သလို၊ ၁၈-ရာစု မန္ခ်ဴးတပ္ေတြလာတိုက္ေတာ့ ခုခံခဲ့တဲ့အေၾကာင္း စာကဗ်ာဖြဲ႔ခဲ့တာ အမ်ားလည္း ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ အခု ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေတြ ကိုယ္၌က တခ်ိန္က တရုတ္ျပည္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးထားတဲ့ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ တပ္ေတြနဲ႔ သူတင္ ကိုယ္တင္ ပြဲ ႏြဲခဲ့ရတဲ့ မွတ္ဉာဏ္က က်န္ရွိေနပါေသးတယ္။ တဖက္က တရုတ္ႏိုင္ငံကို မွီခိုအားထားေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔ ခ်ည္းပဲ စိတ္ခ် မထားႏိုင္ပါဘူး။ အိႏၵိယကို ျပန္ခ်ိန္ထိုးညႇိဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သလို၊ အာဆီယံအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္လည္း ၀င္ဆန္႔ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါ ေသးတယ္။ အာဆီယံဆီက ျမန္မာက ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ အကူအညီေတြ လာခဲ့မယ္ ေမွ်ာ္လင့္ေပမယ့္ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး၊ အေၾကာင္း ကေတာ့ ၁၉၉၇ အာရွေငြေၾကးကပ္ေၾကာင့္ပါ။ အာဆီယံဖက္က အျပဳသေဘာေဆာင္ ခ်ည္းကပ္မႈနဲ႔ ျမန္မာဖက္က ေျပာင္းလဲ လာဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေပမယ့္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။ အေၾကာင္းကေတာ့ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ မေဆြး ေႏြးႏိုင္လို႔ပါ။ ေဒၚစုနဲ႔ ေဆြးေႏြးျခင္းအားျဖင့္ ေျပလည္ဖို႔ အဲဒီအခ်ိန္က မေသခ်ာသလို၊ ပိုလို႔ အႏၱရာယ္မ်ား ရႈပ္ေထြးမယ္လို႔ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဖက္က တြက္ဆခဲ့ႏိုင္တယ္လို႔ စာေရးသူက ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အေျပာင္းအလဲေတြ ေႏွာင့္ေႏွးၾကန္႔ၾကာ ေနခ့ဲ တာပါ။<br /><br />စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ေမၿမိဳ႔ကေန ရွမ္းျပည္နယ္၊ သီေပါဖက္ကို ဆက္လို႔ ခရီးထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလမ္းတေလွ်ာက္ သူ ျမင္ေတြ႔ရတဲ့ ထူးျခားခ်က္ေတြကိုလည္း မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ရိုမန္ကက္သလစ္ ဘုရားေက်ာင္းေတြ၊ အိႏၵိယေျမာက္ပိုင္းႏြယ္ဖြား အသြင္ရွိတဲ့သူေတြ၊ အရင္ ကိုလိုနီစစ္တပ္လက္က်န္သမိုင္းျဖစ္တဲ့ ေဂါရခါးလူမ်ဳိးေတြ၊ နီေပါ ဘုရားေက်ာင္းေတြ၊ မူစလင္ ရပ္ကြက္ေတြအေၾကာင္း ေရာင္စံုျမင္ကြင္းကိုလည္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br />သူက ျမန္မာျပည္ သမိုင္းကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပထ၀ီေျမပံုကို ၾကည့္ရမယ္လို႔ ေျပာပါ တယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႔ ဗဟိုခ်က္မကို ပတ္၀ိုင္းထားတဲ့ နယ္ျခားေဒသေတြ၊ ႏိုင္ငံအက်ယ္ရဲ႔ တ၀က္ေက်ာ္က တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးေတြ ေနထိုင္ေနၾကတာပါ။ လူဦးေရအရ တိုင္းရင္းသားေတြက ႏိုင္ငံ့လူဦးေရရဲ႔ (သံုးပံုႏွစ္ပံု) ရွိေနပါတယ္။ ဘာသာကိုးကြယ္မႈအရ လည္း ဗမာလူမ်ဳိး အမ်ားစုက ဗုဒၶဘာသာ ျဖစ္ေပမယ့္၊ တိုင္းရင္းသားေတြၾကားမွာ ခရစ္ယာန္၊ မူစလင္၊ နတ္ကိုးကြယ္မႈ စသျဖင့္ ကြဲျပားရွိေနပါေသးတယ္။ ဗမာေတြက ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္းလြင္ျပင္ ေဒသမွာ ေနထိုင္ၾကၿပီး တိုင္းရင္းသားေတြကေတာ့ ျမန္မာ ျပည္ အလယ္ပိုင္းကို ပတ္၀ိုင္းထားတဲ့ ေတာင္တန္းေဒသေတြမွာ ေနထိုင္ၾကပါတယ္။<br /><br />အထူးသျဖင့္ ရွမ္းျပည္နယ္အေၾကာင္းကို စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦး ေဖာ္ျပရာမွာေတာ့ "ေန၀င္ဘုရင္မ်ား" ဆိုၿပီး အဲဒီအခန္း ကို ေခါင္းစဥ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိန္ ျမန္မာျပည္ ကိုလိုနီဘ၀ မက်ေရာက္ခင္က ရွမ္းျပည္နယ္လို ေတာင္တန္းေဒသေတြမွာ ရွမ္း ေစာ္ဘြားေတြ၊ ေဒသအႀကီးအကဲေတြ ကိုယ့္ဘာသာအုပ္ခ်ဳပ္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတို႔က ဗမာဘုရင့္အေပၚ သစၥာ ခံၾကတာ မ်ဳိး ရွိသလို၊ တရုတ္ျပည္နဲ႔ နီးစပ္တဲ့ နယ္စပ္ေဒသက တိုင္းရင္းသားအႀကီးအကဲေတြကလည္း ႏွစ္ဖက္စလံုးကို သစၥာခံ ပဏၰာဆက္ ေနထိုင္ခဲ့ၾကတာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဘာသာစကား ေျပာဆိုပံုကလည္း ေထြျပားစံုလင္လွပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ လူမ်ဳိးေရးအေျခခံ ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ျဖစ္လာခဲ့ရတာပါ။<br /><br />သူက ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြရဲ႔ ဒ႑ာရီဆန္လွတဲ့ ခြန္လံု နဲ႔ ခြန္လိုင္ ညီအစ္ကို ၂-ဦးက ဆင္းသက္လာတယ္ဆိုတဲ့ ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြရဲ႔ အတိတ္သမိုင္းကိုလည္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ တခ်ိန္က ျမန္မာျပည္သမိုင္းမွာသာမက ေဒသတြင္းမွာပါ ရွမ္းလူမ်ဳိး ေစာ္ဘြား၊ အႀကီးအကဲေတြက တနည္းမဟုတ္ တနည္း ပတ္သက္ အေရးပါခဲ့ၾကပါတယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံဖက္ကို ဆင္းသက္လာ ၾကသူ လူမ်ဳိး တူေတြ ရွိသလို၊ ယူနန္ျပည္နယ္ဖက္မွာလည္း ဒိုင္လူမ်ဳိးေတြရဲ႔ ဘုရင္ထီးနန္းေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ၿဗိတိသွ်ေတြ လာေရာက္သိမ္းပိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြက ခြန္အားခ်ိနဲ႔ေနတဲ့ကာလျဖစ္ၿပီး အခ်ဳိ႔ေစာ္ဘြား အုပ္ခ်ဳပ္ရာ ျပည္နယ္ေတြေတာ့ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ ၿဗိတိသွ်ေတြက ျမန္မာျပည္မကို သီးျခားခြဲျခားအုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုေတာ့ ေတာင္ တန္းေဒသအျဖစ္ ရွမ္းေစာ္ဘြားေတြရဲ႔ အာဏာကို မတို႔မထိထားခဲ့ပါတယ္။ ရွမ္းျပည္နယ္ကို ေစာ္ဘြား ၃၄ ဦး နဲ႔ ေစာ္ဘြား မ်ားေကာင္စီ (Order of Precedence) အျဖစ္ ဖြဲ႔စည္းလို႔ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ရွမ္းျပည္နယ္က "အေရွ႔တိုင္းရဲ႔ ဆြစ္ဇာလန္" လို႔ ေတာင္တင္စားေခၚေ၀ၚရေလာက္ေအာင္ တည္ၿငိမ္ ေအးခ်မ္းခဲ့ပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္း တရုတ္ ျပည္မွာေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ပြဲေတြ၊ သူပုန္ထမႈေတြနဲ႔ လူသန္းခ်ီ ေသဆံုးေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။<br /><br />ေနာက္ပိုင္း ဒုတိယကမၻာစစ္ျဖစ္လာ၊ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရလာၿပီးေတာ့ ရွမ္းျပည္နယ္မွာ ေျပာင္းလဲလာခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရး အေျခအေနေတြကိုလည္း စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဆက္လက္တင္ျပထားပါတယ္။ စာေရးသူရဲ႔ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္းထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြ အေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-7758645976202453623?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-16751617715812388682012-01-26T11:07:00.004+07:002012-01-26T11:11:49.858+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-DVbnxxdXV3c/TyDRqStbVrI/AAAAAAAABHI/VberZJ2SNjg/s1600/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 172px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-DVbnxxdXV3c/TyDRqStbVrI/AAAAAAAABHI/VberZJ2SNjg/s320/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5701787652758132402" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ဒုတိယကမၻာစစ္နဲ႔ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာျပည္ရဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာ အရ အေရးပါမႈအတက္အက်ကို တင္ျပေပးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းမွာ ျမန္မာျပည္က မဟာဗ်ဴဟာအရ အခ်က္အျခာက်၊ တန္ဖိုးတက္လာ တဲ့အေၾကာင္း တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယကမၻာစစ္မွာ ဂ်ပန္ တပ္ေတြက တရုတ္ႏိုင္ငံ ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းတေလွ်ာက္ကိုသိမ္း ပိုက္ထားၿပီး၊ မဟာမိတ္တပ္ ေတြကလည္း ပစိဖိတ္သမုဒၵရာတ၀ွမ္း ဂ်ပန္ေတြကို ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ေနမ၀င္ အင္ပိုင္ယာျပည့္ရွင္ အဂၤလိပ္ကိုယ္တိုင္လည္း၊ မရႈမလွ အရွက္တကြဲနဲ႔ ေနရာအမ်ားအျပားကို ဆုတ္ခြာေပးခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ မွာ မဟာမိတ္တပ္ေတြကို ဦးေဆာင္ၿပီး၊ ဂ်ပန္ကိုခုခံေနသူ အေမရိကန္အစိုးရကိုယ္တိုင္က ျမန္မာျပည္ကိုစိတ္၀င္တစား ၾကည့္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ရဲ႔စိတ္၀င္စားမႈက ျမန္မာျပည္ကို ဂ်ပန္လက္ေအာက္ က လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကူညီတိုက္ခိုက္ေပးဖို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ လူအင္အားမ်ားလွတဲ့ တရုတ္ျပည္ႀကီးက ဒီစစ္ပြဲမွာ သူတို႔ဖက္က ခံတိုက္ႏိုင္ေအာင္၊ တရုတ္ကို ေနာက္ေဖးလမ္းကေန စစ္အကူအညီ အေထာက္အပံ့ေတြ ေပးႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အေမရိကန္က ကလကတၱားကေန ေလယာဥ္ပ်ံေတြနဲ႔ ယူနန္ျပည္နယ္ထဲကို လက္နက္က်ည္ဆံေတြ ပို႔ေပးေနတယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း၊ လိုအပ္ေနတာထက္ မစို႔မပို႔သာ ေရာက္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ရန္ကုန္ကေန ပို႔မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ေရာက္ႏိုင္တဲ့ ပမာဏထက္ အနည္းအက်ဥ္းမွ်ပဲ ေရာက္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီအစီအစဥ္အတြက္ ရန္ကုန္ကို ကမ္းတက္ျပန္ သိမ္းပိုက္ဖို႔လည္း မလိုအပ္ေသးပါဘူး။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ အာသံျပည္နယ္ လီဒိုကေန ျမန္မာျပည္ေျမာက္ဖ်ားကို ျဖတ္လို႔ယူနန္ ျပည္ထဲကို လမ္းေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ကေနဒါႏိုင္ငံ၊ ကြိဘက္ကြန္ဖရင့္မွာျဖင့္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ခ်ာခ်ီ က အေမရိကန္သမၼတ ရုစဗဲ့လ္ကို Burma Road လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာျပည္ျဖတ္လမ္း ဖြင့္ဖို႔ သေဘာတူခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ထပ္ ၁၈ လအတြင္းမွာေတာ့ စစ္သား၊ အရပ္သား ေထာင္ေသာင္းခ်ီစုေဆာင္းၿပီး ေန႔ေရာညပါ Burma Road ကို ေဖာက္ ၾကပါေတာ့ တယ္။ ဒီလမ္းကို လီဒိုလမ္းမႀကီး၊ ဒါမွမဟုတ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စတီး၀ဲလ္ကို အစြဲျပဳလို႔ စတီး၀ဲလ္ လမ္းမႀကီးလို႔လည္း ေခၚၾကပါတယ္။ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ေျခကေန ပတ္ၿပီး တရုတ္-အိႏၵိယ တိုက္ရိုက္လမ္းေပါက္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ဒီလမ္းေဖာက္ ရာမွာ လူ ၂ ေသာင္း ေလာက္ ေသဆံုးခဲ့ရေၾကာင္းလည္း အရင္အပတ္က တင္ျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အဲဒီအခ်ိန္က အေမရိကန္တပ္မွာ ပါလာတဲ့ စစ္သားအမ်ားစုက အာဖရိကတိုက္က စစ္သားေတြ၊ အေမရိကန္က လူမဲေတြ ပါ။ သူတို႔က အင္းဆက္ပိုးမႊား၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ရာသီဥတု၊ ေရာဂါဘယ၊ ရက္စက္တဲ့ မိုးဥတုဒဏ္ေတြ ခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ သူတို႔ကို ဘယ္သူမွလည္း တခုတ္တရ ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔ ေျပာတာမၾကားခဲ့ရပါဘူး။ အခု အေမရိကန္သမၼတ အိုဘားမားရဲ႔အဖိုး ေတာင္ အေမရိကန္စစ္တပ္နဲ႔အတူ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္လာခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ၁၉၄၄ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ဂ်ပန္က ျမန္မာ-အိႏၵိယနယ္စပ္ေဒသေတြကေနတဆင့္ ထိုးစစ္အႀကီးအက်ယ္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ပါေတာ့ တယ္။ အိႏၵိယစစ္မ်က္ႏွာမွာ ဦးေဆာင္ေနသူ ၿဗိတိသွ်ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စလင္းက ဒီထိုးစစ္ကို ရိုက္ခ်ဳိးလို႔၊ အက်ပ္အတည္းကို ေျပာင္းျပန္လွန္ အခြင့္အေရးအျဖစ္ ေျပာင္းယူခဲ့ပါတယ္။ ေထာက္ပံ့ေရးလမ္းေၾကာင္း သိပ္ရွည္ေနတဲ့ ဂ်ပန္ေတြကို ေနာက္ ေက်ာက ျခေသၤ့တပ္ေတြနဲ႔ ရိကၡာလူသူ ျဖတ္ေတာက္ပါတယ္။ ဂ်ပန္ကလည္း စစ္အင္အားဆုတ္ယုတ္လာခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေထာက္ပံ့ေရး ေကာင္းေကာင္း မလိုက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ ျပန္လန္ဆင္းလာတဲ့ ဂ်ပန္တပ္ေတြေနာက္ကို ၿဗိတိသွ်နဲ႔ မဟာမိတ္ တပ္ေတြက လိုက္လာပါတယ္။ ခ်င္းတြင္းျမစ္ကို ျဖတ္၊ ဧရာ၀တီကိုျဖတ္လို႔ ရန္ကုန္-မႏၱေလးၾကားက မိတၳီလာကို ၁၉၄၄ ဒီဇင္ဘာလလယ္မွာ သိမ္းပိုက္လိုက္ၿပီး ဆက္ ခ်ီတက္လာၾကပါတယ္။ ၁၉၄၅ မတ္လ ၂၀ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဗို္လ္ခ်ဳပ္စလင္း ဦးေဆာင္တဲ့ မဟာမိတ္တပ္ေတြက မႏၱေလးကိုပတ္၀ိုင္းလို႔ ေနာက္ဆံုးသိမ္းပိုက္ခဲ့ပါတယ္။ ေဂၚရခါးတပ္ေတြနဲ႔ ေ၀လနယ္ ရဲဂ်ီမင့္ တပ္ရင္းတို႔က အရင္ၿဗိတိသွ်ေတြ ေႏြရာသီရံုးစိုက္ရာ ေမၿမိဳ႔ကို ျပန္သိမ္းပိုက္ႏိုင္လိုက္ပါတယ္။ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ေမလမွာ အိႏၵိယ တပ္မအမွတ္ ၁၇ က သိပ္ႀကီးႀကီးမားမား ခုခံမႈမရွိဘဲ ရန္ကုန္ကို ျပန္သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ၃ လ အၾကာမွာ ေတာ့ ဂ်ပန္မွာ အဏုျမဴဗံုးက်ၿပီး စစ္ႀကီးလည္း နိဂံုးခ်ဳပ္ဇာတ္သိမ္းခဲ့ပါေတာ့တယ္။<br /><br />ဒီေနရာမွာ သမိုင္းကိုဖတ္ရင္း က်ေနာ္အေတြးရွည္ေနမိပါေသးတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ အခုတေလာဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အေၾကာင္း ရုပ္ရွင္ရိုက္မယ္ဆိုတဲ့ကိစၥေတြနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ အခုလို ဂ်ပန္စစ္အလန္၊ ေနာက္ကလိုက္လာတဲ့ ၿဗိတိသွ်ဒီ၀ီဇံ တပ္မႀကီးေတြက မႏၱေလးကို ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ ေရာက္လာပါၿပီ။ မႏၱေလးကို ၿဗိတိသွ် ေတြ ျပန္သိမ္း ပိုက္ႏိုင္တာက ၁၉၄၅ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၂၀ မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းတို႔ ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးစတင္ ေၾကညာတာက မတ္လ ၂၇ ရက္မွာမွ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ သင္ခဲ့ရတဲ့သမိုင္းေတြမွာ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္ (ဘီအိုင္ေအ) ကပဲ ဂ်ပန္ကို တိုက္ထုတ္လိုက္သမ်ဳိး သင္ၾကားခဲ့ရၿပီး၊ အခုလို ဒီ၀ီဇံလိုက္ ၀င္လာတဲ့ မဟာမိတ္တပ္မႀကီးေတြကိုေတာ့ ေဖာ့ထား ပါတယ္။ တခုခ်ီးက်ဴးမိတာကေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ အခ်ိန္ကိုက္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏိုင္မႈပါ။ ဒီထက္နည္း နည္းေနာက္က်ရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႔ကိုယ္တိုင္ ဂ်ပန္နဲ႔အတူ ေရာေျပးရတဲ့ကိန္းမ်ဳိး ဆိုက္သြားႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာ မ်ဳိးခ်ိတ္ျမန္မာ့ ေတာ္လွန္ေရးသမားေတြကို ႏွိမ္ခ်ခ်င္လို႔ မဟုတ္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း ရုပ္ရွင္ရိုက္တဲ့အခါ စိတ္ပူမိတာကေတာ့ အခုလိုေနာက္ခံ အခင္းအက်င္းႀကီးေတြအတြက္ လူသူအင္အား ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္ပါ့မလားဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးလို႔ ၃ ႏွစ္အၾကာမွာေတာ့ ၿဗိတိသွ်ေတြလည္း အာရွကဆုတ္ခြာခဲ့ပါတယ္။ ပထမအိႏၵိယကို လြတ္လပ္ေရး ေပးၿပီး၊ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာက လြတ္လပ္ေရးရခဲ့ပါတယ္။ စစ္ႀကီးၿပီးတဲ့အခါ ျမန္မာျပည္က အရင္ကအေရးပါခဲ့တဲ့၊ မဟာ ဗ်ဴဟာတန္ဖိုးက က်သြားပါတယ္။ စစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္က လမ္းပန္း အေျခခံအေဆာက္အဦ ျပာပံုျဖစ္ေနပါတယ္။ စီးပြားေရး ျပန္နာလံထူရေအာင္ လုပ္ဖို႔လည္း ၿဗိတိသွ်ေတြက စိတ္မ၀င္စားေတာ့သလို၊ အရင္းအႏွီးလည္း မစိုက္ႏိုင္ ေတာ့ပါ။ မေလးရွား၊ စကၤာပူ၊ ေဟာင္ေကာင္တို႔က ၿဗိတိသွ်ေတြအတြက္ မဟာဗ်ဴဟာအရ ပိုလို႔အေရးပါလာပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓာတ္ျပင္းျပ ထက္သန္ေနၾကတဲ့ ျမန္မာမ်ဳိးခ်စ္ေတြကလည္း ၿဗိတိသွ်ေတြ ထြက္သြားဖို႔ ဘယ္ ေလာက္ပဲတန္ဖိုးေပးရ၊ ေပးရ လုပ္ၾကမယ္ ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ျမန္မာျပည္မွာ ျပည္တြင္းစစ္မီး ေတာက္ေလာင္လာ ခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးအၿပီး ၁၂-ႏွစ္ အၾကာမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္က စစ္အာဏာသိမ္း အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြနဲ႔ ၾကံဳခဲ့ရသလို၊ ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း အထီးက်န္ တံခါးပိတ္ မူ၀ါဒကို က်င့္သံုးခဲ့ပါေတာ့တယ္။ ျမန္မာျပည္ ရဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာအရ အေရးပါမႈ၊ တန္ဖိုးလည္း ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ရတဲ့ကာလ ျဖစ္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။ တၿပိုင္နက္တည္းမွာ ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ တရုတ္-အိႏၵိယ နယ္စပ္စစ္ပြဲေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ တရုတ္-အႏိၵိယ၊ ျမန္မာ ၃-ႏိုင္ငံလံုးကလည္း ျပည္တြင္း ေရးကိုသာ ဦးစားေပး၊ တံခါး ပိတ္မူ၀ါဒ က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ကာလေတြ ျဖစ္ေနခဲ့ၿပီး၊ လီဒို လမ္းမႀကီးလို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာလမ္းမႀကီး လည္း ေနာက္ထပ္ရာစုႏွစ္ တ၀က္တိုင္၊ ႏွစ္ ၅၀ ေက်ာ္ ျခံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္းေတြ ထူခဲ့ရေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးရဲ႔ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္းထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြ အေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-1675161771581238868?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-86437171049002430532012-01-19T17:52:00.003+07:002012-01-20T05:28:37.139+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-NsUnRiensaM/Txf2QmGze2I/AAAAAAAABGw/tQdxnUII26I/s1600/36304_a_land_mine_victim_in_angola.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-NsUnRiensaM/Txf2QmGze2I/AAAAAAAABGw/tQdxnUII26I/s320/36304_a_land_mine_victim_in_angola.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5699294618428078946" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ေကာင္ေလးေရ..<br />ဒီရြာကို ျပန္ေရာက္ေသးတယ္ေနာ္..<br />နင့္ဗိုက္က အေတာ္ထြက္လာေပါ့<br /><br />ၿမိဳ႔သားတရုတ္ပံု ျဖဴျဖဴ ၀တုတ္တုတ္နဲ႔<br />အရင္လို ၀ါးျခမ္းဖ်ား ငွက္ဖ်ားရုပ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။<br />အမိုး ေျပာတယ္ဟုတ္<br />ငါတို႔ ေတာင္ေပၚကလူေတြအတြက္ေတာ့<br />ဒုကၡ ခံမေနပါနဲ႔..<br />သင့္ရာေတာ္ရာမွာ<br />'နင့္ဘ၀ နင္ေက်ာင္းေတာ့' ဆိုတာ။<br /><br />ေကာင္ေလးေရ..<br />မင္းတို႔ ေက်ာင္းသားသူပုန္ေတြ အရင္ ၃-ရက္လမ္းေလွ်ာက္လာရတဲ့<br />ငါတို႔ရြာ<br />အခု ဆိုင္ကယ္လမ္းေပါက္ပါပေကာ...<br />ဒါေပသိ .. ေတာေတြျပဳန္းလာလို႔<br />ေနေတာ့ေက်ာကုန္းေကာ့ေအာင္ ပူသေနာ့။<br /><br />စစ္ပြဲႀကီးေတြ ၿပီးကတည္းက ဆိုပါေတာ့...<br />တို႔ရြာမွာ ကုမၸဏီေတြ ေရာက္လာ..<br />ေရႊေတြရွာ.. သစ္ေတြခုတ္ၾက<br />ျမစ္ႀကီးလည္း ပိတ္ပစ္မယ္ ေျပာတာပ<br />သူတို႔ သိမ္းသြားၾကတဲ့ ငါ့ကြမ္းသီးျခံထဲလည္း<br />ရံုးေတြ၊ တန္းလ်ားေတြ၊ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ စည္စည္ပင္ပင္။<br /><br />စစ္ပြဲႀကီးက တို႔ဖိုးခြား၊ တို႔ ဖိုးဒိုမူေတြကို စားခဲ့တယ္။<br />စစ္ပြဲႀကီးက ရြာေတြ၊ သစ္ေတာေတြကိုစားတယ္။<br />စစ္ပြဲႀကီးက ငါတို႔ေတာင္ယာ၊ ငါတို႔ ဘုရားေက်ာင္းေတြကို စားတယ္။<br />စစ္ပြဲႀကီးက ငါ့ေယာက္်ားေျခတစ္ဖက္ကိုေတာင္ စားလိုက္ေသး<br />စစ္ပြဲမီးေတာက္ႀကီးက ေတာင္တန္းေတြကိုပါ စားပစ္ခဲ့တာေပါ့။<br /><br />ရြာေဟာင္းေတာ့ကြယ္ ... မွတ္မိစရာ ဘယ္ရွိမလဲ<br />လူေတြလည္းေျပာင္း၊ အိမ္သစ္ေတြလည္းေပါင္း<br />မီးစက္တေဂ်ာင္းေဂ်ာင္း ေမာင္းလို႔ ဗီဒီယိုၾကည့္ၾက<br />အရက္ ဘီယာေခ်ာင္းစီးၾက<br />ကမၻာ့ေဘာပြဲႀကီးကို ေလာင္းၾက<br />ခ်ဲသမားေတြလည္း တယ္ ေနရာက်သကြဲ႔။<br /><br />အရင္တုန္းက အမိုးတို႔ ေတာင္ယာခုတ္ေတာ့<br />ေရဆုတ္ ေတာျပဳန္းတယ္ နင္တို႔ပဲေျပာၾက<br />အခုစစ္ပြဲၿပီးေတာ့မွ ေတာင္ေတြက ကတံုးေတြခ်ည္း<br />စီမံကိန္းႀကီးေတြလည္း ေရာက္လာတယ္<br />ေျပာင္သလင္းခါေအာင္ ေတာေတြခုတ္<br />ငါတို႔ စပါးနဲ႔ျငဳတ္စိုက္ခဲ့တဲ့ေနရာမွာ<br />အခုေတာ့ ရာဘာနဲ႔ ၀ါခင္းေတြခ်ည္း<br />စက္မႈသီးႏွံဆိုၿပီး စိုက္ၾကတာပ<br />တရုတ္ဆီက အေတာ္အ၀ယ္လိုက္ဆိုလား။<br /><br />အရင္က ေသာက္ေရခပ္တဲ့ စမ္းေတြ<br />ေခ်ာက္သြားၿပီေလ<br />ျမစ္ေရေတြေတာင္ ေနာက္က်ိေနပါေပါ့<br />ငါတို႔ဘ၀ကေတာ့ ပင္ပန္းတုန္း၊ ပင္ပန္းဆဲပါပဲ<br />တခ်ဳိ႔လည္း ရွမ္းျပည္သြား<br />တခ်ဳိ႔လည္း ၿမိဳ႔မ်ားမွာ အိမ္ေဖာ္လုပ္<br />ေတာပန္းအလွေလးေတြေတာင္<br />ရြာကိုႏႈတ္ဆက္ ထြက္သြားၾကတာၾကာေပါ့။<br /><br />အဖိုးႀကီး၊ အဖြားႀကီးနဲ႔ ကေလးေတြပဲ မ်ားေနတဲ့ရြာ<br />ၿမိဳ႔က သူတို႔ ပို႔စာလည္းစား<br />ကေလးကေလာင္လည္း ထိန္း<br />မိသားစု ေကာက္သိမ္းပြဲေတြလည္း လြမ္းစရာျဖစ္ကုန္ၿပီကြဲ႔။<br /><br />မင္းတို႔ တပ္မွဴးက်လို႔<br />ျမႇဳပ္ခဲ့တဲ့ေနရာလား<br />အဲသည္မွာ မေတြ႔လား<br />အခု ဘူဒိုဇာ ရပ္ထားတဲ့ေနရာေလ....။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">ေယာဟန္ေအာင္</span><br />၂၀၁၂ ခုႏွစ္၊ ဇန္ ၁၉။<br /><br /><span style="font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">တိုက္ဆိုင္မႈရွိလွ်င္ မည္သည့္အဖြဲ႔အစည္း၊ လူပုဂၢိဳလ္မွ မရည္ရြယ္ပါ။ စိတ္ကူးယဥ္ေရးဖြဲ႔ထားသည့္ စစ္ပြဲအေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-8643717104900243053?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-52199840433466236412012-01-07T11:50:00.004+07:002012-01-07T11:55:22.567+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-hBLBf5Hyj3o/TwfPRZ0EvRI/AAAAAAAABFg/vmD2T1UzOPM/s1600/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 172px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-hBLBf5Hyj3o/TwfPRZ0EvRI/AAAAAAAABFg/vmD2T1UzOPM/s320/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5694748151727308050" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ Burma Road လို႔ ေခၚတဲ့ ဒုတိယကမၻာစစ္က အေရးပါ ခဲ့တဲ့ "ျမန္မာျပည္လမ္း" အေၾကာင္းသမိုင္းေနာက္ခံကို တင္ျပေပးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက မႏၱေလးကေန အခုျပင္ဦးလြင္လို႔ ေခၚေနတဲ့ ေမၿမိဳ႔ကို ခရီးဆက္ ထြက္ပါတယ္။ ဗမာဘုရင္ေတြ တခ်ိန္က နန္းစိုက္ခဲ့ရာ မႏၱေလးက အေနာက္ဖက္မွာ ဧရာ ၀တီျမစ္၊ အေရွ႔ဖက္မွာေတာ့ ထံုးေက်ာက္ေတာင္ ေျမျပန္႔လြင္ ျပင္ျဖစ္တဲ့ ရွမ္းကုန္းေျမျမင့္နဲ႔ ထိစပ္ေနပါတယ္။ အဲဒီရွမ္းကုန္းေျမျမင့္က ျမင့္တက္သြားလိုက္တဲ့ ေျမျမင့္ဟာ မိုင္ေထာင္ ေပါင္းမ်ားစြာ ေ၀းတဲ့ ယန္းဇီးျမစ္၀ွမ္း၊ တရုတ္ႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္းျပည္နယ္ေတြအထိ တိုင္ေအာင္ပါပဲ။<br /><br />မႏၱေလးကေန ေမၿမိဳ႔ကို ၄၃ မိုင္ပဲ ေ၀းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ရာသီဥတုနဲ႔ ေျမမ်က္ႏွာသြင္ျပင္က အေတာ္ျခားသြားပါၿပီ။ သူ ငွားစီး သြားတဲ့ကားေပၚမွာ ျမန္မာေခတ္ေပၚ ရက္ပ္သီခ်င္းေတြ ဖြင့္ေနေတာ့ သူနားမလည္၊ မခံစားႏိုင္ပံုျဖစ္ရတဲ့အေၾကာင္း လည္း ေခတ္သရုပ္ကို စာေရးသူက ထည့္ေရးထားပါေသးတယ္။ ေမၿမိဳ႔ေရာက္ေတာ့ သူ ကန္ဒါကရိတ္ (Candacraig) ဟိုတယ္မွာ တည္းပါတယ္။ ဒီမွာ စာေရးသူက တခ်ိန္အတိတ္က ၿဗိတိသွ်ေတြ ျမန္မာျပည္ကို အုပ္စိုးခဲ့စဥ္က စီမံေဆာင္ ရြက္ခဲ့ပံုေတြကို ျပန္ေျပာင္းေဖာ္ျပပါတယ္။ သူတည္းခိုတဲ့ ကန္ဒါကရိတ္ဟိုတယ္ဆိုတာက တခ်ိန္တုန္းက ဟိုတယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာျပည္ကို ဦးေဆာင္သိမ္းပိုက္ခဲ့တဲ့ ဘံုေဘ-ဘားမားသစ္ကုမၸဏီက လူပ်ဳိလူလြတ္၀န္ထမ္းေတြ တည္းခိုရေအာင္ တခ်ိန္က ေဆာက္ထား ခဲ့တာပါ။ ကရက္ေဒါ့ကုတ္ (Craddock court)၊ ကေရာက္တြန္ (Croxton) ဟိုတယ္တို႔ ဆိုရင္ တခ်ိန္တုန္းက ဘံုေဘ-ဘားမား ကုမၸဏီက မိသားစုလိုက္လာရင္ အပန္းေျဖဖို႔ ေဆာက္ထားၾကတဲ့ တည္းခိုေဆာင္ ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿဗိတိသွ်ေတြက ဘယ္ ေနရာေရာက္ေရာက္ သူတို႔ေနထိုင္ခဲ့တဲ့ ၿဗိတိန္ရဲ႔အေငြ႔အသက္၊ ဓာတ္ကိုျပန္ရ ေအာင္ ဖန္တီးထားၿပီး ေနထိုင္တတ္ၾကတဲ့ အေၾကာင္းကိုလည္း ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ေဖာ္ျပပါတယ္။ ေမၿမိဳ႔ဆိုတာလည္း တခ်ိန္ တုန္းက အဲသည္လိုဖန္တီးထားခဲ့တဲ့ အပန္း ေျဖၿမိဳ႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေမၿမိဳ႔ကေန တရုတ္ျပည္ကို ဆက္သြယ္ႏိုင္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းက တခ်ိန္တုန္းက အင္မတန္ခက္ခဲ အေၾကာင္းေ၀းခဲ့ရပါတယ္။ တရုတ္ျပည္အလယ္ေခတ္မင္းေတြကာလက ျမန္မာျပည္မွာ သူတို႔စိတ္၀င္စားစရာေတြ ရွိခဲ့ပါ တယ္။ အထူးသျဖင့္ တန္ဖိုးႀကီးတဲ့ေက်ာက္စိမ္း၊ ပယင္းေတြအျပင္၊ ျမန္မာျပည္မွာ ၀ါနဲ႔ လက္ဖက္ထြက္ရွိတာကိုလည္း သူတို႔ သိၾကပါတယ္။ ေမၿမိဳ႔ေျမာက္ပိုင္း ရွမ္းျပည္နယ္ထဲမွာ လက္ဖက္ကို အႀကီးအက်ယ္ စိုက္ပ်ဳိးၿပီး တဖက္ႏိုင္ငံထဲကို တင္ပို႔ ေရာင္းခ်ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခ်ိန္တုန္းက ျမန္မာျပည္ကိုက်ဴး ေက်ာ္လာသူေတြဟာလည္း ဒီလမ္းေၾကာင္းကပဲ ၀င္လာ ခဲ့ၾကတယ္လို႔ သူကေရးပါတယ္။ ၁၃ ရာစုမွာ မြန္ဂိုစစ္သည္ေတြ လာတိုက္ခိုက္ခဲ့ဘူးပါတယ္။ ၁၇ ရာစုမွာေတာ့ တရုတ္နဲ႔ မန္ခ်ဴး တပ္ေတြ လာၿပီး သိမ္းပိုက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ ၁၇၀၀ ခုႏွစ္မ်ားေတြမွာ မန္ခ်ဴးတရုတ္ေတြက က်ဴးေက်ာ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့တာ တႀကိမ္မဟုတ္၊ ၄ ႀကိမ္ေတာင္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ထက္သန္ျပင္းျပတဲ့ ျမန္မာေတြက တြန္းလွန္ႏိုင္ခဲ့တယ္လို႔ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ေရးပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာျပည္ ၿဗိတိသွ်ေတြလက္ေအာက္ ကိုလိုနီျဖစ္ရခ်ိန္မွာေတာ့ တရုတ္ျပည္က ျမန္မာျပည္အေရးဖက္လွည့္ၿပီး စိတ္မ၀င္စား ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။ အဲသည္အခ်ိန္က လူမမာႀကီးလို႔ တင္စားေခၚရေလာက္ေအာင္ တရုတ္ျပည္က ခ်ိနဲ႔ေနခ်ိန္ပါ။ တရုတ္ျပည္ တြင္းမွာ လည္း ျပည္တြင္းစစ္ရယ္၊ စစ္ဘုရင္ေတြရယ္ သူတလူ ငါတမင္းျဖစ္ေနၾကခ်ိန္ပါ။ ျမန္မာျပည္ကို ကိုလိုနီျပဳ သိမ္းပိုက္ ထားတဲ့ ၿဗိတိသွ်ေတြအေနနဲ႔လည္း အဲဒီအခ်ိန္က ျမန္မာျပည္ဟာ သိပ္ၿပီးစိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ေဒသတခုအျဖစ္ ျမင္ခဲ့ ၾကတာ မဟုတ္ဘူး၊ သူတို႔အိႏၵိယအင္ပိုင္ယာရဲ႔ အေရွ႔ဖက္ မ်က္ႏွာစာ ကာကြယ္ေရးအတြက္ေလာက္သာ ၾကည့္ခဲ့ၾက တာလို႔ သူက ေဖာ္ျပပါတယ္။ ၁၈၂၀ ခုႏွစ္ေတြမွာ ဗမာဘုရင္တပ္ေတြက အင္ပိုင္ယာခ်ဲ႔ထြင္လို႔ အိႏၵိယအေရွ႔ဖက္နယ္စပ္ အာသံ၊ မဏိပူကို က်ဴးေက်ာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဒီစစ္ပြဲထဲကို ၿဗိတိသွ်ေတြက မပါခ်င္ပါခ်င္နဲ႔ ၀င္လာခဲ့ရတယ္လို႔ ဆို ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွ ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္းတေလွ်ာက္ လံုျခံဳေရး၊ စိုးမိုးႏိုင္ေရးကို ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္ ဆိုပါတယ္။ တခ်ိန္ထဲ မွာပဲ ျမန္မာျပည္ကို ရထားရင္၊ တရုတ္နဲ႔ နယ္ျခား ၾကားခံဇုန္ျဖစ္ႏိုင္သလို၊ မဲေခါင္ျမစ္၀ွမ္းေဒသကို သိမ္းပိုက္ကိုလိုနီလုပ္ထား တဲ့ ျပင္သစ္ေတြနဲ႔လည္း နယ္ျခား ၾကားခံဇုန္ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုတာေလာက္ သေဘာရခဲ့ၾကပါတယ္။ တၿပိုင္ထဲမွာေတာ့ ၿဗိတိသွ် ေတြအတြက္ ျမန္မာျပည္က ေငြတြင္းႀကီးပါ။ ဆန္စပါး၊ ကၽြန္းသစ္၊ ေရနံ စတဲ့ထြက္ကုန္ေတြရွိ သလို၊ တန္စတင္၊ ေငြ၊ ခဲ၊ ေၾကးနီ၊ သတၱဳစတဲ့ သယံဇာတတြင္းထြက္ေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ၁၉၃၀ ခုႏွစ္ေတြမွာ ဂ်ပန္အင္ပိုင္ယာျပည့္ရွင္ရဲ႔ တပ္ေတြက တရုတ္ျပည္အေရွ႔ဖက္ကမ္းေျခေဒသေတြကို က်ဴးေက်ာ္ သိမ္းပိုက္လာၿပီး၊ အာရွတခြင္လံုးကို ၿခိမ္းေျခာက္လာတဲ့အခါ ျမန္မာျပည္က မဟာဗ်ဴဟာ စစ္ေရးအရပါ အေရးပါတဲ့ အေန အထားေရာက္ လာပါေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္ေတြက မန္ခ်ဴးကေန၊ ေဟာင္ေကာင္အထိ တရုတ္ျပည္ဆိပ္ကမ္းေဒသေတြကို သိမ္း ပိုက္ထားပါၿပီ။ ဂ်ပန္တပ္အင္အား ၂ သိန္းေက်ာ္၊ ေရတပ္၊ ေလတပ္ေတြနဲ႔ ရွန္ဟိုင္းကိုလည္း ၁၉၃၇ ခုႏွစ္မွာ သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါ တယ္။ ခ်န္ေကရွိတ္က သူ႔ၿမိဳ႔ေတာ္ကိုေတာင္ ခ်ဳံကင္းကို ဆုတ္ခြာခုခံေနရတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ၿဗိတိသွ်ေတြအတြက္ ျမန္မာျပည္ဆိုတာ အိႏၵိယကို ဂ်ပန္မက်ဴးေက်ာ္လာႏိုင္ေစ ေရး ခုခံရမယ့္ ေရွ႔တန္းစစ္မ်က္ႏွာ ျဖစ္လာပါတယ္။ အေမရိကန္ေတြ အတြက္ကေတာ့ တရုတ္ျပည္ကို မဟာမိတ္တပ္ေတြ ဖက္က စစ္ထဲပါလာေစခ်င္သလို၊ တရုတ္ျပည္က ခ်န္ေကရွိတ္ရဲ႔ တပ္ေတြကို ဆက္လက္ ေထာက္ပံ့ႏိုင္ဖို႔ ျမန္မာျပည္ကို ျဖတ္ၿပီး ေနာက္ေဖးလမ္းဖြင့္ဖို႔ အေရးေပၚလိုအပ္လာပါတယ္။<br /><br />အေမရိကန္စစ္ပစၥည္းေတြကို ရန္ကုန္ကတဆင့္ မႏၱေလးအထိ ထရပ္ကားေတြနဲ႔ တင္ပို႔ပါတယ္။ အဲဒီကေန ေမၿမိဳ႔၊ လားရိႈး အထိ ရထားနဲ႔ ပို႔ပါတယ္။ လားရိႈးကေန တရုတ္ျပည္ ကူမင္းၿမိဳ႔အထိကို အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကားလမ္းေပါက္ေအာင္ ေဖာက္ယူပါ တယ္။ တရုတ္ျပည္ဖက္အျခမ္းမွာ တရုတ္လုပ္သား ၂ သိန္းေက်ာ္နဲ႔ မိုင္ ၅၀၀ ေက်ာ္လမ္းကို အခ်ိန္တိုအတြင္း အၿပီး ေဖာက္ လုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလမ္းေဖာက္လုပ္ေရးေတြမွာ လူ ၂ ေထာင္ေက်ာ္အထိ ေသဆံုးခဲ့တယ္လို႔လည္း သမိုင္းေတြက ေဖာ္ျပ ၾကပါတယ္။<br /><br />ဂ်ပန္တပ္ေတြက ၁၉၄၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလမွာေတာ့ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္လာခဲ့ပါၿပီ။ အာရွတခြင္ ဂ်ာကာတာ၊ စကၤာပူ၊ ဖိလစ္ပိုင္တို႔တေတြကိုလည္း ဂ်ပန္က သိမ္းပိုက္ထားၿပီးပါၿပီ။ ဂ်ပန္ေတြက Burma road လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာျပည္ ျဖတ္ တင္ပို႔ ေနတဲ့လမ္းကို ျဖတ္ေတာက္ခ်င္ေနတာ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးပါ မရႈမလွဆုတ္ေျပးခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြ မတိုင္မီ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ ၅ ရက္ေန႔မွာ အေမရိကန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဂ်ဳိးဆက္ဖ္ စတီး၀ဲလ္နဲ႔ တရုတ္ျပည္က ေခါင္းေဆာင္ခ်န္ေကရွိတ္တို႔ ေမၿမိဳ႔မွာေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကပါတယ္။ ၿဗိတိသွ် အရာရွိေတြ ကလည္း စေကာ့ပုေလြတပ္ဖြဲ႔ေတြနဲ႔ တရုတ္ေခါင္းေဆာင္နဲ႔ သူ႔ဇနီးကို ႀကိဳဆိုခဲ့ၾကပါေသးတယ္။ တရုတ္က သူတို႔ဆီက တပ္မ အမွတ္ ၅၊ ၆ နဲ႔ ၆၆ ကို ျမန္မာျပည္စစ္မ်က္ႏွာမွာ ဂ်ပန္တပ္ကို ကူတိုက္ေပးမယ္လို႔ ကတိေပးပါတယ္။ တရုတ္တပ္ေတြကိုလည္း ျမန္မာျပည္ကို ေစလႊတ္ခဲ့ၿပီး၊ ျမန္မာျပည္တိုက္ပြဲေတြမွာ စစ္သား ၅ ေသာင္းေလာက္ အသက္ ဆံုးရႈံးခဲ့ၾကရပါတယ္။ အဲဒီ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စတီး၀ဲလ္ပဲ ေနာက္ပိုင္းမွာ အိႏၵိယအေရွ႔ေျမာက္ နယ္စပ္ကေန ျမန္မာျပည္ကို ျဖတ္လို႔ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းမွာ တရုတ္ျပည္ဖက္ လမ္းတခု ထပ္ေဖာက္လုပ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီလမ္းကိုေတာ့ သူနံမည္နဲ႔ စတီး ၀ဲလ္လမ္း အျဖစ္လည္း လူသိ မ်ားၾကပါတယ္။ အဲဒီ Burma road လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာလမ္းဟာလည္း စစ္ကာလတေလွ်ာက္ မဟာဗ်ဴဟာအခ်က္အျခာ တခု အျဖစ္ အေရးပါခဲ့ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးရဲ႔ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္းထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြ အေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-5219984043346623641?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-70107939859288215332011-12-31T21:13:00.002+07:002011-12-31T21:14:52.899+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-X8Q-b93gpbs/Tv8Ypi8PZqI/AAAAAAAABFM/HrWCCbLNqdQ/s1600/375818-voodoo_large.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-X8Q-b93gpbs/Tv8Ypi8PZqI/AAAAAAAABFM/HrWCCbLNqdQ/s320/375818-voodoo_large.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692295556052772514" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ဘုရင့္ကို မုန္းလို႔သာ<br />ပန္းပဲေမာင္တင့္တယ္ နတ္ ဘုန္းႀကီးခဲ့ရ..<br />တကယ္သာ ေမာင္တင့္တယ္ 'မင္း' ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုပါစို႔။<br />သူတို႔ပဲ ျပန္ဆြဲခ်ၾကမွာ...<br />အဲဒီ ကိုးကြယ္ေနတဲ့ လူေတြပဲေပါ့။ <br /><br />ရပ္ႏိုင္ေပ့... ရပ္ႏိုင္ေပ့နဲ႔<br />ႀကီးခဲ့တဲ့ေကာင္ေလး<br />ေျမႇာက္ေပးရင္ ႀကိဳက္တဲ့သူ<br />ႀကီးေတာ့လည္း သူတို႔အႀကိဳက္ေတြခ်ည္း လုပ္ျပပါ<br />ခ်ီးယားလီဒါေတြနဲ႔ပဲ ေတြ႔ခဲ့ရ။<br /><br />သူတို႔က လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ<br />ေလထန္ေနတုန္း<br />ငါက ေတာင္ကုန္းေတြေပၚ<br />ေျခထန္ ေခၽြးထန္ခဲ့ရ<br />ေမာလြန္းလို႔ ခဏနားပါတယ္<br />ဓါးအိမ္ထဲ ဓါးထည့္မိရံု ရွိေသး<br />ထြက္ေျပးေတာ့မယ့္ေကာင္..<br />အေတြးအေခၚအရ ခပ္ေၾကာင္ေၾကာင္<br />လက္နက္ခ်ေတာ့မယ့္ေမာင္ ေျပာလို႔ေန။<br /><br />သူတို႔က ေငြရွာ အိမ္ျပန္ပို႔<br />သံရံုးကိုဖို႔ အခြန္ေဆာင္ေနခ်ိန္မွာ<br />ငါတို႔ကိုေတာ့ ပေရာဂ်က္စား<br />တိုင္းတပါးမွာ ဇိမ္က်<br />စားခြက္လုေနၾကၿပီး<br />ေဖာက္ျပန္၀ဖီး ေနသတဲ့။<br /><br />ငါတို႔က ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြအတြက္<br />နတ္ေတြ ေမြးၾကစို႔ရဲ႕<br />သူမ်ား ရင္ပတ္ေတြငွား ၾကစို႔ရဲ႕<br />ငေၾကာက္ေတြက လူတခ်ဳိ႔ကို သူရဲေကာင္းတင္ၿပီး ေရထဲကန္ခ်<br />ငါတို႔က အႏူကုဆရာ၀န္ကို ႏူခိုင္းၾကစို႔။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;">"ဒါေလး ေျပာလိုက္ပါလားကြာ</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;">ဒီလို လုပ္လိုက္ပါလား၊ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;">ဒီေကာင္ေတြက လူ႔အႏၶေတြ၊ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;">ဟိုဖက္နဲ႔ ဘာမွမထူးဘူး</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;">ငမူး ငရူး </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;">ေလာက္တြင္း လူးလူးလိမ့္လိမ့္ေကာင္ေတြ..."</span><br /><br />သူတို႔က အာသာေျပ 'စစ္' ေတြတိုက္တယ္<br />ေလေတြနဲ႔ ဒံုးပ်ံေတြလႊတ္တယ္<br />ရဲရဲေတာက္ အီး-ေမးလ္ေတြေရးတယ္<br />ေဖ့ဘုတ္ထဲ ဗံုးေတြခြဲတယ္။<br /><br />အဲသည္လူေတြကပဲ<br />မေျပာမဆို ..<br />ငါ့သမိုင္းကိုေလွာင္ေျပာင္ ငါ့ေဖာင္ကို ၀ိုင္းဖ်က္လိုက္ၾကတယ္။<br />အဲဒီလိုနဲ႔<br />ေရနစ္ေနတဲ့သူဟာ<br />အဲသည္ေရကိုပဲ 'ဂလု' 'ဂလု' နဲ႔ ထပ္ေသာက္ေနရတယ္<br />အႏွစ္ ၂၀...။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 102);">ေယာဟန္ေအာင္</span><br />၈ ေမ၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္။<div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-7010793985928821533?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-37145759476291790872011-12-31T09:34:00.003+07:002011-12-31T09:40:34.449+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-KoBrxw5iXH4/Tv505vdPQGI/AAAAAAAABFA/fOsOSYnn77o/s1600/china-india-burma.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 168px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-KoBrxw5iXH4/Tv505vdPQGI/AAAAAAAABFA/fOsOSYnn77o/s320/china-india-burma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5692115514383351906" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အခုကာလမႏၱေလးမွာ တရုတ္ လူမ်ဳိးေတြ ၾသဇာႀကီးထြား လာေနပုံနဲ႔ တရုတ္နဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးေနာက္ခံသမိုင္း ေၾကာင္းကို တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက မႏၱေလးမွာ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြ သိသိသာသာမ်ားျပားလာေနပံုကို ေျပာျပပါတယ္။ တရုတ္လူမ်ဳိး ေတြနဲ႔ ျမန္မာေတြက အသြင္အျပင္အရ ကြဲျပားသိသာပါတယ္။ ျမန္မာေတြက အသားညိဳၾကၿပီး ႏွာတံပိုေပၚၾကပါတယ္။ ခုခ်ိန္ထိ ပုဆိုးကိုလည္း စြဲစြဲျမဲျမဲ ၀တ္ဆင္ေနၾကတုန္းပါ။ ျမန္မာျပည္ဖြားတရုတ္လူမ်ဳိးေတြကေတာင္ ပုဆိုးကိုစြဲျမဲ၀တ္ဆင္ ၾကပါတယ္။ အခုအသစ္ေရာက္လာၾကတဲ့ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြကေတာ့ အေနာက္တိုင္း၀တ္စံုနဲ႔ ေဘာင္းဘီခပ္ပြပြကို ၀တ္ဆင္ၾက တယ္လို႔ သူကေရးပါတယ္။ အခုအသစ္ေရာက္လာတဲ့ တရုတ္ေတြက ေျပာရရင္ စြန္႔စားၿပီး စီးပြားရွာလာၾကတဲ့သူေတြပါ။ အသစ္ ပြင့္လင္းလာတဲ့ အေနအထားတရပ္မွာ အခြင့္ေကာင္းယူဖို႔ ေရာက္လာၾကသူေတြပါလို႔ ဆိုပါတယ္။ သူတို႔က ႏိုင္ငံေရး သမားေတြမဟုတ္သလို၊ မဟာဗ်ဴဟာပညာရွင္ေတြ လည္း မဟုတ္ၾကပါဘူး။ ေပးလာတဲ့အေျခအေနသစ္ေအာက္မွာ အခြင့္ အခါေကာင္းကို အရယူေနၾကသူေတြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အခုလို ၂၁-ရာစုအဆန္းပိုင္းမွာ တရုတ္ေတြ အလံုးအရင္းေရာက္လာတဲ့ ျဖစ္ရပ္မ်ဳိးက ၂၀-ရာစုအဆန္းပိုင္းမွာ အိႏၵိယတိုက္ သားေတြ ျမန္မာျပည္ကို ေရာက္လာၾကပံုမ်ဳိးနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္လို႔ရတယ္လို႔လည္း သူက ဆိုပါတယ္။ တခ်ိန္တုန္းကေတာ့ အိႏၵိယလူမ်ဳိးေတြ က ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ အကာအကြယ္ေအာက္မွာ ေရာက္လာၾကတာပါ။ ဒီကေန႔တရုတ္ေတြကေတာ့ ႏိုင္ငံ ေရးအရ မလြတ္လပ္တဲ့ ႏိုင္ငံထဲကိုမွ အေျခခ်စီးပြားရွာလာၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာက္လာၾကသူအမ်ားစုက ခ်မ္းသာဖို႔ ေ၀းစြ၊ သူတို႔သိသမွ် နည္းလမ္းနဲ႔ ဘ၀တိုးတက္ရာတိုးတက္ေၾကာင္း ၀မ္းေက်ာင္းရေအာင္ ေရာက္လာသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးသန္႔ျမင့္ ဦးက အဲဒီတရုတ္ေတြထဲက တေယာက္နဲ႔လည္း စကားေျပာခြင့္ရခဲ့ပါေသးတယ္။ သူက မႏၱေလးက သြင္းကုန္-ထုတ္ကုန္ လုပ္ငန္း လုပ္ေနတဲ့ မိတ္ေဆြတေယာက္ရဲ႔ရံုးခန္းကို အသြားမွာ ေတြ႔ခြင့္ရခဲ့တာပါ။ သူက မႏၱေလးကို ေရာက္တာ လအနည္း ငယ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမင္ရတဲ့အလားအလာေတြအေပၚ စိတ္လႈပ္ရွားအားတက္ေနပါတယ္။ လမ္းမ သစ္ႀကီးေတြ၊ ရထားလမ္းႀကီးေတြ တရုတ္နဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီးတဲ့အခါ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ပိုလို႔နီးစပ္လာမယ္လို႔ သူကေျပာပါတယ္။ စီးပြားေရးပိုလို႔ ဆက္ဆံႏိုင္မယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရး ပိုခိုင္မာလာမယ္။ သူက အခုကၽြန္းသစ္နဲ႔ ေက်ာက္ျမက္ေတြ ၀ယ္ၿပီး တရုတ္ျပည္ဖက္ တင္ပို႔ေနေပမယ့္၊ စက္ရံုတခု ေဆာက္ဖို႔လည္း ၾကည့္ေနတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဘာစက္ရံု ဆိုတာေတာ့ မေျပာျပပါဘူး။ သူ ကပဲ "အခုအခ်ိန္က တရုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရးမွာ ေရႊေခတ္ပဲ" လို႔ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။<br /><br />တရုတ္-ျမန္မာ ၂-ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးက ေယဘုယ်ေျပာရင္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေပၚယံၾကည့္ရင္ေပါ့လို႔ စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ထပ္ကြန္႔ပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ ျမန္မာႏွစ္ႏိုင္ငံ ဆက္ဆံေရးေနာက္ခံသမိုင္း အက်ဥ္းကိုလည္း သူက ျပန္ေကာက္ၿပီး ေဖာ္ျပပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ တခ်ိန္လံုးေခ်ာေမြ႔ေနခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ၁၉၄၉ တရုတ္ႏိုင္ငံမွာ တပ္နီေတာ္ က အာဏာသိမ္းအၿပီး ျပည္သူ႔တရုတ္ျပည္ထူေထာင္ေတာ့ စဦးဆံုး အသိအမွတ္ျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ပါပါတယ္။ ဆိုဗီယက္အုပ္စုမဟုတ္တဲ့ ျပင္ပႏိုင္ငံေတြထဲက စဦးဆံုးအသိအမွတ္ျပဳတဲ့ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာေခါင္း ေဆာင္ အမ်ားစုက လက္၀ဲယိမ္းၾကလို႔ မဟုတ္ဘူး။ အင္အားႀကီးတဲ့ႏိုင္ငံႀကီးနဲ႔ ယွဥ္ၿပီး ေနထိုင္ေနရတဲ့ ေမြးရာပါဗီဇ တရားစိတ္ေၾကာင့္လို႔ စာေရး သူက ဆိုပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ပဲ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီ ခ်န္ေကရွိတ္ကူမင္တန္ တရုပ္ျဖဴတပ္ဖြဲ႔ ေတြက ျမန္မာ့ေျမထဲမွာ အေျခ ျပဳၿပီး တရုတ္ျပည္ကို ျပန္ေတာ္လွန္ၾကမယ္ဆိုတဲ့ အစီအစဥ္နဲ႔ လာေရာက္စခန္းခ်ၾကပါ တယ္။ ၁၉၆၀ မွာေတာ့ ျမန္မာစစ္တပ္နဲ႔ တရုတ္ အစိုးရတပ္ေတြက အခု အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီ ကူမင္တန္သူပုန္ေတြကို ႏွစ္ဖက္ညႇပ္လို႔ စစ္ဆင္ေရးလုပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ တရုတ္ျဖဴ အမ်ဳိးသားေရး၀ါဒီတပ္ဖြဲ႔ေတြ တစ္ရန္ေတာ့ ၿငိမ္းႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />၁၉၆၀ ေနာက္ပိုင္းမွာ တရုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရး ပ်က္ျပားဖို႔ အေၾကာင္းေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ တရုတ္ျပည္မွာ ယဥ္ ေက်းမႈေတာ္လွန္ေရးျဖစ္ၿပီး အစြန္းေရာက္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒီေတြက ကြန္ျမဴနစ္ေတာ္လွန္ေရးေတြကို ကမၻာတလႊားတင္ပို႔ရ မယ္လို႔ ယူဆၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ့ တရုတ္အစိုးရသံရံုးကလည္း တရုတ္ဘာသာသင္ေက်ာင္းေတြမွာ ေမာ္၀ါဒီ သင္ရိုး ညႊန္းတန္းေတြ ထည့္သြင္းပို႔ခ်ေစသလို၊ ျမန္မာျပည္ထဲမွာလည္း ေမာ္စီတုန္းရဲ႔ လက္စြဲစာအုပ္ငယ္ေတြကို ေျပာင္ေျပာင္ တင္း တင္း ျဖန္႔ခ်ိခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္ျပည္နယ္စပ္မွာ အေျခစိုက္တဲ့ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ (ဗမာျပည္) ကလည္း သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ ေမာ္ ၀ါဒ ကိုင္စြဲတဲ့ ပါတီတရပ္အျဖစ္ခံယူခဲ့သလို၊ တရုတ္ျပည္မွာ သေဘာတရားေရးရာ ေလ့က်င့္သင္ၾကားထားတဲ့ ေကဒါေတြကလည္း ျမန္မာျပည္ျပန္ဖို႔ ေစာင္းဆိုင္းေနခဲ့ပါတယ္။<br /><br />၁၉၆၇ ခုႏွစ္မွာေတာ့ တရုတ္ေက်ာင္းသားေတြက ျမန္မာဆရာေတြကို ေစာ္ကားတယ္ဆိုတဲ့ စြပ္စြဲခ်က္ေတြ ျဖစ္လာၿပီး၊ တရုတ္-ျမန္မာလူမ်ဳိးေရး အဓိကရုဏ္းျဖစ္လာပါတယ္။ ၃-ရက္ေလာက္အတြင္း လူမ်ဳိးေရးအဓိကရုဏ္းေတြမွာ တရုတ္ လူမ်ဳိး ေတြ တိုက္ခိုက္ခံရသလို၊ သူတို႔ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အိုးအိမ္ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ၊ တရုတ္သံရံုး၊ ျပန္ၾကားေရးရံုးေတြ ဖ်က္ဆီး ခံရပါတယ္။ တရုပ္ျပည္ဖက္ကလည္း ျပင္းျပင္းထန္ထန္ တုံ႔ျပန္ပါတယ္။ ေဘဂ်င္းက ျမန္မာသံရံုးေရွ႔မွာ လူ ၃-သိန္းေက်ာ္ဆႏၵ ျပၿပီး၊ ျမန္မာ "ဖက္ဆစ္" အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ်ပစ္ဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ ဆႏၵျပေတာင္းဆိုရံုမဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဗမာကြန္ျမဴနစ္ ေတြကို လူသူအင္အား၊ လက္နက္အလံုးအရင္းနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္-၂၀ ေလာက္ ကူညီခဲ့ၾကပါတယ္။ ဗမာ ကြန္ျမဴနစ္ေတြ ကလည္း မႏၱေလးကို သိမ္းႏိုင္ဖို႔ လက္တကမ္းေလာက္ေရာက္ေအာင္ အင္အားေကာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ား ေႏွာင္းပိုင္းကာလေတြမွာေတာ့ အေျခအေနေတြက ေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္-ျမန္မာ ၂-ႏိုင္ငံလံုးက လက္ေတြ႔ က်တဲ့ မူ၀ါဒေတြကို ျပန္ကိုင္စြဲၾကၿပီး၊ အစိုးရခ်င္း ဆက္ဆံေရးျပန္ထူေထာင္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အခု ေတာ့ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္ မိတ္ဖက္ႏိုင္ငံေတြအဆင့္ကိုေတာင္ တက္လွမ္းခဲ့ၾကပါၿပီ။ ေျပလည္လိုက္ပံုမ်ားကလည္း အမ်ား ျမင္သိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံက ဆင္းရဲမြဲေတမႈနဲ႔ လြဲေခ်ာ္ေနတဲ့ စီမံခန္႔ခြဲမႈ အလြဲေတြအတြက္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကလည္း သူတို႔ဘာသာ အေျဖ ရွိထားၾကသလို၊ တရုတ္ေတြဖက္ကလည္း သူတို႔နည္းဟန္နဲ႔ အေျဖရွိေနႏိုင္တယ္လို႔ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဆိုပါတယ္။ မႏၱေလးမွာ ကြန္ျဖဴရွပ္ေက်ာင္း (Confucius Institute) ဖြင့္ေနတာ သူေတြ႔ခဲ့ရပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲက အျခား ေနရာေတြ မွာလည္း ဒီလိုကြန္ျဖဴးရွပ္ေက်ာင္းမ်ဳိး ရွိေနေသးတယ္လို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ ဒီေက်ာင္းေတြမွာ တရုတ္ဘာသာ စကားအျပင္၊ တရုတ္ ျပည္အေၾကာင္း သင္ရိုးညႊန္းတန္းေတြလည္း ပို႔ခ်ေနၾကပါတယ္။ <span style="color: rgb(0, 0, 102);">"ဘာေဘးရီးယန္း သားစားလူရိုင္းေတြ ရွိတဲ့ေနရာ မ်ဳိးကို ေတာင္ ဉာဏ္ပညာအလင္းက လမ္းရွာၿပီး ေရာက္လာတယ္"</span> ဆိုတဲ့ စာသားတခုကို မႏၱေလးၿမိဳ႔ျပင္ ၁၉-ရာစုက တရုတ္ ဘုရား ေက်ာင္းတခု မုခ္၀မွာ ေရးထားတာ သူဖတ္ခဲ့ရေသးတာကို ျပန္ေဖာ္ျပၿပီး၊ တရုတ္ေတြက ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံမႈ၊ သူတို႔ ကၽြမ္းက်င္ရာ အရည္အခ်င္း၊ လူအင္အားသာမက ဉာဏ္ကိုေစစားမယ့္ ေက်ာင္းေတြပါ ေရာက္လာခဲ့ပံုကို ေဖာ္ျပခဲ့ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ စာေရးသူရဲ႔ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္းထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္ တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-3714575947629179087?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-19621390544186426452011-12-25T12:41:00.003+07:002011-12-25T12:44:43.925+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-Z8aBKF2Jcik/Tva4Ij6MP6I/AAAAAAAABEg/jeZq1f4LLAQ/s1600/Promises1.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 320px; height: 218px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-Z8aBKF2Jcik/Tva4Ij6MP6I/AAAAAAAABEg/jeZq1f4LLAQ/s320/Promises1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689937636446977954" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ေရသန္႔ဗူးမွာ<br />စြယ္ေတာ္ဓာတ္ကူးတယ္ဆိုေတာ့လည္း<br />ဖူးလိုက္ရတာအေမာ။<br /><br />အာရပ္ေႏြဦးဆိုေတာ့လည္း<br />စိတ္ကူး မီးေတာက္ ကေတာင္ေခ်ာက္ခ်ား<br />ဗ်ာမ်ားနတ္ပူး တုန္ရီရီ။ <br /><br />အေမရိကန္ စီးပြားေရးနာလံထပါၿပီ<br />ဥေရာပ နာလံထပါၿပီ..<br />ျမန္မာျပည္လည္း ႏွင္းခဲေတြေပ်ာ္ေနဆိုတာ လွည့္ေဖြရွာမိ<br />မိခင္မ်က္ရည္ေတြ ေပါင္းပင္ျမက္ရိုင္းထဲ သည္းေနဆဲေလ..<br />ဒါေပမယ့္လည္း .. သူက.. ယံုခ်င္ခ်င္။ <br /><br />ျပည္ေျပးေတြ အိမ္ျပန္ႏိုင္ၾကပါၿပီ ဆိုလား..<br />သံေယာဇဥ္တန္းလန္းနဲ႔<br />သူက လမ္းေတြရွာ..<br /><br />သူတို႔ လြတ္ေတာ့မွာပါ..<br />သူတို႔ လြတ္ေတာ့မွာပါ..<br />ငွက္ကေလးေတြလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္<br />အိပ္မက္ဆိုးက ျဖတ္ကနဲႏိုးထ<br />ေကာင္းကင္ ဆံုခ်က္တခုထံ ပ်ံၾကေတာ့မွာပါ။<br /><br />ၿငိမ္းခ်မ္းေသာကမၻာ<br />၃ ႏွစ္အတြင္း ျဖစ္လာတဲ့အခါ<br />စစ္ပြဲေတြလည္း မရွိ၊ စပါးက်ီေတြျပည့္လို႔<br />အတီအေတ ရန္ေႂကြးေတြၿငိမ္း၊ ေရာဂါခပ္သိမ္း ကင္းပ<br />ဆင္းရဲမႈလည္း မရွိၾက<br />သမူဟ သီခ်င္းကို ဆိုၾကမယ္တဲ့။<br /><br />အလိုေတာ္ရွင္...<br />သူဖန္ဆင္းလိုက္မွာကို မယံုရဲရဲ<br />ေကာလာဟလေတြနဲ႔ပဲ ေပ်ာ္ေနရတဲ့ေကာင္..<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 51);">ေယာဟန္ေအာင္</span><br />ဒီဇင္ဘာ ၂၅၊ ၂၀၁၁။ (ခရစၥမတ္ေန႔)<div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-1962139054418642645?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-39822524382952969402011-12-24T13:48:00.005+07:002011-12-24T13:52:43.776+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/--xGiloBHxcM/TvV13D5jDGI/AAAAAAAABEQ/zNQdUBQt_Og/s1600/china-india-burma.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 168px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/--xGiloBHxcM/TvV13D5jDGI/AAAAAAAABEQ/zNQdUBQt_Og/s320/china-india-burma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5689583293052423266" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အခုကာလမႏၱေလးမွာ တရုတ္ လူမ်ဳိးေတြၾသဇာ ႀကီးထြား လာေနပုံနဲ႔ တခ်ိန္တုန္းက ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္းလြင္ျပင္က ျမန္မာ့ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈသမိုင္းအေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက မႏၱေလးကိုလည္း ေရာက္ပါတယ္။ အရင္ခရီးစဥ္ေတြမွာ သူငယ္စဥ္ က မိသားစုနဲ႔အတူ ရထားနဲ႔ သြားျဖစ္တာ မ်ားေပမယ့္၊ ဒီတေခါက္ေတာ့ ေလယာဥ္ငယ္ ကေလးနဲ႔သြားပါတယ္။ သူက ခရီးသြားတဲ့ေနရာမွာ ျမင္ေတြ႔ရ တာေတြ ေဖာ္ျပတဲ့အခါ ထင္ဟပ္ေနတဲ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ၊ စရိုက္၊ လကၡဏာေတြကိုလည္း ယွဥ္တြဲေရးသားခဲ့ပါ တယ္။ ဥပမာအားျဖင့္-ေလယာဥ္တက္တဲ့အခါ ေရွ႔ဆံုးခံုတန္းေတြမွာ စစ္တပ္ကအရာရွိ ၂ ဦးနဲ႔ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ ယွဥ္တြဲ ထိုင္ေနတာ ေတြ႔တဲ့အခါ ျမန္မာ့လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ လူအမ်ားကိုးကြယ္ယံုၾကည္ရာ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြနဲ႔ စစ္တပ္ က အခြင့္ထူးခံ ဦးစားေပးေနရာရၾကတယ္လို႔ ယွဥ္တြဲေဖာ္ျပမႈမ်ဳိးပါ။ ပုဆိုး၊ လံုျခည္ကို စြဲစြဲျမဲျမဲ၀တ္ၾကတဲ့ ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြရဲ႔ စရိုက္ကိုလည္း ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့အျပင္၊ အခုေခတ္ေပၚ၀တ္စားဆင္ယင္မႈေတြ ထိုးေဖာက္၀င္ေရာက္ေနတာကိုလည္း ေဖာ္ျပပါ တယ္။<br /><br />သူက ေလယာဥ္ေပၚကျမင္ရတဲ့ ရႈခင္းေတြအပါအ၀င္၊ ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးနဲ႔ ဆက္စပ္လုိ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ စတည္လာပံု သမိုင္းကိုလည္း အက်ဥ္းေဖာ္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ႏွစ္ ၂၀၀၀ ေလာက္ကတည္းက ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္းမွာ ေနထိုင္ခဲ့ၾကသူေတြဟာ ေၾကးကိုသန္႔စင္လို႔ လက္နက္ကိရိယာေတြ ထုတ္လုပ္ေနခဲ့ၾကပါၿပီ။ ဆန္စိုက္တာ၊ အိမ္ေမြး တိရိစၦာန္ ေမြးျမဴတာေတြ တတ္ကၽြမ္းေနၾကပါၿပီ။ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ႏွစ္ ၅၀၀ ေလာက္ ေရာက္လာေတာ့၊ သံလက္နက္ ကိရိယာေတြ ထုတ္လုပ္တာ၊ ေရသြင္းစိုက္ပ်ဳိးေရးစနစ္ေတြနဲ႔ စိုက္ပ်ဳိးတာအထိ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈ ဖြံ႔ၿဖိဳးေနခဲ့ၿပီလို႔ အေထာက္ အထားေတြ ေတြ႔ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ မႏၱေလးရဲ႔ေအာက္ဖက္ ပုဂံအရပ္မွာ မင္းေနျပည္ေတာ္ၿမိဳ႔ျပ ထူေထာင္တဲ့အထိ တိုးတက္လာပါတယ္။ ခရစ္ေပၚၿပီး ေအဒီ ၁ ရာစုေတာ့ အရပ္ေလးမ်က္ႏွာကို ဒီေဒသကေနၾသဇာ ျဖန္႔က်က္ သက္ေရာက္မႈ ေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေျမာက္ဖက္ဆိုရင္ ဒီကေန႔ယူနန္ျပည္နယ္လို႔ ေခၚေနတဲ့ ေဒသအထိၾသဇာစက္ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဥေရာပ တိုက္မွာ အေမွာင္လႊမ္းတဲ့ေခတ္ (Dark age) လို႔ တင္စားေခၚေ၀ၚေနတဲ့အခ်ိန္ တရုတ္ျပည္မွာ တန္မင္းဆက္ အုပ္စိုးစဥ္ ကာလမွာ ျမန္မာေဒသဖက္က အကဂီတ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔တဖြဲ႔ ေရာက္လာခဲ့ေၾကာင္း တရုတ္ သမုိင္းမွတ္တမ္းေတြမွာ ေဖာ္ျပ ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔ ေရွးေခတ္တရုတ္ျပည္ ဆက္ဆံမႈေတြ ရွိခဲ့ဖူးတာ အခိုင္အမာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေတာေတာင္ထူထပ္လြန္းတဲ့ လမ္းပန္းခရီးေၾကာင့္ အဆက္အသြယ္မမ်ားခဲ့တာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ တရုတ္နဲ႔ အလားတူပဲ ျမန္မာေဒသနဲ႔ ေရွးေခတ္ အိႏၵိယအၾကားမွာလည္း လမ္းပန္းခရီးက ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပင္လယ္ေရလမ္းခရီးသြားလာမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာနဲ႔ အိႏၵိယက ပိုလို႔နီးစပ္သလို ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၾသရိသ၊ ဘင္ေဂါလ္၊ ကိုရိုမန္ဒါကမ္းေျခက တီထြင္ဖန္တီးမႈ၊ အိုင္ဒီယာ အေတြးအေခၚေတြက ျမန္မာ့ေျမကို ေရာက္လာခဲ့ၾကပါ တယ္။ အထူးျခားဆံုးကေတာ့ သခ်ၤာ၊ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္ ယံုၾကည္မႈနဲ႔ စာေပေရာက္ရွိလာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ ေ၀ါဟာရစာလံုးထဲက တကၠသိုလ္ဆိုရင္ အိႏၵိယေျမာက္ပိုင္း၊ အခု အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငံထဲက "တကၠစီလာ" ဆိုတဲ့ ေဒသကိုစြဲလို႔ ေပၚေပါက္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္တုန္းက အဲဒီအရပ္မွာ ဗုဒၶက်မ္းဂံအယူအဆေတြ သင္ၾကားပို႔ခ်မႈေတြ နဲ႔ စည္ပင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာသာ ျမန္မာ-တရုတ္-အိႏၵိယနယ္စပ္ေတြက ထိစပ္လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီကၽြန္ျပဳခဲ့တဲ့ ၁၉ ရာစု ကာလအထိ ဒီႏိုင္ငံေတြၾကားထဲမွာ က်ယ္ျပန္႔ေျပာတဲ့ ေတာ ေတာင္၊ လူသူမရွိတဲ့ေဒသ အမ်ားအျပားက ေနရာယူ ထားခဲ့တာ ျဖစ္ေလေတာ့၊ ဆက္သြယ္ေရး၊ ဆက္စပ္ထိေတြ႔ႏိုင္မႈ ကလည္း နည္းပါးခဲ့ၾကမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ေျပာ ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ထီးနန္းဟန္ေတြမွာ အိႏၵိယ ယဥ္ေက်းမႈရဲ႔ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကပဲ အဓိကကဲေနခဲ့တာကို စာေရးသူက ေထာက္ျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br />သူက အခုေခတ္မႏၱေလးအေၾကာင္း သူျမင္ရတဲ့အတိုင္း ေဖာ္ျပတဲ့ေနရာမွာေတာ့ အမ်ားက အလြယ္တကူစြပ္စြဲေျပာေနၾက သလို တရုတ္ၿမိဳ႔ျဖစ္ေနၿပီဆိုတာမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အသစ္ေတြေရာ-အေဟာင္းေတြပါ ေပါင္းစပ္ရွိေနေသး တဲ့ၿမိဳ႔လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားခဲ့တဲ့ အစဥ္အလာေတြ အမ်ားအျပား က်န္ေသးသလို၊ ၁၈၆၀ ခုႏွစ္မ်ား မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ကတည္းက ရွိခဲ့တဲ့ မက္သဒစ္ခရစ္ယာန္ ဘုရားေက်ာင္းစတာေတြ ရွိေနေသးသလို၊ ဒီေန႔ခတ္ အသြင္အျပင္ေတြကလည္း အေတာ္လႊမ္းေနပါၿပီ။ ေရႊျခေသၤ့ ၀ိုင္ယာႀကိဳးနဲ႔ ေကဘယ္ေရာင္း၀ယ္ေရး၊ အာရွသတၱဳကုမၸဏီ၊ ျမန္မာသစ္ထြင္းလုပ္ငန္း စသျဖင့္ လက္မႈစက္မႈလုပ္ငန္း၊ ေစ်းဆိုင္ေတြမွာလည္း တရုတ္ဆိုင္ႀကီးေတြ၊ ျမန္မာဆိုင္ေတြေရာ၊ နီယြန္မီးေရာင္ေတြနဲ႔ စူပါမားကက္ေစ်းႀကီးေတြ၊ လႈပ္ရွားရွင္သန္ေနတဲ့ ေစ်းကြက္ကို ေတြ႔ရတယ္ ဆိုပါတယ္။ ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္း အရ ေခတ္မီတိုးတက္ေျပာင္းလဲလာတာ၊ တိုက္တာလမ္းမႀကီးေတြ ေျပာင္းလဲလာတာကို သူသတိျပဳမိ ပါတယ္။ ေခတ္ေဟာင္း က အေဆာက္အဦေတြ ၿဖိဳခ်လို႔ အသစ္ေတြ ျပန္ေဆာက္ေနၾကတာ စိတ္ပ်က္စရာလို႔လည္းသူက ေျပာပါတယ္။<br /><br />သူက သူ႔မိတ္ေဆြေဟာင္းေတြ၊ မိသားစု မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္။ သူတို႔က တရုတ္ေတြ တဖြဲဖြဲေရာက္လာတာကို ေျပာျပ ၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႔သူေတြက ေရာက္ခါစက ဘာမွမရွိေပမယ့္ ေပးကမ္းေထာက္မမယ့္ ဘံုေက်ာင္းေတြ၊ တရုတ္ အသင္းအပင္း ေတြ အကူအညီနဲ႔ စီးပြားထူေထာင္လာႏိုင္ၾကသလို၊ ႀကီးပြားလာၾကပါတယ္။ ေငြလံုးေငြရင္းနဲ႔ ၀င္ေရာက္ လာသူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ "တရုတ္ေတြ ၿမိဳ႔ထဲ၀င္လာေတာ့၊ ဗမာေတြ ၿမိဳ႔ျပင္ထြက္ေပးၾကရတယ္။ ၿမိဳ႔လည္ေခါင္ဆိုရင္ တရုတ္ေတြကလြဲၿပီး ေနထိုင္ႏိုင္တဲ့သူ လူနည္းစုပဲ ရွိေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာ တရုတ္ေတြက ၀င္းႀကီးျခံႀကီးေတြနဲ႔ တသီးတသန္႔ အိမ္ေတြ ေဆာက္ၿပီး ေနၾကတယ္။ သူတို႔ကိုယ္တိုင္က ခြဲျခားၿပီး ေနခ်င္ၾကတယ္" လို႔လည္း ေျပာျပၾကပါတယ္။ တရုတ္ ေသြးပါေပမယ့္၊ အခုအခါ ျမန္မာလို ပုဆိုး၀တ္ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ အသားက်ေနတဲ့ တရုတ္ေတြနဲ႔ေတာင္ အသစ္ေရာက္ လာသူေတြက မေပါင္းလွဘူးလို႔ ေျပာျပၾကပါတယ္။<br /><br />ေရာက္လာၾကတဲ့ တရုတ္ေတြ လုပ္တဲ့အလုပ္အကိုင္က သာမာန္အေသးစား စက္မႈလက္မႈ အလုပ္ရံုေတြပါပဲ။ ထူးထူးျခား ျခားမဟုတ္သလို၊ စက္မႈနည္းပညာလည္း မျမင့္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔မွာသာတာက ေငြရင္းႏွီးေနာက္က ေထာက္ပံ့ မတည္ ေပးမယ့္သူေတြ ရွိတယ္။ ဗမာေတြမွာက အဲသည္လိုၿပိဳင္ဖို႔ အခြင့္အလမ္း ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံမရွိဘူး။ က်ေနာ္ တို႔က သူတို႔ကို မနာလိုတာမဟုတ္ဘူး။ သည္လိုၿပိဳင္ဆိုင္ဖို႔ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ အခြင့္မသာတာကို ၀မ္းနည္းတာလို႔ မႏၱေလးက မိတ္ေဆြေတြက ေျပာျပၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြနဲ႔ ၿပိဳင္ဆိုင္ဖို႔ ျမန္မာလုပ္ငန္းရွင္ေတြက နည္းသလို၊ အေနာက္ တိုင္းကုမၸဏီႀကီး ေတြကလည္း စီးပြားဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈေၾကာင့္ မေရာက္ႏိုင္ေသးပံုကို သူက ေထာက္ျပပါတယ္။<br /><br />မႏၱေလးမွာ တရုတ္ၾသဇာ ႀကီးထြားလာေနတာေတာ့ သိသိသာသာပါ။ ဒါကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက အခုတရုတ္ျပည္မွာ ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္ေနမႈရဲ႔ ပ်ံ႔ပြားထြက္လာတဲ့အဆက္၊ သက္ေရာက္မႈေတြလို႔ ျမင္ပါတယ္။ အင္အားႀကီးထြားလာတဲ့ တရုတ္ျပည္က ေန ေပါက္ကြဲထြက္လာမႈေတြပါ။ လိႈင္းလံုးေတြလို မႏၱေလးကို လာေရာက္ရိုတ္ခတ္ေနၾကပါတယ္။ ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက မႏၱေလးကေန၊ ရွမ္းျပည္နယ္ကိုျဖတ္ရင္း တရုတ္ျပည္လမ္းဖက္သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္း ထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-3982252438295296940?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-19498590724944113452011-12-17T12:49:00.004+07:002011-12-17T12:53:47.223+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-S2UtMqnKKW4/TuwtoNJbMsI/AAAAAAAABD8/Ls7lxTeiPpQ/s1600/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 172px; height: 256px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-S2UtMqnKKW4/TuwtoNJbMsI/AAAAAAAABD8/Ls7lxTeiPpQ/s320/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5686970598209303234" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အခုေခတ္သစ္ကာလ အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္တို႔က ကမၻာ့ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံအျဖစ္ တက္လွမ္းလာတဲ့အခါ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ဘယ္လိုအက်ဳိးသက္ေရာက္မႈရွိလာမယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း ဆက္လက္ တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက စာအုပ္အဖြင့္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔အေၾကာင္း ေရးခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔ မတည္မီ ကတည္းက ေရႊတိဂံု ဘုရားရွိခဲ့ပါတယ္။ တဖုႆနဲ႔ ဘာလိက ညီေနာင္က ဗုဒၶ ဘုရားရွင္ရဲ႔ဆံေတာ္ေတြကို ဌာပနာၿပီး တည္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဆက္ ဆက္ေသာသူေတြ ျပဳျပင္မြမ္းမံလာခဲ့တာ တခ်ိန္အဂၤလိပ္ေခတ္ကတည္းက ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ ဌာပနာထားတဲ့ တန္ဖိုးက အဂၤလန္ဘဏ္ထဲကပိုင္ဆိုင္မႈထက္ေတာင္ မ်ားမယ္လို႔ ေျပာစမွတ္ျပဳခဲ့ၾကတာလည္း ရွိပါတယ္။ အဖိုးတန္ ေရႊ၊ ေငြ၊ ေက်ာက္ သံပတၱျမားေတြနဲ႔ စိန္ခ်ည္းပဲ ကာရက္ ၂,၀၀၀ ေက်ာ္ေလာက္ ေရႊတိဂံုဘုရားကိုပူေဇာ္ခဲ့ၾက တယ္ ဆိုပါတယ္။ ဦးသန္႔ျမင့္ဦး ကေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ရင္သူက ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ကို ကမၻာ့အံ့ဖြယ္ေနရာထဲေတာင္ ထည့္သြင္း ခ်င္ေသးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေရႊတိဂံုဟာ အခုေတာ့ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔လယ္ေခါင္ ေနရာလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ဒီေနရာက ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္ၾကတဲ့ ၈၅% ေသာ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသားေတြအတြက္ အထြဋ္အျမတ္ေနရာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါတင္မကပါဘူး။ ႏိုင္ငံေရး အရလည္း အေရးပါခဲ့ပါတယ္။ အဂၤလိပ္ ကို ဆန္႔က်င္အာခံၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားသပိတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေအာင္ေျမနင္းခဲ့ ၾကတဲ့ ေနရာတခုျဖစ္ရံုမက အခုအခ်ိန္တိုင္ စစ္အစိုးရဆန္႔က်င္ေရး သပိတ္၊ ဆႏၵျပပြဲေတြဆိုရင္ ေရႊတိဂံုက စုဆံုရပ္တခုလို အေရးပါေနပါေသးတယ္။<br /><br />အဲသလိုပဲ ရန္ကုန္က တခ်ိန္တုန္းက လႈပ္ရွားစည္ပင္ေနတဲ့ ၿမိဳ႔ႀကီးျပႀကီး ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ၁၉၂၀ ခုႏွစ္မ်ား အဂၤလိပ္တို႔ သိမ္း ပိုက္ထားစဥ္ကာလမွာ ရန္ကုန္ဟာ ေဒသတြင္းမွာ စီးပြားေရးအရ အခ်က္အျခာ ဗဟိုေနရာတခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္ကို တသဲသဲ၀င္လာ အေျခခ်ေနၾကတဲ့သူေတြဟာ အဲသည္အခ်ိန္က နယူးေယာက္ၿမိဳ႔ကို လာေရာက္အေျခခ်တဲ့ ႏႈန္းထက္မ်ားတယ္ လို႔ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ေဖာ္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါတင္သာမက အဲဒီအခ်ိန္က ကမၻာမွာ အႀကီးဆံုးေလေၾကာင္း လိုင္းေတြျဖစ္တဲ့ ၿဗိတိသွ်အင္ပီရီယယ္ အဲေ၀း၊ ေကအယ္လ္အမ္ စသျဖင့္ ေလေၾကာင္းလိုင္းေတြက ဥေရာပနဲ႔ ၾသစေၾတ လ်၊ အာရွ ခရီးစဥ္ေတြ မွာ ရန္ကုန္မွာ တေထာက္နားၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ေလဆိပ္က ေဒသမွာ ကြန္ရက္အခ်က္အျခာပါ။ ပညာေရးမွာလည္း အားလံုး က ေလးစားခဲ့ၾကရပါတယ္။ ေက်ာင္းေတြက ကမၻာ့ထိပ္တန္းလို ေလးစားခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ အဲဒါ တင္မက ႏိုင္ငံတကာလူမ်ဳိးစံု မက္ထရိုပိုလီတန္ၿမိဳ႔ႀကီးလိုလည္း ရွိခဲ့တယ္လို႔ ျပန္ေဖာ္ျပပါတယ္။ နာမည္ႀကီးကုန္တုိက္ႀကီး ေတြျဖစ္တဲ့ ရိုး (Rowe &amp; Co.) ကုမၸဏီတို႔ ရွိခဲ့သလို၊ နာမည္ေက်ာ္ ျပဇာတ္ရံု၊ ရုပ္ရွင္ရံုေတြနဲ႔ စည္းကားခဲ့ပါတယ္။ လိြဳဒ္၊ ေဟာင္ေကာင္-ရွန္ဟိုင္းဘဏ္၊ ေသာမတ္စ္ကြက္ဘဏ္ေတြအျပင္ ကုမၸဏီႀကီးအေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ရံုးစိုက္ခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br />အဲဒီအဂၤလိပ္ကိုလုိနီ ကာလက ရန္ကုန္လူဦးေရအမ်ားစုက အိႏၵိယက လာေရာက္အေျခခ်တဲ့ လူမ်ဳိးေတြပါ။ အဲဒါအျပင္ အိႏၵိယ မွာ အဂၤလိပ္ကို ပုန္ကန္ထႂကြမႈျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယက ဇဖားရွားဘုရင္ကို ျမန္မာျပည္ကို နယ္ႏွင္ဒဏ္ေပး ထိန္းသိမ္းထား ခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႔ အဆက္အႏြယ္ မဂိုလူမ်ဳိးေတြလည္း အခုတိုင္ မဂိုလမ္းမွာ ေရာင္း၀ယ္ေဖာက္ကားေနခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတို႔အျပင္ ရန္ကုန္ေနသူေတြက ဘာသာမ်ဳိးစံုကိုးကြယ္ခဲ့ၾကလို႔ ခရစ္ယာန္ဘုရားေက်ာင္းေတြ၊ ဟိႏၵဴေက်ာင္းေတြ၊ ဂ်ဴးေတြရဲ႔ ၀တ္ျပဳ ေက်ာင္းေတြ၊ မူစလင္ဗလီႀကီးေတြ အစံုရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ ပင္လယ္ရပ္ျခားက အေျခခ်လာသူ တရုတ္လူမ်ဳိး အမ်ားအျပားလည္း ရန္ကုန္မွာ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ သူတို႔က ကုန္လမ္း၊ ေရလမ္းနဲ႔ တရုတ္ျပည္ ေဒသအသီးသီးက လာခဲ့ၾက တာ ျဖစ္ေပမယ့္ ျမန္မာ လူမ်ဳိးေတြက လက္တို-လက္ရွည္ဆိုၿပီး ခြဲျခားေခၚတာေလာက္ကလြဲရင္ ထူးထူးျခားျခား စိတ္၀င္စား မႈလည္း မရွိခဲ့ၾကပါဘူး။ တရုတ္ႏြယ္ဖြားေတြကေတာ့ ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ၾကသလို၊ စီးပြားေရးလည္း ေအာင္ျမင္ၾကပါတယ္။<br /><br />ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာက ကမၻာနဲ႔တံခါးပိတ္ၿပီး အထီးက်န္ အဆက္ျဖတ္ခဲ့သလို၊ ျမန္မာျပည္က ႏိုင္ငံျခားသားေတြကိုလည္း ျပန္ေမာင္းႏွင္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ စစ္အစိုးရလက္ေအာက္မွာ စီးပြားေရးဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈ၊ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္ မႈေတြနဲ႔ ျမန္မာျပည္ ရင္ဆိုင္ေနၾကရသလို၊ အရင္ တခ်ိန္က မက္ထရိုပိုလီတန္ၿမိဳ႔ႀကီး ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ ယံုတမ္းစကားလို ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ျမန္မာျပည္က ရတဲ့ ႏိုင္ငံရပ္ျခားအကူ အညီကလည္း ရွက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ နည္းေနတယ္လို႔ စာေရး သူက ဆိုပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္း ကြန္ျမဴနစ္ လာအို ႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံရပ္ျခားအကူ လူတဦးခ်င္းစီ ေဒၚလာ ၅၀ ေလာက္ရ ေနခ်ိန္မွာ၊ ျမန္မာျပည္က ၄ ေဒၚလာႏႈန္းေလာက္ပဲ ရေနခဲ့ ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ခံခဲ့ရ ေသးသလို၊ အခ်ဳိ႔သူေတြက စားနပ္ရိကၡာရွားပါး ကပ္ဆိုက္မႈ မ်ဳိး ၾကံဳရေတာ့မွာလား ဆိုၿပီး စိုးရိမ္ပူပန္ေနရတဲ့ အေျခဆိုက္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္နီးခ်င္းေတြနဲ႔ ကမၻာႀကီးက အမ်ားႀကီး ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ပါၿပီ။ အိႏၵိယ-တရုတ္ႏိုင္ငံေတြက ကမၻာ့စီးပြားအင္အား ႀကီးေတြ အျဖစ္ တက္လွမ္းလာပါတယ္။<br /><br />သူက ေရႊတိဂံုေပၚက ဆင္းတဲ့အခါ ရင္းႏွီးသူ ျမန္မာမိတ္ေဆြနဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္။ သူက စီးပြားေရးခၽြတ္ ျခံဳက်ေနတာ၊ လုပ္ကိုင္ စားမရတာေတြ ညည္းတာ ၾကားရပါတယ္။ လူတစုပဲ ခ်မ္းသာေနတာ၊ လာဘ္စားမႈေတြက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ႀကီးထြား ေနတာေတြ ေျပာျပပါတယ္။ သူတို႔က ေဒသတြင္းမွာ တရုတ္-အိႏၵိယေတြ အင္အားႀကီး ထိုးေဖာက္လာတာ သိတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ သူ႔မိတ္ေဆြ တကၠသိုလ္ဆရာဆိုရင္လည္း စာမျပတ္ဖတ္ေနသူေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္မွာက မီးပ်က္ဆဲ၊ ေရပ်က္ဆဲ၊ လူေတြကလည္း အာဆီနယ္-မန္ခ်က္စတာ ေဘာလံုးပြဲေတြနဲ႔ အလုပ္ရႈပ္ဆဲ၊ အိႏၵိယ-တရုတ္စီးပြားတက္လာ လို႔လည္း ထူးျခားခံစားရတာမ်ဳိး မရွိၾကဘူး။ သတိလည္း မထားမိၾကဘူးဆိုတာ ေျပာျပပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က စီးပြား ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ အိႏၵိယ-တရုတ္ၾကား ေနရာေကာင္းရွိေနတာေတာင္မွ အက်ဳိးျဖစ္ေအာင္ လုပ္တတ္ဖို႔ အေတာ္လုပ္ယူၾက ရဦးမယ္လို႔ သူ႔မိတ္ေဆြေတြက ဆိုပါတယ္။<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာ တရုတ္ကေတာ့ ဒီလိုမေနပါဘူး။ တခ်ိန္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္တရာေက်ာ္က ၿဗိတိသွ်ေတြက ေျမပံုခ်လို႔ ၾကည့္ေနၾက သလို ေဘဂ်င္းက မူ၀ါဒခ်မွတ္သူေတြကလည္း အၾကံထုတ္ေနၾကမွာ မလြဲဘူးလို႔ စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဆိုပါတယ္။ သူတို႔က မဖြံ႔ၿဖိဳး ေနာက္က်ေနေသးတဲ့ ကုန္းတြင္းပိုင္း ျပည္နယ္ေတြအတြက္ ထြက္ေပါက္ရေအာင္၊ စီးပြားေျခဆန္႔ႏိုင္ေအာင္ ၾကံေဆာင္ ေနၾကမွာ မလြဲပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ဧရာ၀တီကိုျဖတ္လို႔ အိႏၵိယသမုဒၵရာ လမ္းေၾကာင္းေပါက္ေအာင္ ၾကံဆေန ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါကို တခ်ဳိ႔တရုပ္ပညာရွင္ေတြက "သမုဒၵရာႏွစ္ခု မူ၀ါဒ" ဆိုၿပီး စာတမ္းေတြေရး တင္ျပခဲ့ၾကတာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ မွာ သံုးေနတဲ့ ေရနံေလာင္စာက မလကၠာေရလက္ၾကားကို ျဖတ္ၿပီး ၈၀% ေလာက္ တင္ပို႔ေနရပါ တယ္။ ဒါထက္လံုျခံဳေရး ေကာင္းတဲ့ ျမန္မာျပည္ျဖတ္ ပိုက္လိုင္းကိုလည္း တြက္ဆထားၾကပါလိမ့္မယ္။ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေဖာ္ျပ တာကေတာ့ ဒီတခါ တရုတ္ ေတြ စဥ္းစားတာက အိပ္မက္သက္သက္ မဟုတ္ဘူး။ လက္ေတြ႔စီမံကိန္းႀကီးေတြပါ လိုက္ပါလာ ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္အထိ က်ေနာ္ တို႔ ျမန္မာေတြက ကိုယ့္အတြင္းကိုပဲ သည္းသည္းမည္းမည္း ၾကည့္ေနတုန္းပါ။ ပဋိပကၡေတြ နဲ႔ လံုးျခာလည္ လိုက္ေနတုန္းပါ။ "မႏၱေလးကေတာ့ တရုတ္ၿမိဳ႔ ျဖစ္ေနၿပီ" လို႔ သူ႔ကို ေျပာျပၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါလည္း က်ေနာ္တို႔က ကမၻာ့အေျပာင္း အလဲေတြကို သိပ္ေတာ့အေရးထားပံု မရေသးပါဘူး။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦး ရွမ္းျပည္နယ္ဖက္သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္း ထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-1949859072494411345?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-48558390583488914342011-12-11T08:50:00.003+07:002011-12-11T08:54:18.865+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-X5EGWHInmBk/TuQMli0AUlI/AAAAAAAABDQ/7P0TdoZqq6o/s1600/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 172px; height: 256px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-X5EGWHInmBk/TuQMli0AUlI/AAAAAAAABDQ/7P0TdoZqq6o/s320/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5684682468788032082" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ တခ်ိန္က ျမန္မာႏိုင္ငံက ဧရာ၀တီအပါအ၀င္၊ အေနာက္ ဖက္ေပါက္က တရုတ္ႏိုင္ငံကို ခရီးေပါက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾက ပံုအေၾကာင္းေတြကို တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဒီစာအုပ္ကို ေရးသားတဲ့ေနရာမွာ သူရဲ႔ခရီးမွတ္တမ္းတခုလို စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေရးသားတဲ့အျပင္ လိုအပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ သမိုင္းေတြကို ျပန္ေဖာ္ျပလို႔၊ ေနရာေဒသ၊ ကိစၥတခုရဲ႔ အေရးပါပံုကို ျပန္ေဖာ္ညႊန္းတတ္ပါတယ္။ သူက တင္ျပပံုက ပ်င္းရိညီးေငြ႔ဖြယ္ မေကာင္းသလို၊ အခ်ိတ္အဆက္ တခုနဲ႔တခု ဆက္စပ္ၿပီး စာအုပ္ကို ဆက္ဖတ္ခ်င္ ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ အရင္တပတ္ကေတာ့ တရုတ္ျပည္ကေန အရင္ျပည့္ရွင္ အင္ပိုင္ယာေတြက အေနာက္ဖက္ ကို လမ္းေပါက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကပံုကို ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ တခ်ိန္က အာရွမွာ နယ္ေျမသစ္ ရွာေဖြ ကိုလိုနီ သိမ္း ပိုက္ခဲ့ၾကသူေတြက တရုတ္ျပည္ကို အေရွ႔ဖက္ ပင္လယ္ေရလမ္းကသာ မကဘဲ၊ အေနာက္ဖက္လမ္းေၾကာင္း ေပါက္ဖို႔ႀကိဳး ပမ္းခဲ့ၾကပံုကို ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။<br /><br />စာေရးသူေျပာတာကေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္တရာေက်ာ္မွာ ၿဗိတိသွ်ေတြက ေျမပံုကိုၾကည့္ၿပီး အာရွနဲ႔ပတ္သက္လို႔ သူတို႔ အိပ္မက္ ေတြ ရွိခဲ့ၾကလိမ့္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ၁၈၅၂ ခုႏွစ္၊ ဒုတိယအဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲအၿပီးမွာ ေအာက္ျမန္မာျပည္ကို အဂၤလိပ္တို႔က သိမ္းလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ကလကတၱား၊ လန္ဒန္မွာရွိတဲ့ အရာရွိမင္းကလပ္ေတြ၊ အစည္း အေ၀းခမ္းေတြမွာ ဧရာ၀တီျမစ္ကိုဆန္လို႔ တရုတ္ျပည္ေနာက္ေဖးေပါက္ တံခါးေပါက္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းၾကဖို႔စိတ္ကူးယဥ္ ေနႏိုင္ဖြယ္ ရွိတယ္ လို႔လည္း ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ရန္ကုန္ဆိုတာ ေရႊတိဂံုေစတီႀကီးေဘးက သာမာန္ၿမိဳ႔ကေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ အေရးပါတဲ့ ဆံုခ်က္မွာ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီကေန ဧရာ၀တီျမစ္ကိုဆန္တက္သြားရင္ ႏွင္းေတြသိပ္သိပ္သည္းသည္း က်တဲ့ ဟိမ၀ႏၱာ ေတာင္တန္းႀကီးေတြထိ ေရာက္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ၿဗိတိသွ်ေတြက အိႏၵိယတိုက္ငယ္တခြင္မွာ အႏိႈင္းမရွိ ၾသဇာႀကီးလာသလို၊ အေရွ႔အိႏၵိယကုမၸဏီကလည္း ေဒသတြင္းၿပိဳင္ဖက္ေတြကို ရွင္းၿပီးျဖစ္ေနပါၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္ တရုပ္ျပည္ ဖက္မွာလည္း စီးပြားေရးလက္၀ါးႀကီးအုပ္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြရထားသလို၊ အိႏၵိယကထြက္တဲ့ ဘိန္းနဲ႔ တရုတ္ေငြထည္ေတြ ေရာင္း၀ယ္လဲလွယ္ရင္း အျမတ္အစြန္း အႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ေသခ်ာတာက အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္ဆိုတာ သူတို႔အုပ္စီးထားရာ အိႏၵိယတိုက္နဲ႔ လူသူအေရာက္အေပါက္နည္းေသးတဲ့ တရုတ္ျပည္အတြင္းပိုင္းေဒသၾကား ထဲမွာ ရွိေန ပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ကလည္း အဲဒီအခ်ိန္မွာ လူမမာႀကီးလို႔ တင္စားရေလာက္ေအာင္ ခ်ိနဲ႔ေနပါတယ္။ မန္ခ်ဴး ဒါမွမဟုတ္ ခ်င္မင္းဆက္က ၁၈၅၀-၁၈၆၀ ခုႏွစ္ေတြမွာ တိုင္ပင္းသူပုန္ထမႈေတြေၾကာင့္ လူသန္းခ်ီေသဆံုး၊ ေနာက္ဆံုးေျခ တဖက္ေပၚ ရပ္တည္ေနရတဲ့ အခ်ိန္ပါ။ တရုတ္ျပည္ကို စကၤာပူဖက္ကေနလွည့္ၿပီး ပင္လယ္ေရေၾကာင္းနဲ႔သြားရင္ေတာ့ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္ကို ျဖတ္သြားရင္ အခ်ိန္ပိုသက္သာႏိုင္သလို၊ အက်ဳိးအျမတ္လည္း ပိုမ်ားႏိုင္ပါတယ္။ ဧရာ၀တီျမစ္ကို ရႏိုင္သေလာက္ဆန္တက္ၿပီး၊ တရုတ္ျပည္ကို သြားႏိုင္သလို၊ ရွမ္းျပည္နယ္ဆိုတာလည္း တရုတ္ျပည္နဲ႔ ခဲ တပစ္ပဲ ရွိပါေတာ့ တယ္။ ဒီေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ စူးစမ္းေလ့လာသူေတြ၊ နယ္ေျမသစ္ ရွာေဖြေရးသမားေတြ အမ်ားအျပား ခရီးသြားရွာေဖြၾကတာ ျဖစ္လာပါတယ္။ တရုတ္ျပည္ႀကီးရဲ႔ ဆြဲေဆာင္အားကလည္း ေကာင္းလြန္းလွတယ္လို႔ စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ဆိုပါတယ္။<br /><br />၁၈၉၀ ခုႏွစ္ေတြမွာ စြန္႔စားေရးသမား စူးစမ္းရွာေဖြသူ အာခ်ီေဘာလ္ ရို႔စ္ ကိုလ္ဟန္ (Archibald Ross Colquhoun) က သူ႔ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို ကန္တံုကေန တရုတ္ျပည္ေတာင္ပိုင္းကိုျဖတ္လို႔ မႏၱေလးခရီးစဥ္ကို စာအုပ္ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ တအုပ္က အေျပာင္းအလဲေတြၾကားက တရုတ္ျပည္ဆိုတဲ့ စာအုပ္လည္း ေရးခဲ့ပါတယ္။ သူက ျမန္မာျပည္ကေန တဆင့္ အဲဒီ ေဒသႀကီးရဲ႔ ႏွလံုးသားဗဟိုခ်က္ကို ထိဖို႔ လမ္းရွာေဖြဖို႔ တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ တျခားေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိ အိပ္ခ်္၊ အာ ေဒးဗီးစ္ (H. R. Davies) ကလည္း "ရထားေခတ္မွာ ကမၻာေပၚက အေ၀းကြာဆံုးေနရာေတြကို တိုးရိုေပါက္ ႏိုင္သလို၊ လူဦးေရအထူထပ္ဆံုး ႏိုင္ငံ ၂-ခုျဖစ္တဲ့ အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္ၾကား ရထားလမ္းဆက္သြယ္ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ မရွိပါဘူး" လို႔ တိုက္တြန္းခဲ့ပါေသးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ကလကတၱားနဲ႔ တရုတ္အလယ္ပိုင္း ယန္ဇီးျမစ္၀ွမ္းကို ခ်ိတ္ဆက္ဖို႔ စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့ ၾကပါတယ္။<br /><br />ျပင္သစ္ရွာေဖြေရးသမားေတြလည္း အလားတူစိတ္ကူးေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီကာလေတြထက္ေစာၿပီး ျပင္သစ္လူမ်ဳိး အားနက္စ္ ေဒါင္းဒတ္ ဒီ လာဂေရး (Ernest Doudart de Largree) နဲ႔ ဖရန္စစ္ ဂါနီေယး (Francis Garnier) တို႔က မဲေခါင္ျမစ္ကို ဆန္တက္ၿပီး တရုတ္ျပည္ကိုေပါက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ေတာေတာင္ထူထပ္တာ ျမစ္ေၾကာင္းအထက္ ဖက္မွာ ေက်ာက္ ေဆာင္ထူ၊ ေရစီးသန္တာေၾကာင့္ သူတို႔ခရီးစဥ္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ပါဘူး။ ျပင္သစ္မင္းသား လူး၀စ္၊ ဖိလစ္ ဘုရင္ရဲ႔ေျမးေတာ္သူ ဟင္နရီ ဒီ၊ ေအာ္လင္းစ္ (Prince Henri d' Orleans) ကလည္း တရုတ္-ျမန္မာ-အိႏၵိယနယ္စပ္ တရုိး ရွာေဖြေရးခရီး ထြက္ခဲ့ ပါေသးတယ္။ အဂၤလိပ္ေတြက ျဗမၼပုတၱရျမစ္ အထက္ကိုဆန္လို႔ တရုတ္ျပည္ကို ေပါက္ဖို႔စဥ္းစားပါ ေသးတယ္။ မိုင္ရာေက်ာ္ သြားေတာ့ ေတာေထာင္ထူထပ္တာ၊ ေရာဂါဘယႁပြမ္းလြန္းတာေၾကာင့္ စဥ္းစားခ်က္က အထ မေျမာက္ ျဖစ္ရျပန္ပါတယ္။ ဒီလမ္းေၾကာင္းမွာ ဧရာ၀တီျမစ္က လမ္းအသာဆံုး ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၿဗိတိသွ်ေတြ ဧရာ၀တီက ျဖတ္သြားမယ္ စဥ္းစား ေတာ့လည္း လက္ေတြ႔မွာ အခက္အခဲေတြရွိေနေတာ့ မေအာင္ျမင္ျပန္ပါဘူး။ ဧရာ၀တီ ျမစ္ဆံုးရင္ ေရာက္မယ့္ေနရာက တရုတ္ျပည္မႀကီး မဟုတ္ေသးဘဲ၊ ေတာေတာင္ထူထပ္တဲ့ ယူနန္ျပည္နယ္ ျဖစ္ေနပါ တယ္။ ျပည္မႀကီးထိဆိုရင္ အေတာ္ လွမ္းပါေသးတယ္။ ႏိုင္ငံေရးအရလည္း တရုတ္ျပည္မွာ ေသြးထြက္သံယို တိုင္ပင္း သူပုန္ထမႈႀကီး ျဖစ္ေနသလို၊ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ကပ္ေနရာ ယူနန္ျပည္နယ္မွာလည္း မူစလင္သူပုန္ေတြက ၾသဇာလႊမ္းမိုး သိမ္း ပိုက္ထားတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက အဂၤလိပ္ကိုလိုနီသိမ္းပိုင္ထားတဲ့ ကာလမွာ တရုတ္ျပည္ကို ေပါက္ ရာ ေနာက္ေဖးေပါက္ မျဖစ္ႏိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါ တယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာတာကေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအဖို႔ အိႏၵိယတိုက္ငယ္မွာရွိတဲ့ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ ျပည္နယ္တခုအျဖစ္ ေပါင္းစည္း ခံရၿပီးတဲ့ေနာက္ အိႏၵိယနဲ႔ ပိုမိုနီးစပ္ခဲ့ရပါတယ္။ တခ်ိန္က ၿမိဳ႔ငယ္ေလးရန္ကုန္ဟာ ေဒသစီးပြားေရးဗဟိုခ်က္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကထြက္တဲ့ ကၽြန္းသစ္၊ ဆန္စပါးကို ကမၻာကိုတင္ပို႔ရာေနရာ ကမၻာ့စပါးက်ီလို႔ေတာင္ တင္စားေခၚေ၀ၚခဲ့ရတဲ့ အေျခ ျဖစ္လာပါတယ္။ အိႏၵိယက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္ ဗ်ဴရိုကရက္အရာရွိေတြ၊ ၀န္ထမ္းေတြ၊ ေက်ာင္းဆရာေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြ ကအစ၊ ေငြေခ်းငွားစားသူေတြ၊ ကူလီ အလုပ္ၾကမ္းသမားေတြ ျမန္မာျပည္ကို လွိမ့္ၿပီး၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာ လူဦးေရ အမ်ားဆံုးက အိႏိၵယက ေျပာင္းေရႊ႔လာသူေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ၁၉၂၀ ခုႏွစ္မွာ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းကို တသည္းသည္းလူေတြ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ႏႈန္းက အဲဒီခ်ိန္ နယူးေယာက္ၿမိဳ႔ကို ေျပာင္းေရႊ႔အေျခခ်လာသူေတြထက္ေတာင္ မ်ားတယ္လို႔ စာေရးသူက ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔ အိႏၵိယက ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ပိုလို႔နီးကပ္တဲ့အေျခဆိုက္ခဲ့ ရပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦး သြားေရာက္ခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ေတြ၊ အဲဒါနဲ႔ ဆက္စပ္ရာ သမိုင္း ထင္ဟပ္ခ်က္၊ အျမင္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-4855839058348891434?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-71965547812376390282011-12-04T08:33:00.004+07:002011-12-11T08:53:59.489+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-LKoA4JDHv1U/TtrOJyvmVWI/AAAAAAAABC4/MiY27wSZ6XQ/s1600/china-india-burma.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 168px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-LKoA4JDHv1U/TtrOJyvmVWI/AAAAAAAABC4/MiY27wSZ6XQ/s320/china-india-burma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5682080547516863842" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္ အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို စတင္ မိတ္ဆက္တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />စာေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦးက စာအုပ္အဖြင့္မွာ တခ်ိန္ေရွးေခတ္က တရုတ္ႏိုင္ငံက အိႏၵိယနဲ႔ အဆက္အသြယ္ လမ္းေပါက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပံု ျဖစ္ရပ္တခုကို ေဖာ္ျပပါတယ္။ တခ်ိန္တရုတ္ျပည္ အလယ္ပိုင္း ဘုရင့္ေနျပည္ေတာ္ (Middle kingdom) ေခတ္ ခရစ္ေတာ္မေပၚမီ ဘီစီ ၁၂၂ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္အင္ပိုင္ယာျပည့္ရွင္က အိႏၵိယကို လမ္းေပါက္ဖို႔ အေနာက္ေတာင္ဖက္ ေဒသကို နယ္ေျမသစ္ရွာေဖြေရးအဖြဲ႔တခု နန္းေတာ္က ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမတိုင္ခင္ ႏွစ္အနည္းငယ္ေလာက္မွာ တရုတ္ျပည္က နယ္ေျမသစ္ရွာေဖြသူ ဇန္ခ်င္း (Ziang Qian) က ခက္ခဲရွည္လ်ားတဲ့ ခရီးၾကမ္း ႀကီးကို ျဖတ္လို႔ အေနာက္ ဖက္ကို ေျခဆန္႔ခဲ့ပါတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ သူက သဲကႏၱာရႀကီး၊ ေတာင္တန္းႀကီးေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္သြားခဲ့ရသလို၊ သားစားလူရိုင္း ေရွာင္ႏူးဘာေဘးရီးယန္း (Xiongnu barbarians) ေတြ လက္ထဲမွာလည္း ဖမ္းဆီးတာခံခဲ့ရပါေသးတယ္။ အဲဒီလူရိုင္းေတြဆိုတာက ေနာက္ပိုင္း တူရကီနဲ႔ မြန္ဂိုလီးယား ဘာသာစကားေျပာလူမ်ဳိးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ သူျဖတ္သြားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းက ေနာက္ပိုင္းမွာ ပိုးလမ္းမႀကီးလို႔ လူသိမ်ားလာမယ့္ လမ္းေၾကာင္းပါ။ အဲဒီမွာ ေနာက္ဆံုး ဘက္ထရီးယား (Bactria) လို႔ေခၚတဲ့ေဒသ၊ အိႏၵိယရဲ႔ ရွန္ဒူး (Shendu) ေဒသေတြကို ေရာက္ပါတယ္။ ဘက္ထရီးယားဆိုတာက ဒီကေန႔ အာဖဂန္နစၥတန္လို႔ေခၚတဲ့ ေဒသျဖစ္ၿပီး၊ တခ်ိန္က ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားခဲ့ရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူက အဲဒီရဲ႔အေ၀းမွာ ထပ္ရွိေနေသးတဲ့ ပါရွား၊ မက္ဆိုပိုေတးမီးယားေဒသအေၾကာင္းေတြကို တရုတ္ျပည့္ရွင္ကို ျပန္ေျပာျပပါတယ္။ ထူးဆန္း တာက အဲဒီအခ်ိန္က အာဖဂန္နစၥတန္မွာ တရုတ္ျပည္ကထုတ္တဲ့ အ၀တ္အထည္ေတြ၊ တူေတြကို ေရာင္းခ်ေနတာကို ေတြ႔ ရပါတယ္။ ဒါဆိုရင္ သူ႔အရင္က ဒီေနရာကို တစံုတေယာက္က အရင္ႀကိဳေရာက္ႏွင့္သလားဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္ လာပါတယ္။ သူက ပထမဦးဆံုး ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့လမ္းကို ျဖတ္ၿပီးမွ ေရာက္လာရတဲ့သူပါ။ သူသိခဲ့ရ တာက ဒီေဒသကို တရုတ္ျပည္ကပစၥည္းေတြ ကုန္သြယ္ေနတဲ့လမ္းေၾကာင္း ေနာက္ထပ္တခုရွိေနတယ္။ ဒီလမ္းေၾကာင္းက အေနာက္ေတာင္ ဖက္က တဆင့္ျဖတ္ၿပီး ေရာက္လာတယ္ဆိုတာ သိခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရုတ္ျပည့္ရွင္မင္းက ဘီစီ ၁၂၂ ခုႏွစ္မွာ အေနာက္ေတာင္ဖက္ကို နယ္ေျမသစ္ရွာေဖြေရးအဖြဲ႔ ထပ္ၿပီးေစလႊတ္ခဲ့တာပါ။ သူတို႔က လူေတြတႀကိမ္တခါမွ မေရာက္ဖူး ေသးခဲ့တဲ့ တရုတ္ျပည္ရဲ႔အတြင္းပိုင္းက်က်ေဒသေတြကို ျဖတ္ၿပီး လာခဲ့ရပါတယ္။ လေပါင္းမ်ားစြာ ခရီးႏွင္လာတာ ေနာက္ ဆံုးသူတို႔သိတဲ့ အစြန္အဖ်ားတိုင္းျပည္ ယီလန္းကိုေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီကေနေတာင္ဖက္ကို ဆက္ဆင္းလာေတာ့ ဒီယန္ (Dian) လို႔ေခၚတဲ့ မင္းေနျပည္ကို ေရာက္ပါတယ္။ ဒီေနရာက အခုယူနန္လို႔သိၾကတဲ့ တရုတ္ျပည္က ျပည္နယ္ပါ။ ဒီယန္ ျပည့္ရွင္က တရုတ္မင္းေနျပည္ေတာ္ကလာတဲ့ အဖြဲ႔ကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဧည့္ခံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရွ႔ဆက္သြားလို႔ မရဘူး။ အဲဒီေရွ႔မွာ လူမ်ဳိးတခုခံေနတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ အကြာအေ၀း လီေပါင္းေထာင္ခ်ီေ၀းတဲ့ေနရာမွာ ဒီယန္ယူး (Dianyue) လို႔ေခၚတဲ့ မင္းေနျပည္ရွိတယ္။ လူေတြက ဆင္စီးၾကတယ္။ တရုတ္ျပည္က ကုန္ပစၥည္းေတြ ဒီလမ္းကတဆင့္ ကုန္သြယ္ခဲ့ၾကတာ ရွိတယ္ဆိုတာ သတင္းေပး ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ နယ္ေျမသစ္ရွာေဖြေရး အဖြဲ႔က ခရီးေတာ့ဆက္ခြင့္မရပါ ဘူး။ ဒီယန္မင္းႏိုင္ငံက သူတို႔အက်ဳိးစီးပြား အခြန္အတုတ္ရရာ လမ္းေၾကာင္းကို မျပလိုတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ေတြ ကတည္းက၊ တရုတ္မင္း ေနျပည္ေတာ္က အိႏၵိယဖက္၊ အေနာက္ဖက္ေဒသေတြဆီကို လမ္းေပါက္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ေပမယ့္ ေထာင္စုႏွစ္သာ ခ်ီသြားတယ္ လမ္းေၾကာင္းေကာင္းေကာင္း မခ်ိတ္ဆက္ခဲ့ဘူးလို႔ စာေရးသူက အဖြင့္မွာေရးပါတယ္။<br /><br />အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္ဟာ ထူးျခားတဲ့ လူ႔ယဥ္ေက်းမႈႀကီး ၂ ခု ဖြံ႔ၿဖိဳးခဲ့ရာ ေဒသျဖစ္ေပမယ့္၊ ေဒသတခုနဲ႔တခု ထူးထူးျခားျခား မခ်ိတ္ဆက္မိဘဲ ရွိေနခဲ့ၾကပါတယ္။ အေပၚဖက္အပိုင္းမွာ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္တန္းႀကီးေၾကာင့္ ခက္ခဲတဲ့လမ္းပန္း၊ လူမေပါက္ မေရာက္ႏိုင္တဲ့ သစ္ေတာႀကီးေတြ၊ ေသေစေလာက္တဲ့ငွက္ဖ်ား ေရာဂါဘယေတြ၊ ေၾကာက္မက္ဖြယ္သားရဲ တိရိစၦာန္ေတြနဲ႔ ေထာင္စုႏွစ္ခ်ီၿပီး လမ္းေကာင္းေကာင္း မေပါက္ႏိုင္ ျဖစ္ေနခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပထ၀ီ၀င္ဆိုတာက ေျပာင္းလဲေနတဲ့ သဘာ၀ ရွိပါတယ္။ သဘာ၀အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္လည္း ေျပာင္းပါတယ္။ ေျမလႊာျပတ္ေရြ႔၊ ေသာင္ထြန္းကၽြန္းေပၚ စသျဖင့္ ပထ၀ီ ေျပာင္းလဲတတ္သလို၊ သစ္ေတာေတြ ပါးလ်ားလို႔ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ပိုမိုေကာင္းမြန္ ေျပာင္းလဲလာ တာမ်ဳိးလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ဘဲ လူေတြရဲ႔လုပ္ရပ္ေၾကာင့္လည္း ပထ၀ီ၀င္ေတြက ေျပာင္းလဲတတ္ပါတယ္။<br /><br />ဆူးအက္စ္တူးေျမာင္းႀကီး ၿပီးတဲ့အခါ ဥေရာပ၊ အိႏၵိယ ကူးသန္းသြားလာေရး ပိုမိုလြယ္ကူလာရသလို၊ ကုန္စည္ကူးသန္း ေရာင္း ၀ယ္မႈ၊ သြားလာမႈေတြ ပိုမိုျမန္ဆန္လာတတ္တာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ အရင္တုန္းက တစိမ္း တရံဆန္ျဖစ္ခဲ့သူ ေတြက အိမ္နီးခ်င္းေတြ ျဖစ္လာၾကရပါတယ္။ အရင္တုန္းက ေတာႀကီးမ်က္မည္း ေခါင္ေခါင္ကေန၊ မဟာဗ်ဴဟာအရ အေရးပါ တဲ့ေဒသေတြ၊ ကုန္သြယ္ေရး လမ္းမႀကီးေတြ ျဖစ္လာရတာမ်ဳိး ရွိတယ္လို႔ စာေရးသူက ေျပာပါတယ္။ တခ်ဳိ႔လူမ်ဳိးေတြက ေပ်ာက္သုဥ္း ဆိတ္ကြယ္သြားရသလို၊ တခ်ဳိ႔လူမ်ဳိးေတြက ပိုလို႔အေရးပါလာတာမ်ဳိးလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။<br /><br />အရင္တခ်ိန္တုန္းက လူသူအေရာက္အေပါက္ခက္ခဲခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျဖတ္ၿပီး၊ တရုတ္-အိႏိၵယဆက္သြယ္ေရး လမ္းေၾကာင္း က အခုအေရးပါဖို႔ ျဖစ္လာတာကို စာေရးသူက သတိျပဳမိတာကို ေျပာပါတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံက အိႏၵိယသမုဒၵရာကို ေပါက္မဲ့ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းကို ရွာေဖြေနၿပီး၊ အခုအခါမွာ ရခိုင္ကမ္းရိုးတန္းကေန ပိုက္လိုင္းႀကီးေတြသြယ္တန္းၿပီး အေရွ႔ အလယ္ပိုင္းက ၀ယ္လာတဲ့ ေရနံ၊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ေလာင္စာေတြကို တရုတ္ျပည္အတြင္းပိုင္းျပည္နယ္ေတြဆီ တင္ပို႔ဖို႔ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျဖတ္သန္းသြားမယ့္ ဒီပိုက္လိုင္းႀကီးနဲ႔အတူ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးေတြ၊ ရထားလမ္းေတြလည္း ေပၚေပါက္လာမွာပါ။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အိႏၵိယႏိုင္ငံကလည္း အေရွ႔ေမွ်ာ္မူ၀ါဒ (Look east policy) နဲ႔ အေရွ႔ဖက္ရွိ အေရွ႔ ေတာင္အာရွႏိုင္ငံေတြကို ခ်ိတ္ဆက္ဖို႔ ႀကိဳးစားလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း ျမန္မာျပည္က အေရးပါတဲ့ မဟာဗ်ဴဟာ က်ရာဆံုခ်က္တခု ျဖစ္လာျပန္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္မိေလရာ အိႏၵိယဖက္က ျပည္နယ္ေတြက လူဦးေရ ၄၀ သန္းေလာက္ရွိေနသလို၊ တရုတ္ျပည္ အိမ္နီးနားခ်င္း နယ္နိမိတ္ျဖစ္တဲ့ ယူနန္ျပည္နယ္က လူဦးေရ သန္း ၁၅၀ ေလာက္ ေနထိုင္ရာေဒသ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ အိမ္နီးခ်င္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္နဲ႔ အေနာက္ဘင္ေဂါေဒသေတြမွာ လူဦးေရ သန္း ၂၃၀ ေလာက္ေနထိုင္ေနပါေသးတယ္။ ဒီလိုအေရးပါတဲ့ ဗ်ဴဟာေျမာက္ေနရာမွာ တည္ရွိေနျခင္းကိုက အရင္းအျမစ္တခုပါလို႔ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက ျမင္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲ ထုတ္ေ၀တဲ့ The Voice ဂ်ာနယ္နဲ႔ ေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္း မွာ သူက "သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔၊ ကၽြန္းသစ္၊ ေက်ာက္စိမ္း၊ ဆန္စပါးေတြကို က်ေနာ္တို႔က ရင္းျမစ္လို႔ ထင္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မဟာ အင္အား ႀကီးေလာင္းလ်ာႏိုင္ငံ ၂ ခုၾကားမွာ မဟာဗ်ဴဟာေျမာက္တည္ရွိေနျခင္းကိုက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အႀကီး ဆံုးရင္းျမစ္ပါ" လို႔ သူက ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဘယ္ေလာက္ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္တဲ့အေပၚမွာ မူတည္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံသား ေတြရဲ႔ ကံၾကမၼာကို ဆံုးျဖတ္ေပးပါလိမ့္မယ္လို႔ သူက ထပ္ေျပာပါေသးတယ္။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ ဒီေဒသေတြအတြင္း သူေလ့လာခဲ့တဲ့ ခရီးစဥ္ေတြ၊ ႏိုင္ငံႀကီးေတြက ျမန္မာျပည္နဲ႔ ဧရာ၀တီအေပၚ ျမင္မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-7196554781237639028?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-3319008546912850702011-11-28T14:27:00.003+07:002011-11-28T14:31:57.195+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-3ZfyRG7u5SQ/TtM4JTR19sI/AAAAAAAABCU/p1x9BTkWBNI/s1600/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 172px; height: 256px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-3ZfyRG7u5SQ/TtM4JTR19sI/AAAAAAAABCU/p1x9BTkWBNI/s320/Book%2Bcover-Where%2BChina%2Bmeets%2BIndia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5679945287489418946" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက Faber &amp; Faber Ltd. London စာအုပ္တိုက္က ထုတ္ေ၀တဲ့ "တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယ ေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ အာရွလမ္းဆံုလမ္းခြ အသစ္" (Where China Meets China: Burma and the New Crossroads of Asia) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ကို ဦးသန္႔ျမင့္ဦးေရးသားထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္တြင္းမွာမွ ထုတ္ေ၀ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ စာအုပ္အေၾကာင္းနဲ႔ စာအုပ္ေရးသူဦးသန္႔ျမင့္ဦး အေၾကာင္း၊ ဒီစာအုပ္ကို သတင္းစာႀကီးေတြက သံုးသပ္တင္ျပ ထားပံု၊ စာေရးသူကိုယ္တိုင္က ေျဖဆိုထားတဲ့စာအုပ္ အေၾကာင္း အင္တာဗ်ဴး စတာေတြကို မိတ္ဆက္ကို တင္ျပေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္ မိတ္ေဆြမ်ားခင္ဗ်ား။<br />ဒီတပတ္မွာ စာအုပ္သစ္တအုပ္ကို စတင္မိတ္ဆက္ေပးဖို႔ ေရြးခ်ယ္ထားပါတယ္။ အရင္တုန္း က RFA အစီအစဥ္ေတြမွာ အခု စာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးရဲ႔စာအုပ္တအုပ္ျဖစ္တဲ့ "ေပ်ာက္ဆံုး သြားတဲ့ ေျခရာေတြနဲ႔ျမစ္- The River of Lost Footsteps ကို တင္ဆက္ေပးခဲ့ဘူးၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုစာအုပ္အမည္ကေတာ့ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယေတြ႔ဆံုေလရာ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏွင့္ အာရွ ၏ လမ္းဆံုလမ္းခြအသစ္ လို႔ နာမည္ေပးထားၿပီး ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထဲမွာမွ ထုတ္ေ၀ျဖန္႔ခ်ိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာေသးမီ လ ေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အလည္အပတ္ခရီးစဥ္မွာ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးရဲ႔ အခုစာအုပ္ေတြ အလြန္ ေရာင္းေကာင္းခဲ့တယ္လို႔ သတင္း ေတြမွာ ဖတ္လိုက္ရပါေသးတယ္။ အခုစာေရးသူ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက တခ်ိန္တုန္းက ကုလ သမဂၢမွာ ျမန္မာျပည္က အေထြေထြ အတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ တာ၀န္ယူခဲ့ဖူးတဲ့ ဦးသန္႔ရဲ႔ ေျမးေတာ္သူတဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ဟားဗတ္၊ ကိန္းဘရစ္ စသျဖင့္ နာမည္ေက်ာ္တကၠသိုလ္ႀကီးေတြမွာ ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့ၿပီး၊ သမိုင္းပညာရပ္နဲ႔ Ph. D ပါရဂူဘြဲ႔ရယူလာတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူက တခ်ိန္တုန္းက ကုလသမဂၢက ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံအေရး ၀င္ေရာက္ေျဖရွင္း ေပးခ်ိန္ကလည္း ၾကားျဖတ္အာဏာပိုင္အဖြဲ႔ ကုလအရာရွိတဦးအျဖစ္ တာ၀န္ယူခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။ သူက သမိုင္းပညာရွင္ တဦး ျဖစ္ေလေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သမိုင္းစာအုပ္ေတြကိုလည္း အျမင္သစ္နဲ႔ ျပန္ေရးျပခဲ့ဘူးပါတယ္။ ျပင္ပ ကမၻာမွာလည္း ဒီစာအုပ္ေတြက လူသိမ်ားခဲ့ပါတယ္။ "ေခတ္သစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ျခင္း" The Making of Modern Burma၊ "ေပ်ာက္ဆံုးေလတဲ့ ေျခရာေတြနဲ႔ျမစ္" The River of Lost Footsteps စသျဖင့္ စာအုပ္ေတြမွာ ျမန္မာ့ သမိုင္းကို ရႈေထာင့္အျမင္သစ္ေတြနဲ႔ ေရးသားခဲ့ဘူးပါတယ္။ အခုစာအုပ္မွာလည္း အိႏၵိယ-ျမန္မာ-တရုတ္ သံုးႏိုင္ငံ ဆက္ စပ္ေနရာ ေဒသကို သမိုင္းအျမင္သစ္နဲ႔သာမက၊ ေခတ္သစ္ကာလ သူ႔ရဲ႔ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ ျမင္ကြင္းေတြ၊ ပုဂၢိလ္ေရးနဲ႔ မိသားစုဆိုင္ရာ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ အျဖစ္အပ်က္ ေဖာ္ျပခ်က္ေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ မူ၀ါဒ ဆိုင္ရာသံုးသပ္ခ်က္ တစံုတရာကို ေရာေႏွာေဖာ္ျပထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူရဲ႔ႂကြယ္၀တဲ့ သမိုင္းအျမင္၊ ဆြဲေဆာင္မႈရွိတဲ့ ေရးသားပံုေတြ၊ က်ေနာ္တို႔နဲ႔ နီးစပ္ေနတာေတာင္မွ လူသူအေရာက္ အေပါက္ နည္းေနေသးတဲ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံ အေရွ႔ေျမာက္ ပိုင္းေဒသ၊ တရုတ္ႏိုင္ငံ အေနာက္ေတာင္ပိုင္းေဒသ အေၾကာင္းေတြ၊ အဲဒီ ေဒသေတြနယ္ျခားမွာ ရွိေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုေတြရဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္း၊ သမိုင္း၊ ဒီေန႔ျဖစ္ေပၚ တိုးတက္မႈအေၾကာင္းေတြကို တ၀ႀကီး လက္က မခ်ခ်င္ေအာင္ ဖတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယေတြ႔ဆံုေလရာေနရာ ဆိုတာက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေျပာတာပါ။ အာရွတိုက္ သာမက၊ ကမၻာေပၚမွာပါ မဟာ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံ ၂-ခု ျဖစ္လာေနတဲ့ အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္တို႔ၾကားမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံတည္ရွိေနတာပါ။ တခ်ိန္တုန္းက ေရေျမ ေတာေတာင္ သဘာ၀ေၾကာင့္၊ သစ္ေတာ ေရာဂါဘယထူေျပာတာေၾကာင့္ အိႏၵိယ-တရုတ္ ဆက္သြယ္ႏိုင္မယ့္ျဖတ္လမ္း ကို လူသူအေရာက္အေပါက္ နည္းခဲ့ၾကပါတယ္။ တခါကိုလိုနီေခတ္ နယ္ခ်ဲ႔သိမ္းပိုက္မႈေတြေအာက္မွာ ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ ဆံေရး အေျခအေနအရ၊ ဒုတိယကမၻာစစ္လို စစ္ႀကီးေတြ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံထဲက မၿငိမ္းခ်မ္းေသးတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္လို စစ္ ကေလးေတြ အေျခအေနအရလည္း ဒီလမ္းက မေပါက္ႏိုင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနေတြက ေျပာင္းလဲလာပါ တယ္။ သစ္ေတာေတြပါးလ် လူသူအေရာက္အေပါက္မ်ားလာသလို၊ စစ္ပြဲေတြလည္း ေလ်ာ့ပါးၿပီး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းမႈ တစံုတရာ ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ တခ်ိန္တုန္းက ကိုယ့္ျပည္တြင္းျပႆနာေတြနဲ႔ မဖြံ႔ၿဖိဳးမႈေတြနဲ႔ လံုးခ်ာလည္ေနခဲ့တဲ့ အိႏၵိယ၊ တရုတ္လို လူဦးေရသန္းေထာင္ခ်ီရွိတဲ့ ႏိုင္ငံႀကီးေတြက စီးပြားေရးအရပါ ေအာင္ျမင္ဖြံ႔ၿဖိဳးလာၿပီး ကမၻာ့မဟာအင္အားႀကီးေတြ ျဖစ္လာၾက ပါတယ္။ သူတို႔က ျပည္တြင္းဖြံ႔ၿဖိဳးတည္ၿငိမ္မႈေတြ ရွိလာတဲ့အခါ အျပင္ကိုေျခလွမ္းခ်ဲ႔ထြင္ဖို႔ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ လာၾကတဲ့ အခ်ိန္ပါ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ဦးသန္႔ျမင့္ဦးက အခုစာအုပ္ကို အဆိုတရပ္အေနနဲ႔ ေရးသားတင္ျပလာပါတယ္။ သူက ဒီ စာအုပ္ထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကို ဗဟိုခ်က္မဆံုရာ၊ အေရးပါတဲ့ ေဒသတခုအျဖစ္ တင္ျပထားတာပါ။ ပထ၀ီ၀င္အေနအထားအရ ယဥ္ေက်းမႈအရ၊ သမိုင္းအရ ျမန္မာက ဒီ ၃-ႏိုင္ငံဆံုေလရာမွာ အခ်က္အျခာ တည္ရွိေနပံုကို ေထာက္ျပပါတယ္။ အိႏၵိယရဲ႔ အေရွ႔ေျမာက္ မဏိပူ၊ အာသံ လိုျပည္နယ္ေတြနဲ႔ တရုတ္ရဲ႔ ယူနန္ျပည္နယ္ (တခ်ိန္တရုတ္သမိုင္းကာလမွာတုန္းက သီးျခား လြတ္လပ္တဲ့ ဒါလီျပည္နယ္) ဟာ ယဥ္ေက်းမႈအရ၊ သမိုင္းအရ၊ ပထ၀ီအရ ဆက္စပ္မႈေတြ အမ်ားႀကီး ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။<br /><br />ဒါတင္မကပါဘူး အခုျမန္မာျပည္ေနရာဟာ စီးပြားေရးအရလည္း အေရးပါတဲ့ဆံုခ်က္ဆုိတာ ေထာက္ျပပါတယ္။ တရုတ္ ျပည္ရဲ႔ အက်ယ္ပမာဏက အေမရိကန္ေလာက္ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အေမရိကန္ျပည္မွာ အေရွ႔-အေနာက္ပင္လယ္ ဆိပ္ကမ္းေတြ ရွိသလို၊ တရုတ္မွာ ရွိမေနပါဘူး။ အေရွ႔ဖက္ကမ္းရိုးတန္းေဒသသာ ရွိေနၿပီး အဲဒီေနရာက ၿမိဳ႔ႀကီးေတြမွာ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သည္း ဖြံ႔ၿဖိဳး ေနတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ အေမရိကန္ျပည္က ကာလီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ အေနာက္ဖက္ကမ္းမွာ ရွိေနသလို၊ တရုတ္ျပည္မွာ အေနာက္ဖက္ကမ္း ကာလီဖိုးနီးယားလို ျပည္နယ္မ်ဳိး မရွိဘဲကင္းမဲ့ေနတယ္။ တရုတ္ရဲ႔ ကာလီဖိုးနီးယား ျပည္နယ္လို ေနရာ မ်ဳိးက ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုတာ သူက ေထာက္ျပထားပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အိႏၵိယ ကလည္း အေရွ႔ေမွ်ာ္မူ၀ါဒ (Look East Policy) နဲ႔ အေရွ႔ေတာင္အာရွ ေဒသနဲ႔ ဆက္ဆံဖို႔ ႀကိဳးပမ္းလာခဲ့ပါတယ္။ ဒီအစဥ္အစဥ္မွာ အာရွတခြင္ဆက္သြယ္ဖို႔ ဆိပ္ကမ္း ေတြ၊ လမ္းမႀကီးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီလမ္းေတြကလည္း ျမန္မာျပည္ ကို ျဖတ္သန္းသြားၾကမွာပါ။ အခုလို မဟာ အင္အားႀကီး ျဖစ္လာတဲ့ ႏိုင္ငံ ၂-ခုက ျမန္မာျပည္က ေပါႂကြယ္၀တဲ့ သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔၊ သစ္ေတာ၊ သတၱဳတြင္း၊ စက္ရံုတည္ရာေနရာ၊ စိုက္ခင္းေတြ စသျဖင့္ကို သေဘာက်ေနၾကပါတယ္။၂၁-ရာစုမွာ တန္ဖိုးႀကီးလာမယ့္ အရင္းအျမစ္အားလံုးကလည္း ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ ေပါႂကြယ္ေနတုန္းပါ။ ဒါေပမယ့္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြရဲ႔ အက်ဳိးအျပင္ ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ ရွိေစမွာတုန္းဆိုတာ စာေရးသူက ေမးခြန္းထုတ္ပါတယ္။<br /><br />အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကေန ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔တဲ့ မူ၀ါဒက ျမန္မာႏိုင္ငံကို တရုတ္ျပည္ဖက္ကို ေရြ႔သြား ေစတယ္ ဆိုတာ သူက ေထာက္ျပပါတယ္။ အကယ္၍ ဒီလိုမူ၀ါဒဆက္လက္ က်င့္သံုးေနရင္ အေနာက္တိုင္းဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတြရဲ႔ ျမန္မာျပည္အေပၚ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈက သုညနီးပါးက်ဆင္းသြားႏိုင္တယ္လို႔လည္း သူက သတိေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ဒီအေျခအေနအေပၚ အခြင့္ေကာင္းယူႏိုင္ခဲ့ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဖြံ႔ၿဖိဳးႀကီးထြားေအာင္ျမင္လာဖို႔ အခြင့္အလမ္း ရွိေနတယ္ ဆိုတာလည္း သူက တင္ျပထားခဲ့ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ ဒီစာအုပ္အေၾကာင္း သံုးသပ္ခ်က္ေတြကို ေရွ႔အပတ္မွာ ဆက္လက္ တင္ျပပါမယ္။ အားလံုးၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-331900854691285070?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-58821639842590706382011-11-19T07:37:00.004+07:002011-11-28T14:31:36.583+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-HkcvwhkAZA8/Tsb6jNY7wtI/AAAAAAAABB8/KT4R2_5Swhg/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-HkcvwhkAZA8/Tsb6jNY7wtI/AAAAAAAABB8/KT4R2_5Swhg/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5676499863143695058" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား" (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ စာအုပ္ေနာက္ဆံုးအခန္းအျဖစ္ အေမရိကန္ အေရွ႔အာရွနဲ႔ ပစိဖိတ္ ေရးရာ ဗ်ဴရို လက္ေထာက္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ ကင္းဘဲလ္က အေမရိကန္ ကြန္ဂရက္လႊတ္ေတာ္မွာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္က တင္ျပခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံရဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ အေပၚ မူ၀ါဒကို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />"ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား" စာအုပ္ ေနာက္ဆံုးခန္း မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ အေရွ႔အာရွ နဲ႔ ပစိဖိတ္ဆိုင္ရာဗ်ဴရို လက္ေထာက္ႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီး ကာ့တ္ ကင္းဘဲလ္က ေအာက္လႊတ္ေတာ္ ၾကားနာပြဲမွာ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလက တင္ျပခဲ့တဲ့ ျမန္မာျပည္ ဆိုင္ရာ မူ၀ါဒမိန္႔ခြန္းကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ စာအုပ္အဖြင့္ပိုင္းမွာ တည္းျဖတ္သူ Lex Riffel က အမွာစာ ေရးခဲ့တဲ့အခါမွာ ဒီစာအုပ္အျဖစ္ ျဖစ္လာေစမယ့္ ေဆြးေႏြးပြဲကို ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ က်င္းပခဲ့တဲ့ေနရာမွာ၊ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ အစိုးရ အရာရွိေတြ ျမန္မာအေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ပိုမို က်ယ္ျပန္႔တဲ့ သေဘာထားအျမင္ေတြ ရေစေအာင္ က်င္းပခဲ့ တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အေရးပါတဲ့ အေမရိကန္အစိုးရ အရာရွိ အမ်ားအျပားလည္း တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အခု အစည္း အေ၀းျဖစ္တာေတာင္မွ အေမရိကန္ လက္ေထာက္ ႏိုင္ငံျခား ေရး၀န္ႀကီး ကာ့တ္ ကင္းဘဲ (Kurt Campbell) ျမန္မာျပည္ခရီး မသြားခင္ ၄-ရက္ အလိုမွာ ျဖစ္ၿပီး သူကလည္း တက္ ေရာက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ေသးတယ္လို႔ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ကြန္ဂရက္လႊတ္ေတာ္ မွာ ကာ့တ္ကင္းဘဲ ေျပာၾကားတဲ့မိန္႔ခြန္းကို ျပန္လည္ေဖာ္ျပထားတာကေတာ့ အေမရိကန္အစိုးရရဲ႔ မူ၀ါဒအေပၚ ထင္ဟပ္သိသာ ေစႏိုင္ေအာင္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။<br /><br />ကာ့တ္ကင္းဘဲက တင္ျပတဲ့ေနရာမွာ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာမူ၀ါဒေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္ဆန္းပိုင္းကတည္းက ျပန္လည္စိစစ္ေနခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီလိုစိစစ္တဲ့ေနရာမွာ သူတို႔အသိအမွတ္ျပဳတာက ျမန္မာႏိုင္ငံက ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ လူသား ခ်င္းစာနာေထာက္ထားမႈ ဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြက ဆိုးရြားေနတုန္းပဲ။ တၿပိဳင္နက္တည္းမွာ ျမန္မာစစ္အစိုးရ အေပၚ ခ်ည္း ကပ္ဆက္ဆံေရးမူကိုေရာ၊ ပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္ေရးမူကိုပါ ခြဲျခားခြဲျခား အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနၾကတဲ့အခါ ဒီအေျခအေနေတြက မတိုးတက္လာသလို၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအဖို႔ ဒီမိုကေရစီအေျပာင္းအလဲေတြ ေရွ႔ဆက္ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ေရွ႔ခရီးမတြင္ခဲ့ဘူး ဆိုတာ အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ဒီေတာ့ လက္ေတြ႔က်တဲ့ ခ်ည္းကပ္ဆက္ဆံေရးမူသစ္ကို ခ်မွတ္က်င့္ သံုးဖို႔ သူတို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီမူ၀ါဒသစ္ရဲ႔ အေရးပါတဲံ အစိတ္အပိုင္းကေတာ့ ျမန္မာအစိုးရ အာဏာပိုင္ ထိပ္တန္းအရာ ရွိေတြနဲ႔ တိုက္ရိုက္ခ်ည္းကပ္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စီးပြားဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈေတြကို အစားထိုးပစ္ပယ္ လိုက္တာ မဟုတ္ဘဲ၊ ဒီမူကို ေနာက္ထပ္ျဖည့္စြက္ ေဆာင္ရြက္ခ်က္သာ ျဖစ္တယ္လို႔လည္း သူက ေျပာပါတယ္။ ဒီလို ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈေတြကေန ေရွ႔ဆက္ ရမယ့္လမ္းကို ေတြ႔လာလိမ့္မယ္လို႔လည္း သူတို႔က ယူဆပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အခု တေလာ အေမရိကန္အစိုးရ အရာရွိေတြ ျမန္မာ ႏိုင္ငံကို ခဏမၾကာဆိုသလို လာေနၾကတာ သတိထားမိပါလိမ့္မယ္။<br /><br />၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလမွာ ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့တဲ့ အဲဒီမူ၀ါဒအသစ္အတြက္ သူတို႔က အေမရိကန္လႊတ္ေတာ္ထဲက အင္အားစုေတြအျပင္၊ အျခားဌာနဆိုင္ရာေပါင္းစံု၊ အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ NLD အပါအ၀င္ ျမန္မာအတိုက္အခံ အင္အားစုေတြနဲ႔လည္း ေဆြးေႏြးအၾကံရယူတာ အမ်ားအျပားလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတယ္ ဆိုပါတယ္။ အေမရိကန္အေနနဲ႔ ထပ္ၿပီး အတည္ျပဳ ေျပာဆိုထားတာကေတာ့ သူတို႔ဟာ တစည္းတလံုးတည္း ျဖစ္တဲ့၊ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့၊ သာယာ၀ေျပာတဲ့၊ ဒီမိုကေရစီရွိတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျမင္လိုပါတယ္။ အဲသလိုျဖစ္ဖို႔ ျမန္မာျပည္သူေတြကပဲ သူတို႔ အနာဂတ္ကို ဆံုးျဖတ္ခရီးႏွင္ၾက ရမွာလည္း ျဖစ္ပါ တယ္။ အဲသလို ခရီးႏွင္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ယူဆထားတာကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က မလြတ္ ေျမာက္ေသးတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ အားလံုးလြတ္ေျမာက္တာ ျမင္လိုပါတယ္။ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြနဲ႔ ပဋိပကၡေတြ ရပ္စဲဖို႔လည္း လိုပါတယ္။ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ဳိးေဖာက္ခဲ့သူေတြကို တာ၀န္ခံ တာ၀န္ယူမႈ ရွိေစ ဖို႔လည္း ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။ ျမန္မာအစိုးရ၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသားေတြအၾကား အစစ္အမွန္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျဖစ္ေျမာက္ေစဖို႔ကိုလည္း တိုက္တြန္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ခ်မွတ္ထားတဲ့ သူတို႔ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူမႈ မူ၀ါဒေတြ ေျပာင္းသြားဖို႔ကေတာ့၊ အခ်ိန္ယူရမယ္၊ ေႏွးမယ္၊ တဆင့္ၿပီး တဆင့္သြားရမယ္ ဆိုတာလည္း ယူဆထားပါတယ္။ အဲဒီလိုပင္မက်တဲ့ ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္အေရး စိုးရိမ္ပူပန္ခ်က္ကိစၥေတြအျပင္ သူတို႔က ျမန္မာ အစိုးရ အေနနဲ႔ ကုလသမဂၢ လံုျခံဳေရးေကာင္စီဆံုး ျဖတ္ခ်က္ အမွတ္ (၁၇၁၈) နဲ႔ (၁၈၇၄) ကို တိတိက်က် လိုက္နာ ေစခ်င္ပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံနဲ႔ ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ သမားရိုးက်ျဖစ္ေစ၊ ဖ်က္အားျပင္းဒံုး၊ အႏုျမဴ၊ လူအမ်ားအျပား ေသေၾကေစတဲ့ လက္နက္မ်ဳိး ေဖာက္ ကားေရာင္း၀ယ္မႈေတြကို ပိတ္ဆို႔ထားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ပါ။ ျမန္မာ-ေျမာက္ကိုရီးယား ဆက္ဆံေရးအေပၚမွာလည္း အေမရိကန္က ပြင့္လင္းျမင္သာရွိၿပီး၊ သကၤာရွင္းေစလိုပါတယ္။<br /><br />အဲဒါေတြအျပင္ အေမရိကန္နဲ႔ ျမန္မာအစိုးရ ႏွစ္ဖက္ အက်ဳိးတူ အက်ဳိးစီးပြားအတြက္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ ဧရိယာ၊ လုပ္ငန္းေတြ ရွိေနေသးတာလည္း ကာ့တ္ကင္းဘဲက ေဖာ္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေတြကေတာ့ မူးယစ္ေဆး၀ါး တိုက္ဖ်က္ေရး ကိစၥ၊ က်န္းမာေရး၊ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိ္န္းသိမ္းေရးကိစၥေတြ၊ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက ျမန္မာ့ေျမအတြင္းမွာ က်ဆံုးခဲ့တဲ့ အေမရိကန္စစ္သားေတြ ရုပ္အေလာင္းေကာက္ယူေရးကိစၥေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ျမန္မာျပည္ အေရးမွာ တဦးတည္းမစြမ္းတာကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ တရုတ္၊ အိႏၵိယ၊ အာဆီယံ အဖြဲ႔ေတြက မ်ားစြာထိထိေရာက္ေရာက္ ကူညီေပးႏိုင္တာကိုလည္း သူတို႔က ျမင္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူမႈေရးအရကူညီဖို႔ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက အဆင္သင့္ရွိေနတယ္။ နာဂစ္ကပ္ေဘးမုန္တိုင္း ၾကံဳရတုန္းက လည္း ေဒၚလာ ၇၅ သန္းေက်ာ္ ကူညီေထာက္ပံ့ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အစိုးရအိပ္ထဲမေရာက္ေစဘဲ၊ ျပည္သူေတြလက္ ထဲ တိုက္ရိုက္ေရာက္ေစႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းေတြလည္း သူတို႔မွာ အဆင္သင့္ရွိေနပါတယ္လို႔ ေျပာဆိုခဲ့ပါေသးတယ္။<br /><br />ကာ့တ္ကင္း ဘဲ လႊတ္ေတာ္မွာ အခုလိုတင္ျပခ်ိန္က ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီပါ။ သူတို႔အေနနဲ႔ ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အေျခခံ ဥပေဒ အေပၚမွာေရာ၊ က်င္းပမယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ လြတ္လပ္တရားမွ်တပါ့မလားဆိုတာ သံသယရွိတယ္လို႔ ေျပာဆို ခဲ့ပါေသးတယ္။ အခုအခ်ိန္ေတာ့ အေျပာင္းအလဲတခ်ဳိ႔ လမ္းစေပၚလာသလို၊ အေမရိကန္ဖက္က ပိုၿပီးေျခလွမ္းေတြ မ်ားလာ တယ္ဆိုတာလည္း ျမင္ေနၾကရပါတယ္။ ျမန္မာျပည္လည္း ဒီမိုကေရစီရ၊ ႏွစ္ႏိုင္ငံလည္း ေျပလည္ေက်ေအးႏိုင္ဖို႔ က်ေနာ္တို႔ ေမွ်ာ္လင့္ဆုေတာင္းၾကဖို႔ပဲ ရွိပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ စာအုပ္သစ္တအုပ္ကို တင္ျပဖို႔ စဥ္းစားထားပါတယ္။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-5882163984259070638?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-29712174907898614872011-11-19T07:34:00.003+07:002011-11-28T14:31:14.209+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-ZzCef3lbuQ0/Tsb551kQT2I/AAAAAAAABBw/3bkmGS7lUkw/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-ZzCef3lbuQ0/Tsb551kQT2I/AAAAAAAABBw/3bkmGS7lUkw/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5676499152374091618" border="0" /></a><br />ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ၾသစေၾတလ်ပညာရွင္ Andrew Selth ေရးသားထားတဲ့ ျမန္မာ-ေျမာက္ ကိုရီးယား-ႏ်ဴကလီးယား ခ်ိတ္ဆက္မႈျပႆနာကို ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />ျမန္မာႏိုင္ငံအေရးကို ျပည္ပႏိုင္ငံေတြက စိတ္၀င္စား ပူပန္ေနၾကတဲ့ အက်ဳိးစီးပြားကိစၥ တခုက ျမန္မာစစ္အစိုးရက အႏုျမဴ လက္နက္ ရရွိေရးကို တိတ္တဆိတ္ႀကိဳးပမ္းေနတယ္။ ေျမာက္ကိုရီးယားနဲ႔ ပူးေပါင္းဆက္ဆံမႈေတြက တိုးတက္လာေနၿပီး အဆင့္ျမင့္ လက္နက္ နည္းပညာ ရယူမႈေတြလည္း ရွိေနႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ ကိစၥလည္း တခုအပါအ၀င္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအသံက မၾကာေသးမီက ပုိမို က်ယ္ေလာင္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီကိစၥကို အခုေဆြးေႏြးပြဲမွာ ၾသစေၾတလ်က ပညာရွင္ အင္ဒရူးဆဲ့လ္သ္ က ေလ့လာစူးစမ္း တင္ျပ ခဲ့ပါတယ္။ အခု စာေရးသူ အင္ဒရူး ဆဲ့လ္သ္က တခ်ိန္က သံတမာန္၊ ေထာက္လွမ္းေရးကိစၥ သံုးသပ္သူ၊ ေနာက္ေတာ့ ပညာရွင္ တေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ေနသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အေၾကာင္း ေလ့လာ ၿပီး စာအုပ္တအုပ္လည္း ျပဳစုထုတ္ေ၀ ခဲ့ပါေသးတယ္။ "ဂုဏ္သိကၡာမရွိတဲ့ အာဏာ" (Power without Glory) လို႔ စာအုပ္ နာမည္ေပးခဲ့ပါတယ္။<br /><br />စာေရးသူက လတ္တေလာျမန္မာ-ေျမာက္ကိုရီးယား-န်ဴကလီးယား အေရးေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကစလို႔ လူ အမ်ား အာရံုစိုက္ခံရတဲ့ ျဖစ္ရပ္ ၇ ခုကို တင္ျပပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈ သတင္းေတြ တက္လာ ေလ့ရွိပါ တယ္။ အလားတူပဲ ေျမာက္ကိုရီးယားႏိုင္ငံမွာ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈေတြ ဆိုးရြားျပင္းထန္ေၾကာင္း သတင္း ေတြလည္း ေပၚထြက္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းကာလေတြမွာ ျမန္မာ-ေျမာက္ကိုရီးယားတြဲခ်ိတ္ေဖာ္ျပမႈေတြ ရွိ လာခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ-၂၀၀၅ ခုႏွစ္က အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး ကြန္ဒိုလီဇာ ရိုက္စ္က ျမန္မာ-ေျမာက္ကိုရီးယား- အီရန္တို႔ကို "မင္းဆိုးမင္းညစ္ေတြရဲ႔ ေနာက္ဆံုးလက္က်န္ခံကတုတ္" ႏိုင္ငံအျဖစ္ ေဖာ္ျပမႈမ်ဳိးပါ။ တဖက္မွာ အေမရိကန္က အီရတ္ကို က်ဴးေက်ာ္မႈအၿပီးကာလမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို က်ဴးေက်ာ္လာႏိုင္တယ္ ဆိုတာမ်ဳိး၊ ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဖက္က ပူပန္စိုးရိမ္ ေနခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အႏုျမဴလက္နက္ေတြ ပိုင္ဆိုင္ေရးႀကိဳးပမ္းေနတယ္ဆိုတာမ်ဳိး ေျပာဆိုတာေတြရွိလာ ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အင္ဒရူး ဆဲ့လ္သ္က ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ထူးျခားတဲ့ ျဖစ္ရပ္ ၇-ခုကို ေလ့လာသံုးသပ္ေဖာ္ျပပါ တယ္။<br /><br />ပထမျဖစ္ရပ္က ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေျမေအာက္ဥမင္ေတြ အႀကီးအက်ယ္ေဆာက္ေနတယ္ဆိုၿပီး ဇြန္လေလာက္မွာ ဓာတ္ပံု အေထာက္အထားေတြ ထြက္လာတာပါ။ ဥမင္ ၆၀၀ ကေန ၈၀၀ ေလာက္အထိရွိတယ္။ ဗံုးလက္နက္ဒဏ္ ခံႏိုင္တဲ့ ဥမင္ ေတြ လွ်ဳိ႔၀ွက္တည္ေဆာက္ေနၾကတယ္ဆိုတာ ေနာ္ေ၀အေျခစိုက္ ဒီဗြီဘီ သတင္းဌာနက ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ပါတယ္။ ေျမာက္ ကိုရီးယားက ကူညီေနတယ္လို႔လည္း စြပ္စြဲၾကပါတယ္။<br /><br />ဒုတိယျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ဇြန္လထဲမွာပဲ ကမ္နန္-၁ အမည္ရ သေဘၤာက ေျမာက္ကိုရီးယားက ထြက္လာၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဦးတည္ခုတ္ေမာင္းလာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အေမရိကန္ ေရတပ္က ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္လာၿပီး ေနာက္မွာ ေနာက္ေၾကာင္း ျပန္လွည့္သြားခဲ့ပါတယ္။ အခ်ဳိ႔ကေတာ့ ဒီသေဘၤာဟာ စကဒ္အမ်ဳိးအစား ဒံုးက်ည္ေတြ သယ္ေဆာင္လာတယ္လို႔ ယူဆၾကပါ တယ္။ တတိယျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ဇူလိုင္လမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာလုပ္တဲ့ သတင္းစာရွင္းပြဲတခုမွာ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးက ျမန္မာ-ေျမာက္ကိုရီးယားအၾကား စစ္ေရးအရ ပိုမိုနီးကပ္ဆက္ဆံလာတာကို စိုးရိမ္ပူပန္ေၾကာင္း၊ ဒါဟာ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္ ေရးကို ထိခိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း ဆိုခဲ့ပါတယ္။ စတုတၳျဖစ္ရပ္အေနနဲ႔ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ ဂ်ပန္ရဲ ေတြက တိုက်ဳိအေျခစိုက္ Ri Gyong Go ကုမၸဏီအႀကီးအကဲကို ဖမ္းဆီးခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ဒံုးပ်ံထိန္းခ်ဳပ္ေရး အတြက္ အေရးပါတဲ့ သံလိုက္ေတြ ေရာင္းခ် ခဲ့တယ္လို႔ ယူဆလို႔ပါ။ ပဥၥမျဖစ္ရပ္အေနနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေရႊမန္းဦးေဆာင္တဲ့ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ ေျမာက္ကိုရီးယားကို ၂၀၀၈ ခု၊ ဒီဇင္ဘာလမွာ သြားေရာက္လည္ပတ္တဲ့ ဓာတ္ပံုေတြလည္း ေပါက္ ၾကား လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီခရီးစဥ္မွာ ႏွစ္ႏိုင္ငံအၾကား ကာကြယ္ ေရးကိစၥ ေတြ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ဖို႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတယ္ ဆိုပါတယ္။ အင္တာနက္ေတြအေပၚမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက အႏုျမဴ လက္နက္ပိုင္ဆိုင္ေရး လုပ္ကိုင္ေနၿပီးလားဆိုတာ ေဆြး ေႏြးျငင္းခုန္မႈေတြ ပိုမိုျပင္းထန္လာခဲ့ပါတယ္။ ၿဂိဳဟ္တုေျမပံုေတြ ညႊန္းဆိုၿပီး အႏုျမဴလက္နက္စက္ရံု တည္ေဆာက္ရာေနရာ ဆိုတာပါ ေဖာ္ျပလာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာဖက္က ကူးေျပာင္းခိုလႈံလာတဲ့သူ ၂-ဦးက အႏုျမဴအစီအစဥ္ ရွိေနတယ္ဆိုတာ အတြင္းက်က် ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆို လာခဲ့တာပါပဲ။ သူတို႔မွာ အေထာက္အထားေတြပါ လာၿပီး ၂၀၁၄ ခုႏွစ္က်ရင္ ျမန္မာက အႏုျမဴလက္နက္ ထုတ္ႏိုင္ေတာ့မယ္ ဆိုတာမ်ဳိးအထိ ခန္႔မွန္းေျပာဆိုလာၾကပါတယ္။<br /><br />အင္ဒရုး ဆဲ့လ္သ္က ေကာလာဟလေတြနဲ႔ အမွန္သတင္းေတြကို တြက္ခ်က္သံုးသပ္ႏိုင္သူပါ။ သူသံုးသပ္တာမွာ အေရးပါ တဲ့ တခ်က္က အေမရိကန္က ဒီိကိစၥေတြကို အနီးကပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာေနေပမယ့္ အခုအခ်ိန္အထိ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အႏုျမဴ အစီအစဥ္ ရွိေနတယ္ဆိုတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ထုတ္ေဖာ္စြပ္စြဲတာ မရွိေသးတာပါပဲ။ တခ်ိန္တုန္းက အီရတ္က အမွားမ်ဳိး မျဖစ္ရေအာင္ ဆင္ျခင္တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လည္း ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာမွာ ဒီအစီအစဥ္လုပ္ဖို႔ဆိုရင္ ဘ႑ာ၊ နည္း ပညာ၊ လက္ေတြ႔ အခက္အခဲေတြ မ်ားစြာရွိႏိုင္တာကိုလည္း သူကတြက္ဆပါတယ္။ ေျမာက္ကိုရီးယားက ျမန္မာကို သမား ရိုးက်လက္နက္ေတြ ေတာ့ ေရာင္းခ်ခဲ့တာ ၁၉၈၃ ခုႏွစ္ ကတည္းကပါ။ အခုကိစၥမွာလည္း ကာကြယ္ေရးပစၥည္းထုတ္စက္ရံု၊ နည္းပညာေတြကိစၥ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္တာမ်ဳိး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အႏုျမဴကိစၥအထိကေတာ့ ခရီးေပါက္ခ်င္မွ ေပါက္မွာပါ။<br /><br />သူေနာက္ဆံုး သံုးသပ္ေဖာ္ျပတာကေတာ့ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက ႏိုင္ငံလံုျခံဳေရး၊ သူတို႔လံုျခံဳေရးအတြက္ စိုးရိမ္ ပူပန္မႈေတြ၊ ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္တာေတြ ရွိႏိုင္ပါတယ္။ ေကာလာဟလေတြ အေျချပဳလို႔ ေနျပည္ေတာ္ဆန္႔က်င္ေရး၊ ျပံဳယမ္းဆန္႔က်င္ေရး အျပင္းအထန္ မလုပ္မိေစဖို႔ လိုအပ္တယ္လည္း ေဖာ္ျပပါတယ္။ ေသခ်ာတာက အခုလိုသတင္းေတြ ထြက္ေပၚေနတာဟာလည္း ႏိုင္ငံတကာ ဆက္ဆံေရးမူ၀ါဒေတြအတြက္ ျပႆနာတခုပါ။ ဒါေပမယ့္ သူေျပာတာက လူ အမ်ားကေတာ့ အေမရိကန္အစိုးရ လူသိရွင္ၾကားထုတ္ေျပာလာမယ့္ သံုးသပ္ခ်က္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကတယ္ဆိုပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က်မွသာပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အႏုျမဴလက္နက္ထုတ္လုပ္တာေတြအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အေထာက္အထားေတြ ရွိမေနဘူးဆိုတဲ့ ပညာရွင္အဖြဲ႔အခ်ဳိ႔ရဲ့ သံုးသပ္ခ်က္ကို အတည္ျပဳႏိုင္လိမ့္မယ္။ ျမန္မာ-ေျမာက္ကိုရီးယား ဆက္ဆံေရး အေပၚ သကၤာရွင္းႏိုင္ၾကလိမ့္မယ္ဆိုတာ ေဖာ္ျပခဲ့ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-2971217490789861487?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-56288144149455367712011-10-29T11:58:00.004+07:002011-10-29T12:01:56.940+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-iehVrwLHZB0/TquILWnaKuI/AAAAAAAABAo/mvM_8gooso4/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-iehVrwLHZB0/TquILWnaKuI/AAAAAAAABAo/mvM_8gooso4/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668774284606712546" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ျမန္မာအၾကား ဆက္ဆံေရး၊ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ျမန္မာနဲ႔ ဆက္ဆံေရးမူေျပာင္းလာခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ အာဆီယံအသင္း အေနနဲ႔ ဘယ္လိုဆက္လက္အခန္းသြားႏိုင္မယ္ဆိုတာ ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />ျမန္မာက ေဒသတြင္း အင္အားစုျဖစ္တဲ့ အာဆီယံအသင္းကို ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္ခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာကိုအဖြဲ႔ အတြင္း ဆြဲသြင္းခဲ့ရတဲ့အေၾကာင္း ၂-ခ်က္ရွိတယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ မူ၀ါဒေတြကို တျဖည္းျဖည္း အျပဳ သေဘာေဆာင္တဲ့ ဆက္ဆံေရးနဲ႔ စည္းရံုးသိမ္းသြင္းရင္း ႏူးညံ့လာေအာင္ ေျပာင္းလဲေစမယ္။ က်န္တဲ့ တခ်က္ကေတာ့ အာဆီယံအသင္းျပင္ပမွာထားရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ႔ ၾသဇာေလာင္းရိပ္ေအာက္ကို က်ေရာက္ သြားမွာ စိုးရိမ္ၾကလို႔ ကုိယ့္စည္း၀ိုင္းထဲ သြင္းလိုက္တယ္လို႔ ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အျပဳအမူေတြကို ဒီႏွစ္ေတြအတြင္း အာဆီယံ က မေျပာင္းလဲႏိုင္ခဲ့ဘူး။ တဖက္မွာလည္း ျမန္မာနဲ႔ တရုတ္အၾကား ရႈပ္ေထြးေပြလီတဲ့ ဆက္ဆံ ေရးကိစၥေတြကိုလည္း အာဆီယံ က အတြင္းက်က် သေဘာမေပါက္ႏိုင္ခဲ့ဘူးလို႔ စာေရးသူ ပါဗင္က သံုးသပ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အခု ေဆာင္းပါးေရးသူ ပါဗင္ ခ်ာခ်ာ၀ါေလာင္ပန္ ကေတာ့ တခ်ိန္က ထိုင္းႏိုင္ငံက သံအရာရွိတဦးျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ က အေရွ႔တိုင္းနဲ႔ အာဖရိကေလ့လာေရး တကၠသိုလ္ (SOAS) က ပါရဂူဘြဲ႔ရလာသူ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေတာ့ စကၤာပူႏိုင္ငံ၊ အေရွ႔ ေတာင္အာရွ ေလ့လာေရးဌာနမွာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ မဟာဗ်ဴဟာဆိုင္ရာ သုေတသီတဦးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေနပါတယ္။ သူ တင္ျပတာ ကေတာ့ အာဆီယံနဲ႔ ျမန္မာအၾကား ဆက္ဆံေရးက အျပဳသေဘာ ခ်ည္းကပ္ဆက္ဆံမႈကေန တခါ ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ခ်ည္းကပ္ ဆက္ဆံမႈ၊ တခါ တိုးျမႇင့္ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရး စသျဖင့္ ကာလေရြ႔ေလ်ာ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာ စစ္အစိုးရရဲ႔ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္က အမူအက်င့္က သိသိသာသာ မေျပာင္းခဲ့ပါဘူး။ အခုေနာက္ဆံုး တိုးျမႇင့္ အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရး မူအေပၚမွာလည္း ေဒသတြင္း ၁၀-ႏိုင္ငံက ကိုယ့္ဘာသာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ ဆက္ဆံေနၾကေတာ့ ခရီး မေရာက္ႏိုင္ ျဖစ္ေနရတယ္ ဆိုပါတယ္။ သူက လတ္တေလာကိုၾကည့္ၿပီး ေထာက္ျပတာက ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာပဲ အေရးပါတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ ၃-၄ ခုေလာက္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ပထမတခုက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိမ္ထဲကို မဖိတ္မေခၚ ေရာက္လာတဲ့ အေမရိကန္ ေရကူးသမားကို အေၾကာင္းျပလို႔ သူ႔အေပၚအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ထပ္တိုးတာပါ။ ဒီလိုတိုးျခင္းျဖင့္ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD မပါႏိုင္ေအာင္ တားျမစ္လိုက္ရာလည္း ေရာက္ပါတယ္။ ဒါကိုေဒသတြင္း ႏိုင္ငံေတြက ကန္႔ ကြက္ၾကေပမယ့္ ျမန္မာက နားမေထာင္ပါဘူး။ ဒုတိယတခ်က္ကေတာ့ ၂၀၀၉၊ ၾသဂုတ္ေလာက္မွာ ကိုးကန္႔ေဒသမွာ စစ္ အစိုးရတပ္ေတြက ၀င္တိုက္ၿပီး စစ္ပြဲေတြ တဖန္ျဖစ္လာတာပါ။ အရင္ကေတာ့ တိုင္းရင္းသားအေရး ေက်ေအးေျပလည္ၿပီ ယူဆထားရာက ျပန္စလာတဲ့ အေျခအေနပါ။ တတိယအခ်က္ကေတာ့ စက္တင္ဘာလေလာက္မွာ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခား ေရး၀န္ႀကီး ေဟလာရီ ကလင္တန္ က ျမန္မာအေပၚ ဆက္ဆံတဲ့မူ၀ါဒ ေျပာင္းလဲက်င့္သံုးေတာ့မယ္လို႔ ေၾကညာခဲ့တဲ့ ကိစၥ ပါ။ တဖက္က ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေတြ ဆက္လက္ ထားရွိဦးမွာ ျဖစ္ေပမယ့္၊ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔လည္း တိုးျမႇင့္ဆက္ဆံ ေျပာ ဆိုသြားမယ္လို႔ ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ပါဗင္က သူရဲ႔ေဆာင္းပါးအမည္ကို "ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေနာက္ဆံုးဘတ္စ္ကား" လို႔ နာမည္ေပးထားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဘတ္စ္ကားဆိုတာက အခု အေမရိကန္ မူ၀ါဒအေျပာင္းအလဲ ျဖစ္လာတာကို ဆိုလိုတာပါ။ ဘတ္စ္ကားေတာ့ ထြက္သြား ၿပီ၊ လိုက္တဲ့လူေတြ ဘယ္လိုလိုက္ၾကမလဲဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္ထားတာပါ။ အေမရိကန္ကေတာ့ သူရဲ႔အက်ဳိးစီးပြားအရ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ တိုးျမႇင့္ဆက္ဆံမယ္။ ဒါေပမယ့္ ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေတြလည္း ဆက္ၿပီးထားရွိမယ္ဆိုတာ ေျပာထားပါ တယ္။ ဒီမူ၀ါဒထြက္ထြက္လာခ်င္းမွာပဲ အာဆီယံအသင္းႏိုင္ငံေတြက ပစ္ၿပီး ေထာက္ခံခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အာဆီယံ အသင္းအေနနဲ႔ ေဘးေရာက္သြားမယ့္ အေျခအေနရွိတယ္လို႔လည္း သူက သံုးသပ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ တရုတ္ ႏိုင္ငံၾကား၀င္မႈနဲ႔ ၂၀၀၇၊ ဇူလိုင္ေလာက္ကတည္းက ေဘဂ်င္းမွာ ျမန္မာ-အေမရိကန္ ေဆြးေႏြးပြဲေတြ စၿပီးလုပ္လာခဲ့ပါ တယ္။ အာဆီယံရဲ႔ အခန္းက႑ မရွိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒါအျပင္ အာဆီယံအဖြဲ႔၀င္ ႏိုင္ငံတခုခ်င္းစီမွာလည္း သူတို႔ျပႆနာနဲ႔ သူတို႔ ရွိေနၾက ပါေသးတယ္။ သူတို႔က ျမန္မာအေပၚ ဖိအားေပးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ညီညြတ္တဲ့ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ မရွိၾကသလို၊ ဆရာႀကီး လုပ္ရေလာက္ေအာင္ သူတို႔ႏိုင္ငံေတြကိုယ္၌က ဒီမိုကေရစီအျပည့္ရွိၾကတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ မဟုတ္ေသး ပါဘူး။<br /><br />သူက ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႔ အခက္အခဲနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တင္ျပရာမွာ ထိုင္းက အက်ဳိးစီးပြားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဓာတ္ေငြ႔ေလာင္စာ တင္ပို႔ တာကို မွီခိုေနရပါတယ္။ အရင္အစိုးရလက္ထက္မွာလည္း ထိုင္းက သူ႔ျပည္တြင္း ႏိုင္ငံေရးတင္းမာမႈေတြ၊ ပဋိပကၡ ေတြအၿပီး တက္လာတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အဖိခ်စ္အဖို႔ သူ႔တရား၀င္မႈအတြက္ အရင္လုပ္ေဆာင္ေနရပါေသးတယ္။ အာဆီယံ အသင္းအက်ဳိး ရည္ရြယ္ေျပာဆိုတာထက္စာရင္ ျပည္တြင္း မဲဆႏၵရွင္အုပ္စုေတြအႀကိဳက္ သူေျပာဆိုလုပ္ေဆာင္ေနရတာ ရွိပါတယ္။ အေမရိကန္အခုလို မူ၀ါဒေျပာင္းတာကို ထိုင္းက သိပ္သေဘာမက်လွဘူးလို႔ စာေရးသူက ဆိုပါတယ္။ အေနာက္တိုင္းနဲ႔ သူတို႔အၾကား ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ တူလိမ့္မယ္လို႔ သူတို႔မယူဆဘူးလို႔ ေျပာဆိုခဲ့သလို၊ အေမရိကန္ ျမန္မာနဲ႔ ေျပလည္တဲ့အခါ သူတို႔ဘယ္လိုအခန္းက႑ ကရမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာ မသိေသးပါဘူး။ ဗီယက္နမ္အေနနဲ႔က် ေတာ့ ၂၀၁၀ မွာ သူက အသင္း ဥကၠ႒ လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္မွာ ျမန္မာအေရးကိုေတာ့ အသံထြက္ ေျပာဆိုခဲ့ရတာ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူက "အာဆီယံနည္းလမ္း" နဲ႔ ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္သာ သြားခ်င္သလို၊ စီးပြားဒဏ္ခတ္မႈ ဆန္ရွင္ကိုလည္း ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြ လိုအပ္တယ္ဆိုတာေလာက္တဲ့ ေျပာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အင္ဒိုနီးရွားကေတာ့ တနည္းတဖံုပါ။ သမၼတ ဘမ္ဘန္း ယြတ္ဟိုယိုႏိုက အာဆီယံထဲမွာ အင္ဒိုနီးရွားအခန္းက႑ကို ျပန္ ျမႇင့္တင္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ေပမယ့္၊ သူ႔ေနာက္က လႊတ္ေတာ္၊ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက ျပန္ဆြဲခ်ပါတယ္။ သူတို႔က အာဆီယံအသင္း က အေရးမပါဘူး။ Post-ASEAN foreign policy ေခၚတဲ့ အာဆီယံမလိုအပ္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒမ်ဳိး ခ်မွတ္က်င့္သံုးဖို႔ အခ်ိန္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br />စကၤာပူက်ေတာ့ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔လည္း အဆင္ေျပပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရကို ေျပာင္ေ၀ဖန္မႈေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္ ျမန္မာ ျပည္မွာ ႏွစ္စဥ္ကုန္သြယ္မႈ ေဒၚလာ ၁ ဘီလီယံေလာက္ရွိေနတဲ့ ထိပ္တန္းကုန္သြယ္ဖက္ ႏိုင္ငံပါ။ အကယ္၍ အေမရိကန္ က ျမန္မာနဲ႔ တိုးျမႇင့္ ဆက္ဆံတဲ့ကာလ၊ အာဆီယံအခန္းက႑ကလည္း လိုအပ္တယ္ဆိုရင္ စကၤာပူက ဦးေဆာင္ၿပီး ၀င္ေရာက္ လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္တဲ့ အေနအထားရွိတယ္လို႔ စာေရးသူက သံုးသပ္ထားပါတယ္။ နာဂစ္မုန္တိုင္းကယ္ဆယ္ေရး ကာလတုန္း ကလည္း စကၤာပူသံအမတ္ႀကီးက အာဆီယံအသင္းကိုယ္စားျပဳၿပီး ၃-ပြင့္ဆိုင္ ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔အေနနဲ႔ ကူညီခဲ့ဖူးတဲ့ အစဥ္အလာရွိပါတယ္။<br /><br />စာေရးသူ ပါဗင္ကေတာ့ အခု အေမရိကန္ ဘတ္စ္ကားႀကီးကေတာ့ ထြက္စျပဳေနၿပီ။ အာဆီယံအသင္းထဲက အိမ္နီးခ်င္း ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေတြက ဘယ္လိုဘယ္ပံုအခန္းက႑ ကျပၾကမလဲဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္ခဲ့ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-5628814414945536771?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-69796375389849318252011-10-29T11:55:00.003+07:002011-10-29T12:02:22.660+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-geORLu9NT_I/TquHW0tA7rI/AAAAAAAABAc/_Acou4wkNUo/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-geORLu9NT_I/TquHW0tA7rI/AAAAAAAABAc/_Acou4wkNUo/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5668773382150221490" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ျမန္မာအၾကား ဆက္ဆံေရး၊ အထူးသျဖင့္ အာဆီယံအသင္းနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကိစၥေတြကို ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />ျမန္မာနဲ႔ ေဒသတြင္း အင္အားစုျဖစ္တဲ့ အာဆီယံအသင္းႀကီးအၾကား ဆက္ဆံေရးကို အာဆီယံအတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ရံုးက အရာရွိတဦးျဖစ္သလို ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးဌာန ဒါရိုက္တာ တမ္ဆက္ ခ်ာလမ္ပလာႏုပပ္ (Termsak Chalermpalan--upap) က ေဆြးေႏြးတင္ျပထားပါတယ္။ သူက အာဆီယံအသင္းႀကီး ေပၚေပါက္လာပံုသမိုင္းကိုလည္း အက်ဥ္းျပန္ေရး ျပပါတယ္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ ျပင္းထန္ေနခ်ိန္၊ ဗီယက္နမ္မွာ အေမရိကန္နဲ႔ စစ္မီးေတာက္ေကာင္းေနခ်ိန္မွာ ေပၚေပါက္လာ တာပါ။ စတင္ဖြဲ႔စည္းခ်ိန္က ၅-ႏိုင္ငံ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ မေလးရွား၊ ဖိလစ္ပိုင္၊ စကၤာပူ၊ ထိုင္းတို႔ ပါ၀င္ခဲ့ၾကၿပီး ၁၉၆၇ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လမွာ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အဖြဲ႔၀င္ဖို႔ ဖိတ္ၾကားခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္က ဦးေန၀င္းက ျမန္မာ ႏိုင္ငံရဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးရပ္တည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့ ၾကားေနေရး မူ၀ါဒကို ထိခိုက္ေလမလားဆိုၿပီး ဖိတ္ၾကားမႈကို ျငင္းပယ္ခဲ့ပါတယ္။ အခုလို ၂၁-ရာစု ေရာက္တဲ့တိုင္ေအာင္ အာဆီယံအသင္းႀကီး သက္တန္းရွည္ခဲ့တာကိုလည္း ေခါင္းေဆာင္ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြ ေတာင္ အံ့ၾသ၀မ္းသာေနၾကရတယ္ ဆိုပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ပဋိပကၡ၊ အတိုက္အခိုက္ေတြၾကားထဲ ရွင္သန္ ခဲ့ၾကရ လို႔ပါ။ ေနာက္ေတာ့ ဆိုဗီယက္ယူနီယံ ၿပိဳကြဲလို႔ စစ္ေအးတိုက္ပြဲလည္း ၿပီးဆံုးခ်ိန္၊ ကမ္ပူးခ်ားႏိုင္ငံက ဗီယက္နမ္တပ္ ေတြ ျပန္ဆုတ္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္၊ ပဲရစ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရး သေဘာတူညီခ်က္ကို ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွာ ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေဒသတြင္း ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး ေခတ္ကာလသစ္ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္ ဆိုရမွာပါ။ ဒီလိုနဲ႔ အာဆီယံအသင္းကို ခ်ဲ႔ထြင္ဖို႔၊ အိမ္နီးခ်င္း အျခား ႏိုင္ငံေတြ ကိုပါ ဖိတ္ေခၚဖို႔ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံသစ္ေတြကလည္း အေရွ႔ေတာင္အာရွ မိတ္ေဆြျဖစ္ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီး ဆက္ဆံေရးနဲ႔ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရး သေဘာတူစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးၾကၿပီး၊ အာဆီယံအသင္း အစည္းအေ၀း ေတြမွာ ေလ့လာသူအျဖစ္ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘရူႏိုင္း ႏိုင္ငံက ၁၉၈၄ ခုႏွစ္မွာ အဖြဲ႔၀င္သစ္ ျဖစ္လာ ၿပီးေတာ့ ဗီယက္နမ္က ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔ လာအိုက ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ အာဆီယံအသင္း၀င္ေတြ ျဖစ္ လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကမ္ေဘာဒီးယားက သူ႔ႏိုင္ငံတြင္း ျပႆနာရွိေနလို႔ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာမွ ေနာက္ဆံုး ၁၀-ႏိုင္ငံ ေျမာက္ အဖြဲ႔၀င္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အာဆီယံအသင္း၀င္ ႏိုင္ငံေတြအၾကားမွာ စြဲစြဲျမဲျမဲ ကိုင္စြဲထားၾကတဲ့မူက ႏိုင္ငံတခုရဲ႔ ျပည္တြင္းေရးကို တျခားႏိုင္ငံတခုက ၀င္ေရာက္ မစြက္ဖက္ေရးပါ။ ဒီလိုမူကို ကိုင္စြဲထားၾကေပမယ့္လည္း ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ ကာလေတြအတြင္းမွာ ဒီမူနဲ႔ပတ္သက္ လို႔ ခ်ဲ႔ထြင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတာေတြေတာ့ ရွိပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္မွာ ကမ္ေဘာဒီးယားႏိုင္ငံမွာ ျပႆနာတက္ေတာ့ Trioka လို႔ေခၚတဲ့ သံုးပြင့္ဆိုင္ ၾကား၀င္ေစ့စပ္ေရးအဖြဲ႔ လႊတ္ခဲ့ရတာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ အဲသည္ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ဒီမူနဲ႔ပတ္သက္လို႔ လုပ္သာကိုင္သာ ျဖစ္ေအာင္ တျခားနာမည္ေတြနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကတာေတြ ရွိပါတယ္။ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ၀င္ေရာက္ စြက္ဖက္ေရး (Constructive intervention)၊ ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ခ်ည္းကပ္ဆက္ဆံမႈ (Flexible engagement)၊ တိုးျမႇင့္ၿပီး အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရး (enhenced interactions) စတဲ့ မူ၀ါဒနာမည္ေတြနဲ႔ ခ်ဲ႔ထြင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ မေလးရွားႏိုင္ငံက ဒု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း အန္န၀ါ အီဗရာဟင္က အျပဳသေဘာ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေရးဆိုတဲ့မူကို အဆိုျပဳခဲ့ တဲ့သူပါ။ ကမ္ေဘာဒီးယားႏိုင္ငံမွာ ျပႆနာေတြ ၾကံဳေနရတုန္းက အဆိုျပဳခ့ဲဖူးတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္ လို႔ေတာ့ အခု အာဆီယံအသင္း အတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ ဆူရင္ ပစ္ဆူ၀န္က ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ ခ်ည္းကပ္ဆက္ဆံမႈဆိုတဲ့ မူကို စၿပီး အဆိုျပဳခဲ့ပါတယ္။ သူဆိုလိုတာက မိတ္ေဆြအခ်င္းခ်င္း ေျပာဆိုဖိအားေပးမႈမ်ဳိး၊ မိတ္ေဆြခ်င္း အၾကံျပဳတာမ်ဳိး ရွိသင့္တယ္ ဆိုတဲ့ အယူအဆပါ။ ျပည္တြင္း အေျခအေန ဆိုေပမယ့္ ေဒသတြင္း တည္ၿငိမ္ေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးကို ထိခိုက္ဖို႔ ၿခိမ္းေျခာက္မႈေတြ ရွိလာမယ္ဆိုရင္ မိတ္ေဆြခ်င္း သတိေပးသလို ေျပာဆိုအၾကံေပးသင့္တယ္ဆိုတဲ့ မူပါ။ ဒါေပမယ့္ ထိုင္းက တင္တဲ့အဆိုကို သိပ္ၿပီး ေထာက္ခံမႈမရခဲ့ပါဘူး။ တိုးျမႇင့္ၿပီး အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရးဆိုတဲ့မူကိုေတာ့ အင္ဒိုနီးရွား ႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး အလီ အလာတပ္စ္က ၁၉၉၈ ခုႏွစ္မွာ အၾကံျပဳခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />သူေျပာတာက ျမန္မာက အာဆီယံအသင္းမွာ မိသားစု၀င္လို ျဖစ္လာၿပီ။ သည္ေတာ့ ခ်ည္းကပ္ဆက္ဆံလိုသည္ျဖစ္ေစ၊ မဆက္ဆံလိုသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆက္ဆံေရေတာ့မယ္။ ေပ်ာ့ေျပာင္းမႈ- မေပ်ာ့ေျပာင္းမႈဆုိတာ သိပ္ၿပီး အဓိပၸါယ္မရွိလွပါဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္တခုက ဘံုအက်ဳိးစီးပြားအတြက္ တိုးျမႇင့္ၿပီး အျပန္အလွန္ ဆက္ဆံေရး ပိုလိုအပ္တယ္။ ကိစၥ ဘက္ ေပါင္းစံု ဆက္ဆံေရးလိုအပ္မယ္။ ရွိေနၿပီးသားေနရာကေန တိုးခ်ဲ႔ ဆက္ဆံရမယ္ဆိုတဲ့ အယူအဆနဲ႔ စတင္လာခဲ့တာ ျဖစ္ ပါတယ္။<br /><br />သည္ဖက္ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ အာဆီယံအသင္းႀကီးက လူမႈအဖြဲ႔အစည္း community တရပ္လို ေပါင္းစည္းလုပ္ကိုင္ၾကဖို႔ ဆိုတဲ့ အယူအဆကို က်င့္သံုးလာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္၊ မေလးရွားမွာ က်င္းပတဲ့ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းမွာပဲ အာဆီယံ အေျမာ္အျမင္ ၂၀၂၀ ကို ခ်မွတ္ သေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဘာလီ သေဘာတူညီခ်က္ ၁၊ ၂ ေတြ ဆက္လက္ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ အသင္းႀကီးရဲ႔ ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းမွာေတာ့ ေနာက္ဆံုး ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ သတ္မွတ္ ခ်က္ထားၿပီး အာဆီယံကို လူမႈအသိုက္ အ၀န္းတခုလို တည္ေဆာက္ဖို႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ အာဆီယံ ပဋိဉာဥ္စာတမ္း ကိုလည္း ၂၀၀၇ ခုႏွစ္၊ ႏို၀င္ဘာလမွာ ေဆြးေႏြး သေဘာတူညီ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီ ပဋိဉာဥ္စာတမ္းအရ ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီကို ပိုမိုခိုင္မာေစဖို႔၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ အစိုးရစနစ္နဲ႔ ဥပေဒနည္းက် အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကို တိုးျမႇင့္က်င့္သံုးဖို႔၊ လူ႔ အခြင့္အေရး နဲ႔ အေျခခံလြတ္လပ္ခြင့္ေတြကို တုိးျမႇင့္ ကာကြယ္ေပးဖို႔၊ အဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံေတြရဲ႔ တာ၀န္နဲ႔ အခြင့္အေရးေတြကို လိုက္နာက်င့္သံုးဖို႔ ကိစၥေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။<br /><br />အာဆီယံအသင္းက ေျပာရရင္ေတာ့ ျပည္သူေတြ အဖြဲ႔အစည္းထက္စာရင္ အစိုးရေတြရဲ႔ အဖြဲ႔ ျဖစ္ေနပါေသးတယ္။ အဖြဲ႔၀င္ ႏိုင္ငံေတြအတြက္ ႏိုင္ငံေရးအဆင့္အတန္း လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ဥေရာပသမဂၢလို သတ္မွတ္ထားတာလည္း မရွိေသးပါဘူး။ ဘရူႏိုင္းက ဘုရင္စနစ္နဲ႔ ရွိေနေသးသလို၊ လာအို၊ ဗီယက္နမ္တို႔က တပါတီစနစ္ကို က်င့္သံုးေနၾကဆဲပါ။ တခ်ိန္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံဟာလည္း စစ္အစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေနခဲ့တဲ့ ကာလပါ။ ျမန္မာအေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အာဆီယံနဲ႔ အျခားေဒသဆိုင္ရာ အသင္း ေတြ၊ အထူးသျဖင့္ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးမွာ ျမန္မာျပည္က လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနနဲ႔ ပတ္သက္ လို႔ အဖု အထစ္ေတြ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အာဆီယံအသင္းက ျမန္မာကို အသင္း၀င္တဦးအေနနဲ႔ ရပ္တည္ကာကြယ္ ေပးခဲ့တာ ေတြကို အာဆီယံအႀကီးတန္းအရာရွိ တမ္ဆာ့က္က တင္ျပခဲ့ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။ ဒါေပမယ့္ ပါဗင္ ခ်ာခ်ာ၀ါေလာင္ပန္ရဲ႔ လက္ေတြ႔ဆက္ဆံေရးမွာ ၾကံဳရတဲ့ ျပႆနာေတြကို တင္ျပထားတာ ေနာက္အပတ္မွာ ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-6979637538984931825?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-79049801575088096082011-10-23T20:32:00.001+07:002011-10-23T20:34:33.568+07:00<!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EN-US</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="22" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; font-family: Zawgyi-One; color: rgb(51, 51, 255);" lang="MY"></span><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">ဆရာလွသန္း ဆံုးသြားတဲ့သတင္းၾကားရတယ္။ သူ႔ကဗ်ာ တပုဒ္ကို က်ေနာ္ကိုးကားခဲ့ဖူးတယ္။ အခုေတာ့ တိုက္ဆိုင္လြန္းလို႔ က်ေနာ္ ျပန္တင္လိုက္ပါရဲ႔။ ကဗ်ာေဟာင္းပါ။</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">=============================</span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">တံတား</span><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY"><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%; font-family: Zawgyi-One;" lang="MY">“ေကာင္မေလးေရ<br />ဒုကၡသည္စခန္းဆိုတာ<br />ဘ၀ရဲ႕ပန္းတိုင္လို႔ေတာ့ မထင္လိုက္ေလနဲ႔...၊”1<br /><br />ငါက ရည္ရြယ္ေနတာပါ<br />ငါက မင္းကို<br />ႏိုင္ငံေတာ္ကို အပ္ခ်င္တယ္။<br />လြတ္လပ္ခြင့္နဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာ<br />သာယာတဲ့ကေလးေတြရဲ႕ အနာဂတ္<br />အႂကြင္းမဲ့ ေပးအပ္ခ်င္လို႔။<br /><br />မင္းကေတာ့<br />ငါ့ကိုပဲ လိုတယ္တဲ့။<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ<br />ကမၻာဦးမီးဖို<br />သားသမီး တစ္ဦး၊ ႏွစ္ဦးဆို ေတာ္ၿပီတဲ့။<br /><br />လျပည့္ညကို<br />အေရွ႕ကမ္း၊ အေနာက္ကမ္းကၾကည့္<br />အိပ္မက္ေတြကို ညိွဖို႔ႀကိဳးစား<br />ကမ္းႏွစ္ခုၾကား ေဆာက္ထားတဲ့တံထားေပၚမွာ<br />တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ကကူလို႔<br />ေစာင့္ရလို႔ ျဖဴေရာ္ေနတယ္။<br /><br />သင္နဲ႔ငါ<br />မျပတ္သားမႈတစ္ရာ<br />ဆင္ေျခတစ္ရာ<br />ဘ၀အေၾကာင္းခဏပဲ ေျပာပါတယ္။<br />ေမာတယ္၊ ေမာတယ္။<br />သူေရာ ငါေရာညည္းလိုက္တယ္....။<br /><br />ေယာဟန္ေအာင္<br />၁၉၉၁ ႏို၀င္ဘာ (၁၁)<br /><span style="color: red;">1 လွသန္းရဲ႕ ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာေျပာေနတဲ့ဘ၀သရုပ္ေဖာ္၀တၳဳမွ။ စာေပဂ်ာနယ္၊ ဇန္ ၁၉၉၅။</span></span><span style="font-size: 10pt; line-height: 115%;"></span></p><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-7904980157508809608?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-44478513802735568232011-10-16T08:20:00.006+07:002011-10-16T08:41:06.983+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-UvdOMFKVWRs/TpoxeDV6vbI/AAAAAAAAA_k/MAhNl8RxY-s/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-UvdOMFKVWRs/TpoxeDV6vbI/AAAAAAAAA_k/MAhNl8RxY-s/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663893873734892978" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ေျမျပင္စစ္ဆင္ေရးဌာန က ဗိုလ္မွူးခ်ဳပ္ ဂါမိ ကန္ေ၀ါ (Gurmeet Kanwal) ရဲ႔ေဆာင္းပါးကို ဆက္လက္တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယ-ျမန္မာ ဆက္ဆံ ေရးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႔ ဗ်ဴဟာရႈျမင္ခ်က္မ်ား" ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို သံုးသပ္တင္ျပထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />ျမန္မာ-အိႏၵိယဆက္ဆံေရးအေပၚ ဗ်ဴဟာအျမင္ကို အိႏၵိယႏိုင္ငံ စစ္တပ္ထိပ္တန္းအရာရွိ ႀကီးတဦး တင္ျပထားတဲ့ အျမင္ကို ဆက္လက္တင္ျပ ခ်င္ပါတယ္။ စာတန္းေရးသားသူ ဂါမိကန္ေ၀ါက အိႏၵိယႏိုင္ငံ နယူးေဒလီအေျခစိုက္ ေျမျပင္စစ္ဆင္ေရး ဗဟိုဌာန (CLAW) က ဗိုလ္မွူးခ်ဳပ္တဦး ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယနဲ႔ ျမန္မာဟာ ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ ကၽြန္ျပဳမႈေအာက္အတူ က် ေရာက္ခဲ့ရၿပီး၊ ဒုတိယကမၻာစစ္ အၿပီးမွာ လြတ္လပ္ေရး ရလာၾကပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခါစ ႏွစ္ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ေတြ ျဖစ္တဲ့ ဂ်ာ၀ါဟာရာေနရူး၊ ဦးႏု တို႔က အေတာ့္ကိုခ်စ္ၾကည္ ဆက္ဆံခဲ့ၾကပါတယ္။ ဘက္မလိုက္ႏိုင္ငံတကာ လႈပ္ရွားမႈကို ေတာင္ အတူစတင္ဦးေဆာင္လာ ၾကသူေတြပါ။ ေနာက္ေတာ့ ဦေန၀င္း စစ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ ဆက္ဆံေရးေတြ ေအးစက္ခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယက ျမန္မာ ျပည္မွာ ဒီမိုကေရစီအေရးကို ေထာက္ခံပါတယ္။ ၁၉၈၈ စစ္အာဏာသိမ္းၿပီးစ မွာလည္း အိႏိၵယက ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြဖက္ကို ေထာက္ခံခဲ့ပါေသး တယ္။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္မွာေတာင္ ေဒၚေအာင္ ဆန္းစုၾကည္ကို ဂ်ာ၀ါဟာလာေနရူး ႏိုင္ငံတကာ နားလည္မႈဆုကို ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့ပါ ေသးတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းေတာ့ အိႏၵိယရဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးမူ၀ါဒေတြ ေျပာင္းလဲလာခဲ့ပါတယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ နာရာဆင္ဟာေရာင္း လက္ထက္မွာ အေရွ႔ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံ ေတြဖက္ကို အက်ဳိးစီးပြားမ်က္ေစ့က်လာၿပီး၊ "အေရွ႔ေမွ်ာ္၀ါဒ" ကို စတင္က်င့္သံုး ခဲ့ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေအာင္ ဆက္ဆံေရးကိစၥေတြက လက္ေတြ႔အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရး ကိစၥေတြမွာ ပါ၀င္လာခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယအတြက္ ျမန္မာက မဟာဗ်ဴဟာအရ အေရး ပါတဲ့အေၾကာင္းကို သူက အခ်က္အလက္ ေတြနဲ႔ တင္ျပပါတယ္။<br /><br />ပထမအခ်က္က ျမန္မာႏိုင္ငံ တည္ေနရာက အေရွ႔ေတာင္အာရွ၊ ေတာင္အာရွ ဆံုခ်က္ေပၚမွာ တည္ရွိေနတာပါ။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ အေနနဲ႔ တဖက္မွာ အိႏၵိယနဲ႔ ဆက္ဆံျခင္းအားျဖင့္ တရုတ္အေပၚ အလြန္အက်ဴးမွီခိုအားထားေနရာတာကို ေလ်ာ့ခ် ႏိုင္မယ္ လို႔လည္း ျမင္ပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တခ်က္က ျမန္မာႏိုင္ငံက အိႏၵိယနဲ႔ နယ္နိမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေတြထဲမွာ ဒုတိယအႀကီးဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ကီလို မီတာ ၁၆၄၀ ေလာက္ နယ္နိမိတ္ခ်င္း ထိစပ္ေနၾကပါတယ္။ ဒီလိုထိစပ္ေနရာဟာ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႔ မေအးခ်မ္းတဲ့ အေရွ႔ေျမာက္ သူပုန္ေတြ ဆူပူထႂကြရာ ေနရာလည္း ျဖစ္ေနပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တခ်က္က ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ေဒသမွာလည္း ျမန္မာနဲ႔ အိႏၵိယ ေရပိုင္နက္ခ်င္း ထိစပ္ေနၾကပါေသးတယ္။ ဒီေနရာမွာ အိႏၵိယနဲ႔ ၿပိုင္ဖက္ႏိုင္ငံေတြကို ေရတပ္စခန္းခြင့္ျပဳလိုက္မွာကိုလည္း စိုးရိမ္မကင္းျဖစ္ေနရပါတယ္။ ေနာက္ တခ်က္က ျမန္မာက တရုတ္နဲ႔ နယ္နိမိတ္ခ်င္း အရွည္အလ်ားထိစပ္ေနၿပီး၊ တခ်ိန္က ရန္ဖက္ျဖစ္ဖူးတဲ့ တရုတ္-အိႏၵိယ နယ္စပ္နဲ႔လည္း နီးကပ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးတခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာက ကမၻာေပၚမွာ ၁၀ ခုေျမာက္အႀကီးဆံုး သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔သိုက္ႀကီး ရွိေနၿပီး၊ ကုဗေပ ၉၀ ထရီလီယံေလာက္ေတာင္ ရွိေနတယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားၾကပါတယ္။ အိႏၵိယက နည္း ပညာ၊ တူးေဖာက္ေရးအေထာက္အကူေတြေပးလို႔ ဒီဓာတ္ေငြ႔သိုက္ကို ေဖာ္ထုတ္ ရယူလိုပါေသးတယ္။<br /><br />အိႏၵိယ-ျမန္မာ စီးပြားေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈစာခ်ဳပ္ အမ်ားအျပားလည္း ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့ပါေသးတယ္။ ၁၉၈၀-၈၁ မွာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ၾကားကုန္သြယ္မႈက ေဒၚလာ ၂၇၃ သန္းပဲ ရွိေနရာကေန၊ ၂၀၀၇-၀၈ မွာေတာ့ ေဒၚလာ ၉၉၅ သန္းအထိ တိုးတက္လာခဲ့ပါ တယ္။ အိႏၵိယက စတုတၳေျမာက္အႀကီးဆံုး ကုန္သြယ္ဖက္ပါ။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္ကတည္းက နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးသေဘာတူ ညီခ်က္ေတြ ခ်ုပ္ဆိုလုပ္ကိုင္လာခဲ့ပါတယ္။ အေျခခံ အေဆာက္အဦက႑မွာလည္း နယ္စပ္မွာ ၁၆၀ ကီလိုမီတာအရွည္ ကားလမ္း ေဖာက္လုပ္ေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ အိႏၵိယ-ျမန္မာ-ထိုင္း ဆက္သြယ္မယ့္ကာလမ္းရဲ႔ တစိတ္တပိုင္းလို႔လည္း ေျပာ ၾကပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ကုန္သြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာနကလည္း စစ္ေတြေရနက္ဆိပ္ကမ္းနဲ႔ အဲဒီကေန မီဇိုရမ္-အေရွ႔ေျမာက္ ေဒသအထိ ကားလမ္းဆက္သြယ္ဖို႔လည္း လ်ာထားပါေသးတယ္။ မဲေခါင္-ဂၤဂါဖက္စံုက႑ နည္းပညာ၊ စီးပြားေရးပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္မႈေတြကိုလည္း ၾကည့္ထားပါေသးတယ္။ ေရအားလွ်ပ္စစ္မွာလည္း လက္မေႏွးခဲ့ပါဘူး။ ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ သူေဌးေခ်ာင္း ေရအားလွ်ပ္စစ္၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္၀ွမ္း ေရအားလွ်ပ္စစ္၊ ထံမသီေရအားလွ်ပ္စစ္ စီမံကိန္းေတြ သေဘာတူထား ပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္က သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ကို ၀ယ္ယူလို႔ စစ္ေတြ၊ အိုက္ေဇာ၊ ဆီလခ်ာ၊ ဂြာတိ၊ ဂါယာ ပိုက္လိုင္းကို လည္း အဆိုျပဳထားပါေသးတယ္။<br /><br />အဲဒါအျပင္ စစ္တပ္အခ်င္းခ်င္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြလည္း သေဘာတူညီခဲ့ပါတယ္။ ေသာင္းက်န္းသူႏွိမ္နင္းေရး ကိစၥ ေတြ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ဖို႔ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ကတည္းက သေဘာတူညီခဲ့သလို၊ စစ္ေျမျပင္သင္တန္းေတြကို ပံ့ပိုးဖို႔ သေဘာတူ ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္တပ္အတြက္ ယူနီေဖာင္းေတြ ပံ့ပိုးဖို႔၊ ရဟတ္ယာဥ္အုပ္စုတစု ငွားရမ္းဖို႔၊ ရုရွားက ၀ယ္ထားတဲ့ ဂ်က္ ေလယာဥ္ေတြ ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းေရးကိစၥေတြကူညီေပးဖို႔ အိႏၵိယက သေဘာတူညီထားပါေသးတယ္။<br /><br />အိႏၵိယအေနနဲ႔ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ရတက္မေအးရတဲ့ ကိစၥေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ တရုတ္ၾသဇာလႊမ္းမိုးလာ မႈကို သူတို႔က ထိန္းညိႇခ်င္ပါတယ္။ သူတို႔အျမင္မွာ ျမန္မာျပည္ကတဆင့္ တရုတ္အေနနဲ႔ အိႏၵိယသမုဒၵရာထဲမွာ ၾသဇာႀကီး လာေနတယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ျမန္မာဖက္က ေရဒါစခန္း၊ ႏိုင္ငံျခားတပ္ အေျခခ်မႈေတြ ခြင့္မျပဳပါဘူး ကတိေပးထားေပမယ့္ ရတက္မေအးႏိုင္ပါဘူး။ ပုလဲလံုးေတြလို သီကုန္းၿပီး အိႏၵိယကို ၀ိုင္းပတ္မယ့္ တရုတ္ရဲ႔ ႏိုင္ငံျခားေရးဗ်ဴဟာမွာ ျမန္မာက ပုလဲလံုးတလံုးလို႔ ျမင္ထားပါတယ္။ ေနာက္တခုက အႏုျမဴလက္နက္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီေလာက္ႀကီး ခရီးမေရာက္ႏိုင္ဘူး ဆိုတာသိထားေပမယ့္၊ ျမန္မာဖက္မွာ ရည္မွန္းခ်က္ရွိေနတယ္လို႔ အိႏၵိယက ယူဆထားပါတယ္။ ေျမာက္ကိုရီးယားဆီက လည္း နည္းပညာေတြ ရသြားႏိုင္ပါေသးတယ္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႔ ေနာက္ထပ္စိုးရိမ္ခ်က္တခုကေတာ့ ျမန္မာျပည္ေပါက္ အိႏၵိယႏြယ္ဖြား ေတြကို ခ်ဳိးႏွိမ္ဆက္ဆံမႈပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူတို႔ေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံလူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးဥပေဒအရ ႏိုင္ငံသား အခြင့္အေရး အျပည့္အ၀ မရရွိၾကပါဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အိႏၵိယက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးေပၚထြန္း လာတာ၊ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ျဖည္ျဖည္းခ်င္း အသြင္ေျပာင္းလာတာကို ျမင္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီျမန္မာႏိုင္ငံကသာ အိႏၵိယႏိုင္ငံရဲ႔ ေရရွည္အက်ဳိးစီးပြားကို ပိုမိုစြမ္းေဆာင္ေပးႏိုင္မယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ထားေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-4447851380273556823?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-1565861607423556412011-10-14T12:01:00.004+07:002011-10-16T08:41:34.735+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-apas9VPGO2k/TpfCUepG4VI/AAAAAAAAA_Q/XsJmUe-r2X0/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-apas9VPGO2k/TpfCUepG4VI/AAAAAAAAA_Q/XsJmUe-r2X0/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5663208713520341330" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္ေနပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ ယူနန္တကၠသိုလ္က ပါေမာကၡ လီခ်င္ယန္း (Li Chenyang) ရဲ႔ေဆာင္းပါးကို ဆက္လက္တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ျမန္မာ့ႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္ လို႔ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔ရဲ႔ မူ၀ါဒမ်ား" ဆိုၿပီး သူက ဘာေတြ ကြာျခားသလဲဆိုတာ ႏိႈင္းယွဥ္ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />အရင္တပတ္က တရုတ္ပါေမာကၡ လီခ်န္ယန္းရဲ႔ ေဆာင္းပါး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး တရုတ္-အိႏၵိယႏိုင္ငံေတြရဲ႔ ခ်ည္း ကပ္ဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒေတြမွာ ဘာေတြတူညီသလဲဆိုတာ တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ဘာေတြကြာျခားသလဲဆို တာ ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ ပါေမာကၡ လီခ်င္ယန္းက တရုတ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးက လြတ္လပ္ေရးရခ်ိန္ကစလို႔ ႏိႈင္းယွဥ္ခ်က္အရတေလွ်ာက္လံုး တည္ၿငိမ္တယ္ ဆိုေပမယ့္၊ အိႏၵိယ-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးမွာေတာ့ အတက္အက်ေတြ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ တရုတ္အစိုးရက ဗမာျပည္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကို လက္နက္လူသူ ေထာက္ပံ့ေပးခဲ့တဲ့ ကာလေတြရွိၿပီး၊ ဦးေန၀င္းအစိုးရနဲ႔ တင္းမာခဲ့တဲ့ကာလေတြလည္း ရွိဖူး ပါတယ္။ ဒါကို သူက မေဖာ္ျပပါ ဘူး။ သူက အိႏၵိယ-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးကို ၁၉၈၈ ကေန- ၁၉၉၂ ခုႏွစ္အထိ ေ၀ဖန္မႈေတြနဲ႔ ဆန္႔က်င္မႈေတြ ရွိေနတဲ့အပိုင္း၊ ၁၉၉၃ ကေန ၂၀၀၀ အထိ ဆက္ဆံေရး ပံုမွန္ျဖစ္လာေအာင္ ျပန္တည္ေဆာက္တဲ့အပိုင္း၊ ၂၀၀၀ ဒီဖက္ေနာက္ပိုင္း ဆက္ဆံေရး ဖက္စံုတိုးျမင့္လာတဲ့အပိုင္းအျဖစ္ တင္ျပပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ၊ အေနာက္တိုင္း ႏိုင္ငံေတြက ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဆန္ရွင္ (စီးပြားေရးဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈ) ေတြအေပၚမွာလည္း အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္တို႔က ရပ္တည္ပံုခ်င္း မတူၾက ဘူးလို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ေရႊ၀ါေရာင္သံဃာ လႈပ္ရွားမႈေတြကို ေခ်မႈန္းၿဖိဳခြဲ အၿပီးမွာ အိႏၵိယက ကုလသမဂၢက ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔ အေရးယူတာမ်ဳိး ေနာက္ဆံုးလမ္းမရွိသာ လုပ္ေဆာင္သင့္တယ္လို႔ ေျပာဆို တုံ႔ျပန္ခဲ့ပါ တယ္။ ျမန္မာအစိုးရအေနနဲ႔ ဒီမိုကေရစီေရး ဆႏၵျပပြဲေတြကို အင္အားသံုးေခ်မႈန္းတာကို စံုစမ္းစစ္ေဆးမႈေတြ ေဆာင္ရြက္ဖို႔ လည္း တိုက္တြန္းခဲ့ပါေသးတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံကေတာ့ ျမန္မာအစိုးရက သူ႔ျပည္တြင္းေရးကို ထိန္းထိန္းသိမ္း သိမ္း ကိုင္ တြယ္ဖို႔သာ တိုက္တြန္းခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို ကုလသမဂၢ အထူးသံ အီဗရာဟင္ ဂမ္ဘာရီကို ျပန္၀င္ ခြင့္ေပးဖို႔ ေတာ့ တိုက္တြန္းခဲ့ပါေသးတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တရုတ္အစိုးရက ျမန္မာျပည္အေပၚမွာ ႏိုင္ငံတကာက ဒဏ္ခတ္ ပိတ္ဆို႔မႈ ေတြ လုပ္မယ္ဆိုတာမ်ဳိးကို တေလွ်ာက္လံုး ဆန္႔က်င္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ က်န္တဲ့ ကုန္သြယ္မႈ-စီးပြားေရးကိစၥေတြမွာ ယွဥ္ၾကည့္ေတာ့ အိႏၵိယက အမ်ားႀကီးေနာက္က် က်န္ေနတာေတြ႔ ရပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔ အိႏၵိယကုန္သြယ္မႈတန္ဖိုး ပမာဏက ထိုင္း၊ စကၤာပူတို႔ထက္ေတာင္ ပိုနည္းေနပါေသးတယ္။ ၂၀၀၈-၀၉ ခုႏွစ္ စရင္းေတြအရ အိႏၵိယ-ျမန္မာကုန္သြယ္မႈက ေဒၚလာ ၉၅၁ သန္းပဲ ရွိပါတယ္။ တရုတ္-ျမန္မာ ကုန္သြယ္မႈရဲ႔ တ၀က္ ထက္ေတာင္ နည္းေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာျပည္က အိႏၵိယကေန ကုန္အေတာ္မ်ားမ်ား တင္သြင္းၿပီး ဒုတိယ အမ်ားဆံုး ကုန္တင္သြင္းေနတဲ့ႏိုင္ငံပါ။ ၂၀၀၈-၂၀၀၉ မွာ သြင္းကုန္တန္ဖိုး ေဒၚလာ ၈၀၅ သန္းအထိ ရွိပါတယ္။ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ မွာေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံက ေဒၚလာသန္း ၂၂၀ ေက်ာ္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားတယ္ ဆိုေပမယ့္လည္း တရုတ္နဲ႔ ယွဥ္ေတာ့ (၆ ပံုတစ္ပံု) ေလာက္ပဲ ရွိေနပါတယ္။ ဒီေငြထဲကမွ ေဒၚလာ ၁၃၇ သန္းက ေရနံ-သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ လုပ္ငန္းေတြမွာ ျမႇဳပ္ႏွံထားတာပါ။ ေရနံ-သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ က႑မွာလည္း အိႏၵိယက တရုတ္ထက္စာရင္ ေနာက္က်ေနျပန္ ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုျဖစ္ရသလဲဆိုေတာ့ ပါေမာကၡလီ ခ်င္ယန္းက အေၾကာင္းျပခ်က္ ၂-ခု ေပးပါတယ္။ တခုကေတာ့ အိႏၵိယက လက္ေႏွးတယ္။ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ဆက္ဆံေရးမွာ ေရရွည္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ခိုင္ခိုင္မာမာ မရွိထားဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ တရုတ္မွာေတာ့ ေရရွည္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ ခိုင္ခိုင္မာမာ ရွိထားသလို၊ လက္လည္းသြက္ပါတယ္။<br /><br />ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈမွာလည္း မူ၀ါဒအရ ကြာျခားမႈေတြ ရွိေနပါတယ္။ တရုတ္က ျမန္မာနဲ႔ ဆက္ဆံေရးမွာ အခြင့္ထူးခံ အေန အထား ရပါတယ္။ ျမန္မာဖက္က တိုင္၀မ္နဲ႔ တိဘက္ကိစၥကို တရုတ္အစိုးရဖက္က ခိုင္ခိုင္မာမာ ရပ္တည္ေပးခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္-ျမန္မာ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ စီးပြားေရး ဆက္ဆံေရးေတြက ပိုၿပီး နက္ရိႈင္းက်ယ္ျပန္႔ပါတယ္။ ဒီလို ၾသဇာထက္ရတဲ့ ပထမ အေၾကာင္းကေတာ့ တရုတ္က ဗီတိုအာဏာသံုးခြင့္ ရွိတဲ့ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး၊ ျမန္မာ စစ္အစိုးရကို ႏိုင္ငံတကာမွာ အျမဲတမ္းအကာ အကြယ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အိႏၵိယက ကုလသမဂၢ လံုျခံဳေရးေကာင္စီ အျမဲတမ္း အဖြဲ႔၀င္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္တခ်က္က တရုတ္ရဲ႔ စီးပြားေရးအင္အားက အိႏၵိယထက္ အပံုႀကီးအားသာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကိုေပးတဲ့ အကူအညီ၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ေတြကလည္း အမ်ားႀကီး မ်ားပါတယ္။ ေနာက္တခုက ႏိုင္ငံေရးစနစ္ခ်င္းလည္း ကြာျခားၾကပါတယ္။ တရုတ္က ႏိုင္ငံျခား ေရး မူ၀ါဒခ်မွတ္တဲ့အခါ ျပည္တြင္း အတိုက္ အခံျပဳမႈေတြကို စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈ ကင္းကင္းနဲ႔ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခြင့္ ရွိပါတယ္။ အိႏၵိယကေတာ့ ျမန္မာနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ မူ၀ါဒ ခ်မွတ္ေရးမွာ ျပည္တြင္းမွာ ေ၀ဖန္ေနတဲ့အုပ္စု၊ လႊတ္ေတာ္တို႔က တုံ႔ဆြဲထား တာမ်ဳိး ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ေရနံ-သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔လုပ္ကြက္ေတြ ရေရးမွာ အိႏၵိယက တုံ႔ေႏွးေနတယ္လို႔ လီခ်န္ယန္း က သံုးသပ္ထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏိုင္ငံတကာ ဖက္က်ေတာ့ ျမန္မာျပည္ မူ၀ါဒေတြနဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ တရုတ္ကို ပိုလို႔ ေ၀ဖန္မႈေတြ ရွိတယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။<br /><br />တရုတ္-ျမန္မာ ဆက္ဆံေရးမွာ ျပႆနာစိန္ေခၚမႈေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ ျမန္မာအစိုးရဖက္က ႏိုင္ငံျခားကုမၸဏီေတြကို အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ဓာတ္နဲ႔ အျမဲသံသယရွိေနတတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ တို႔ရဲ႔ သယံဇာတေတြကို လာၿပီးေခါင္းပံုျဖတ္ အျမတ္ထုတ္ေနတာလားလို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ယူနန္ျပည္နယ္ထဲက ကုမၸဏီတခ်ဳိ႔ကလည္း စည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ လာ လုပ္ေနၾကတာပါ။ ေဘဂ်င္း ဗဟိုအစိုးရက တားေပမယ့္ ဆက္လုပ္ေနၾကဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တခုက တရားမ၀င္ လူခိုး၀င္ ေနတဲ့ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ လီခ်န္ယန္း ေဖာ္ျပခ်က္အရ ရန္ကုန္က ရာဇ၀တ္မႈ ၈၀% ေလာက္ကို က်ဴးလြန္သူေတြ ဟာ တရုတ္ ေတြလို႔ ဆိုေတာ့ လူမ်ဳိးေရး တင္းမာမုန္းတီးမႈေတြ ရွိလာပါတယ္။ ၈၀% ဆိုတဲ့ ကိန္းဂဏန္းက မ်ားေတာ့မ်ား ေနပါတယ္။ သူက ဘယ္ကကိုးကားရယူထားမွန္း မသိပါဘူး။ မူးယစ္ေဆး၀ါးကိစၥကလည္း ေနာက္ထပ္ ျပႆနာ တခုပါ။ ျမန္မာအစိုးရဖက္ကို မူးယစ္ေဆး၀ါးကိစၥ တာ၀န္ရွိတယ္လို႔ ေျပာေနေပမယ့္၊ ျမန္မာဖက္ကလည္း အခု မူးယစ္ေဆးခ်က္ဖို႔ ဓာတုကုန္ၾကမ္းေတြက ျမန္မာျပည္က ထြက္တာမဟုတ္ဘူး။ တဖက္ႏိုင္ငံက တင္သြင္းလာတာ၊ ျပန္ေရာင္းခ်တင္ပို႔ေနတာလည္း တဖက္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ေလ ေတာ့ သူတို႔ပါ တာ၀န္ခြဲေ၀ယူမႈ ရွိသင့္တယ္လို႔ ေျပာေနၾကပါတယ္။ အိႏၵိယ-ျမန္မာ ဆက္ဆံ ေရးၾကားထဲက အခက္အခဲ ကေတာ့ အိႏၵိယအတိုက္အခံေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ကို ေထာက္ခံေနၾကပါတယ္။ အိႏၵိယအစိုးရက မူ၀ါဒ ျပတ္ျပတ္သားသား မခ်မွတ္ႏိုင္တာေတြအျပင္၊ ေရရွည္ၾကည့္တဲ့ မဟာ ဗ်ဴဟာ ကင္းမဲ့ေနတယ္လို႔ ပါေမာကၡ လီက ေျပာပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တရုတ္လက္ေအာက္ခံ ပဏၰာဆက္ ႏိုင္ငံတခု ျဖစ္ေနၿပီဆိုၿပီး အိႏၵိယႏိုင္ငံေရး သမားအခ်ဳိ႔ကလည္း ေ၀ဖန္ေနပါေသးတယ္။<br /><br />တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က ႏွစ္ႏိုင္ငံစလံုးအတြက္ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးအရ၊ ပထ၀ီ စီးပြားေရးအရ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဒါေပ မယ့္ ျမန္မာအစိုးရဖက္ကက်ေတာ့ အမ်ဳိးသားေရးစိတ္ ျပင္းထန္တာကိုလည္း ၂-ႏိုင္ငံလံုးက သိထားၾကပါတယ္။ အဲဒါ အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက တရုတ္ကိုခ်ည္း သိပ္မွီခိုေနရတာမ်ဳိး မျဖစ္ေအာင္လည္း သတိထားပါတယ္။ equal distance လို႔ ေခၚတဲ့ အိႏၵိယ-အာဆီယံ-တရုတ္ ႏိုင္ငံအားလံုးကို တေျပးညီ အကြာအေ၀းထား ဆက္ဆံတာမ်ဳိး က်င့္သံုးလိုက္နာတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာျပည္အေပၚ ခ်ည္းကပ္မႈအတြက္ေၾကာင့္ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယအၾကား ဆက္ဆံေရးပ်က္ယြင္းရမယ့္ အေနအထားမ်ဳိး ျဖစ္လာ မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔လည္း သူက ဆိုပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံက ပညာရွင္တခ်ဳိ႔ကေတာ့ တရုတ္- အိႏၵိယအၾကား ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္လာရင္ တကယ့္ဗ်ဴဟာကစားပြဲႀကီး Great game လို႔ ျမင္ထားၾကတာမ်ဳိးလည္း လက္ေတြ႔ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ သူက ေျပာပါတယ္။ တရုတ္-အိႏၵိယ ၂-ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုးက ဘံုအက်ဳိးစီးပြားအေနနဲ႔ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ တည္ၿငိမ္တာ၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ တာကို ျမင္လိုတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။<br /><br />ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ ျမန္မာ-အိႏၵိယဆက္ဆံေရးအေပၚ ဗ်ဴဟာအျမင္ကို အိႏၵိယ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနက အရာရွိတဦး တင္ျပထားတဲ့ အျမင္ကို ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-156586160742355641?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-81877417747382881172011-10-06T16:31:00.004+07:002011-10-16T08:41:53.486+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gc8gGsABiS8/ToGFCw07odI/AAAAAAAAA-U/n-_D1pXKMf8/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gc8gGsABiS8/ToGFCw07odI/AAAAAAAAA-U/n-_D1pXKMf8/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656948889467199954" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာ မ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြ ရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ ယူနန္တကၠသိုလ္က ပါေမာကၡ လီခ်င္ယန္း (Li Chenyang) ရဲ႔ေဆာင္းပါးကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ျမန္မာ့ႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔ရဲ႔ မူ၀ါဒမ်ား" ဆိုၿပီး သူက ႏိႈင္းယွဥ္ေဆြးေႏြး ထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />အခုစာအုပ္ရဲ႔ ေနာက္ပိုင္းအခန္းေတြမွာ ျပည္ပႏိုင္ငံေတြက ျမန္မာျပည္အေပၚ က်ေရာက္ေနတဲ့ စိတ္၀င္စားမႈေတြ၊ အက်ဳိး စီးပြားေတြ အေၾကာင္းကို ဆက္လက္ေဆြးေႏြး ထားပါတယ္။ အခုေဆာင္းပါးေရးတဲ့သူ လီခ်င္ယန္းက တခ်ိန္က က်ေနာ္ တင္ဆက္ခဲ့ဖူး တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သပ္တဲ့ တရုတ္ရဲ႔ အက်ဳိးစီးပြား၊ ဆက္ဆံေရးကိစၥေတြအေၾကာင္း စာအုပ္တအုပ္ကို တည္းျဖတ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့ဖူးသူ၊ တရုတ္ႏိုင္ငံ ယူနန္တကၠသိုလ္က ပါေမာကၡျဖစ္ပါတယ္။ အခုေဆာင္းပါးမွာ ေရးသားထားတဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ တရုတ္ မူ၀ါဒေတြအေၾကာင္းကလည္း အရင္စာအုပ္တုန္းက ေဆြးေႏြးတင္ျပခဲ့ဖူးၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုေဆာင္းပါးမွာ ထူးျခားတာကေတာ့ အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္ ခ်ည္းကပ္ပံု ကို ႏိႈင္းယွဥ္တင္ျပထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />အခုစာေရးသူ ပါေမာကၡက ျမန္မာလိုေျပာတတ္၊ ဖတ္တတ္မယ္ ယူဆရပါတယ္။ သူက တရုတ္ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္ (PLA) ရဲ႔ ႏိုင္ငံျခားဘာသာသင္တကၠသိုလ္က ျမန္မာစာနဲ႔ ဘြဲ႔ယူလာသူပါ။ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ယူနန္တကၠသိုလ္မွာ ကမၻာ့သမိုင္းနဲ႔ ပါေမာကၡဘြဲ႔ အတြက္ ေလ့လာထားသူ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚမွာ တရုတ္ကေရာ၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံကပါ ပထ၀ီႏိုင္ငံေရးအရေရာ၊ ပထ၀ီစီးပြားေရးအျမင္အရပါ စိတ္၀င္စားမႈ ရွိေနတယ္လို႔ စာေရးသူက ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ၾသဇာေညာင္းဖို႔၊ သူတို႔ရဲ႔ အမ်ဳိးသားအက်ဳိးစီးပြားကို ကာကြယ္ႏိုင္ဖို႔ ခ်ည္းကပ္ပံုေတာ့ မတူၾကပါဘူး။ သူက တရုတ္ ျပည္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ေဖာ္ျပရာမွာ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္ တရုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ စတင္ထူေထာင္စဥ္ကာလကတည္းက ျမန္မာ ႏိုင္ငံဟာ မဟာဗ်ဴဟာတြက္ခ်က္မႈမွာ အေရးပါခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၈၈ စစ္အာဏာသိမ္းအစိုးရလက္ထက္ က်မွ ၂-ႏိုင္ငံဆက္ဆံေရး ပိုမိုေကာင္းမြန္လာခဲ့တာပါ။ တရုတ္က ျမန္မာျပည္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ မဟာဗ်ဴဟာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ မွာ အိႏၵိယသမုဒၵရာကို လမ္းေပါက္ရေရး၊ (ဒါကိုတခ်ဳိ႔ ပညာရွင္ေတြကေတာ့ သမုဒၵရာ ၂-ခု ဗ်ဴဟာလို႔ ကင္ပြန္းတပ္ၾကပါ တယ္။) တရုတ္-ျမန္မာနယ္စပ္ေဒသ တည္ၿငိမ္ေရး၊ စြမ္းအင္ေလာင္စာ လံုျခံဳေရး၊ စီးပြားေရးပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲႏိုင္ငံေတြနဲ႔ တရုတ္အၾကား မိတ္ေဆြျဖစ္ ဆက္ဆံေရးကို ထိန္းသိမ္းထားေရးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာျပည္နဲ႔က ေဆြမ်ဳိးေပါက္ေဖာ္ ဆက္ဆံေရးဆိုၿပီး သတ္မွတ္ေျပာဆိုၾက သလို၊ ျမန္မာျပည္ ကို ျဖတ္ၿပီး အိႏၵိယသမုဒၵရာကို ေပါက္မယ့္ စီမံကိန္းမွာ ဓာတ္ေငြ႔-ေရနံပိုက္လိုင္းသာမက၊ ဖက္စံု လမ္းေၾကာင္း၊ ရထားလမ္း စသျဖင့္ စီမံကိန္းေတြပါ ပါ၀င္ေနပါတယ္။ တရုတ္က ျပည္ပကေရနံတင္သြင္းမႈကို ၂၀၀၀ ခုႏွစ္မွာ ၂၉% အထိ မွီခိုေနရသလို၊ လာမယ့္ ၂၀၂၀ မွာ ဖြံ႔ၿဖိဳးလာတာနဲ႔ အမွ် ၆၀% အထိ တက္လာမယ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ ဒီေရနံေတြရဲ႔ ၈၀% က မလကၠာေရလက္ၾကား ကို ျဖတ္ၿပီး သေဘၤာ ေတြနဲ႔ သယ္ပို႔ေနရတဲ့ မလံုျခံဳစိတ္မခ်ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ေက်ာက္ျဖဴေရနက္ဆိပ္ကမ္းနဲ႔ ေရနံ-ဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းက သူတို႔ အတြက္ အေရးပါလာပါတယ္။<br /><br />အိႏၵိယႏိုင္ငံ အေနနဲ႔က်ေတာ့ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီအေရးကို ေထာက္ခံအားေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ကစလို႔ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာင္းလဲလာခဲ့ပါတယ္။ မူေပၚအေျခခံတဲ့အေနအထားကေန လက္ေတြ႔ခ်ည္းကပ္မႈ ကို ေျပာင္းလာတယ္လို႔ စာေရးသူက ေျပာပါတယ္။ သိသာတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကေတာ့ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကစလို႔ "အေရွ႔ေမွ်ာ္ မူ၀ါဒ" Look East Policy လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားတဲ့ မူ၀ါဒေအာက္မွာ ျမန္မာအပါအ၀င္၊ အေရွ႔ေတာင္အာရွနဲ႔ စီးပြားေရး အရ ပိုမိုနီးစပ္ေအာင္ ဆက္ဆံဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမူ၀ါဒနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ တဖက္က တရုတ္နဲ႔ သိပ္နီး လာတာကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဖို႔ စဥ္းစားခ်က္လည္း ပါ၀င္ပါတယ္။ အိႏၵိယႏိုင္ငံျပည္တြင္းေရး ျပႆနာတခုျဖစ္တဲ့ သူတို႔အေရွ႔ ေျမာက္ျပည္နယ္က သူပုန္ေတြအေရးကိုလည္း ရွင္းခ်င္ ပါတယ္။ တဖက္မွာလည္း သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔၊ စြမ္းအင္ေလာင္စာကို လည္း လိုခ်င္ေနပါတယ္။ အရင္ အိႏၵိယႏိုင္ငံျခားေရး ၀န္ႀကီးေဟာင္း M K Rasgotra ေျပာတဲ့ "ျမန္မာျပည္ကို က်ေနာ္တို႔ က အထီးက်န္ထားလို႔ မရဘူး။ ဆက္သြယ္ရမယ္။ ဘယ္လိုမ်ဳိး အစိုးရပဲရွိေနေန အာဆီယံအဖြဲ႔ရဲ႔ တစိတ္တပိုင္း ျဖစ္ေနလို႔ ပါ" ဆိုတဲ့ ဆင္ေျခကိုလည္း သူက ကိုးကားေဖာ္ျပပါတယ္။ ျမန္မာဟာ အိႏၵိယနဲ႔ အာဆီယံ အဖြဲ႔အၾကား ဆက္ဆံဖို႔ေနရာမွာ ေျမျပင္ေပါင္းကူးတံတား ျဖစ္ေနတယ္လို႔လည္း ေျပာပါတယ္။ တဖက္မွာ အိႏၵိယနဲ႔ တရုတ္ အက်ဳိးစီးပြား ယွဥ္ၿပိဳင္ေရးမွာ ေတာ့ သူေျခလွမ္းေနာက္က်ေနၿပီဆိုတာလည္း အိႏၵိယက သိထားတယ္လို႔ စာေရးသူက ေဖာ္ျပပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ တရုတ္နဲ႔ အိႏၵိယႏိုင္ငံအၾကား ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ခ်ဥ္းကပ္ၾကတဲ့ မူ၀ါဒေတြမွာေတာ့ ကြဲလြဲခ်က္ေတြ ရွိေနတာ ေတြ႔ရတယ္လို႔ ပါေမာကၡလီခ်င္ယန္းက သံုးသပ္ပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔ တရုတ္ ၂-ႏိုင္ငံလံုးက ပိုမိုနီးစပ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေနၾက တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တခ်ိန္က သေဘာတူခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံအခ်င္းခ်င္း ဆက္ဆံေရး ဘန္ေဒါင္းမူကို တရုတ္က ကိုင္စြဲထားတယ္ ဆိုေပမယ့္၊ တရုတ္က ျမန္မာစစ္အစိုးရ ခ်မွတ္ထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီလမ္းျပေျမပံု ၇-ခ်က္ကို ရက္ရက္ေရာေရာ ေထာက္ခံမႈ ေပးခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုးက အေနာက္တိုင္းႏိုင္ငံေတြ ရဲ႔ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ ဒဏ္ခတ္မႈကို ဆန္႔က်င္ၾကပါတယ္။ တရုတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို ေခတ္သစ္ႏိုင္ငံတခုအျဖစ္ မေရာက္ေသးဘူးလို႔ ယူဆထားေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏိုင္ငံေရးဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈ ေတြ ရွိလာေစဖို႔၊ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားလာေစဖို႔ လိုလားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အေနာက္တိုင္းက ဒီမို ကေရစီစနစ္မ်ဳိး တိုက္ရိုက္ယူသံုးလိုက္တာမ်ဳိးကိုေတာ့ အားမေပးပါဘူး။ ျပႆနာေတြ ကို ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေျဖရွင္းရမယ္ ဆိုတာေတာ့ လက္ခံထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စစ္အစိုးရက လမ္းျပေျမပံုျဖစ္ျဖစ္၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲျဖစ္ျဖစ္ တရုတ္က ဒါဟာ သိသာထင္ရွားတဲ့ေျခလွမ္းဆိုၿပီး ခ်က္ခ်င္း ပစ္ေထာက္ခံခဲ့တာခ်ည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အိႏၵိယနဲ႔ ျမန္မာနဲ႔ အၾကားမွာ ေတာ့ ၂-ႏိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အလည္ပတ္ သြားလာခဲ့ၾကတာေတာ့ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာ အစိုးရ ေတာင္းဆိုမႈေၾကာင့္ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (NLD) ကို အိႏၵိယဖက္က ေထာက္ခံမႈေတြ ျပန္ရုပ္သိမ္းခဲ့တာေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ ႏိုင္ငံအၾကား ၿငိမ္းခ်မ္းစြာအတူယွဥ္တြဲ ေနထိုင္ေရးကို က်င့္သံုးသြားမယ္ ဆိုတာမ်ဳိး ထုတ္ျပန္ေၾကညာခဲ့ၿပီး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ ဒီမိုကေရစီကူးေျပာင္းေရး ျဖစ္စဥ္မွာ အိႏၵိယက ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မွာ မဟုတ္ဘူးဆိုတာမ်ဳိး ၀န္ခံကတိေပးခဲ့တာေတြလည္း ရွိပါတယ္။ တရုတ္၊ အိႏၵိယ ႏွစ္ႏိုင္ငံလံုးက ျမန္မာနဲ႔ စီးပြားေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ ေရနံ-သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔ ေလာင္စာကိစၥေတြမွာ အက်ဳိးစီးပြား စိတ္၀င္စားမႈခ်င္းလည္း တူၾကပါတယ္။ ျမန္မာကို တရုတ္က စစ္လက္နက္ ေတြ ေရာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္ပရန္ကာကြယ္ေရးအတြက္ လက္နက္ႀကီးမ်ဳိးကိုပဲ ေရာင္းတယ္။ လက္နက္ငယ္ေတြ မေရာင္းဘူးဆိုတာမ်ဳိး ကန္႔သတ္ထားတယ္လည္း ေျပာပါေသးတယ္။ အဲသလိုပဲ အိႏၵိယကလည္း သူတို႔အေရွ႔ေျမာက္ ေဒသ သူပုန္ေတြကို ႏွိမ္နင္းႏိုင္ေရး ျမန္မာ စစ္အစိုးရနဲ႔ စစ္ေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြလည္း ရွိခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒီလို တူညီတာေတြ ရွိေနေပမယ့္၊ ကြဲျပားတာေတြလည္း အမ်ားသားပါ။ ေရွ႔အပတ္မွာမွ ျမန္မာအေပၚ တရုတ္-အိႏၵိယခ်ည္းကပ္ ပံု ဘယ္လိုကြဲျပားၾကသလဲ ဆိုတာ ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-8187741774738288117?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-53715942919408662762011-09-27T15:10:00.004+07:002011-10-16T08:42:19.149+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-gc8gGsABiS8/ToGFCw07odI/AAAAAAAAA-U/n-_D1pXKMf8/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-gc8gGsABiS8/ToGFCw07odI/AAAAAAAAA-U/n-_D1pXKMf8/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5656948889467199954" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာ မ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ဂ်ီနီဗာအေျခစိုက္ ဟင္နရီဒူးနန္႔ လူသား ခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈမ်ား စင္တာ (Henry Dunant Center for Humanitarian Dialogue) အဖြဲ႔က ေဒသဆိုင္ရာ ဒါရိုက္တာ မိုကၠယ္လ္ ဗာတီကီယိုတစ္ေရးသားတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ "ျမန္မာ့အနာဂတ္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ၃-ခု" ဆိုၿပီး နာမည္ေပးထားပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />အခုေဆာင္းပါးေရးတဲ့သူ မိုကၠယ္လ္ ဗာတီကီယိုတစ္ (Michael Vatikiotis) က ဂ်ီနီဗာအေျခစိုက္ ဟင္နရီဒူးနန္႔ လူသား ခ်င္းစာနာမႈဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုမႈမ်ား စင္တာက ေဒသဆိုင္ရာ ဒါရိုက္တာ အရာရွိတဦးျဖစ္ပါတယ္။ သူက ျမန္မာႏိုင္ငံ ရဲ႔ အနာဂတ္ကို နိမိတ္ဖတ္ၾကည့္တယ္ဆိုေတာ့ ခပ္ဆန္းဆန္းပါ။ ေမွာ္ဓာတ္လံုး၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒိဗၺစကၡဳရွိမွသာပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံ အနာဂတ္မွာ ဘယ္လိုျဖစ္မယ္ဆိုတာ အတိအက် ေျပာႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ စာေရးသူ မီေခးလ္ ဗာတီကီယိုတစ္က ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႔ အနာဂတ္ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ၃-ခုကို ေဆြးေႏြးထားပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ သူက အေရွ႔ေတာင္အာရွႏိုင္ငံ ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးရႈေထာင့္ကို အေျခခံၿပီး ေဆြးေႏြး တင္ျပထား တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူကတခ်ိန္တုန္းက အေရွ႔ဖ်ားေဒသ စီးပြားေရးစာေစာင္မွာလည္း အယ္ဒီတာအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ဖူးသလို၊ အာရွေဒသမွာ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ ၀ါရင့္သတင္း ေထာက္ လုပ္သြားဖူးေတာ့လည္း ေဒသတြင္း အေျခအေနေတြ ကို ႏွံ႔စပ္လိမ့္မယ္လို႔ ယူဆရပါတယ္။ ကိုလိုနီဘ၀က လြတ္ ေျမာက္ၿပီးခါစမွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ေဒသရဲ႔ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ ဘ႑ာေရး၊ ဆက္သြယ္ေရး ဆံုခ်က္သဖြယ္ျဖစ္ခဲ့ တယ္လို႔ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုအေျခအေန မွာေတာ့ ျပႆနာတခုသဖြယ္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုခံရတဲ့ အသံေတြနဲ႔ ညံေနသလို၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက နယ္ကၽြံထြက္လာ တဲ့ ျပႆနာေတြကို အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြက ခံစားေနရတဲ့ အေျခ အေနေတာင္ ဆိုက္လာပါတယ္။ ေဒသထဲက မေလးရွား၊ စကၤာပူတို႔ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အေရွ႔ေအာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ား အသင္း (အာဆီယံ) ထဲ လက္ခံမိတာ မွားၿပီဆိုၿပီး တိတ္တဆိတ္ ၀န္ခံရတဲ့ အေနအထားတိုင္ ေရာက္လာတယ္လို႔ ဆိုပါ တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုျပႆနာျဖစ္လာရသလဲဆိုတာ သူက သမိုင္းကို အေျခခံဆန္းစစ္ပါတယ္။ အေရွ႔ေတာင္အာရွ ဆိုတဲ့ ေခၚေ၀ၚသံုးစြဲမႈက ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီးေလာက္မွသာ စလာတာပါ။ ဒီေဒသဟာ တခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကိုလိုနီကၽြန္ ျပဳတာကို ႏိုင္ငံအသီးသီးခံခဲ့ၾကရပါတယ္။ စာေရးသူက ျမန္မာႏိုင္ငံကို သံုးသပ္ေတာ့ ကိုလိုနီေခတ္ သူ႔ကၽြန္ဘ၀မေရာက္ ခင္ ျမန္မာျပည္ကလည္း သိပ္ပြင့္လင္းလွတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ သံုးသပ္ပါ တယ္။ ေရွးဗမာဘုရင္ေတြ အုပ္ခ်ဳပ္စဥ္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံက တရုတ္ၾသဇာစက္က်တဲ့၊ တရုတ္နဲ႔ ခပ္ပါးပါးခ်ိတ္ထားတဲ့ ေဒသလို႔ သံုးသပ္ပါတယ္။ ကိုလိုနီေခတ္ေအာက္ေရာက္ ေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက အိႏၵိယကိုလိုနီနဲ႔ ပိုနီးစပ္ခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးေတြရ ၾကၿပီး ၁၉၆၀ ခုႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ တခါ ျမန္မာ ႏိုင္ငံက အထီးက်န္ဘ၀ ျပန္ဆိုက္ေရာက္ခဲ့ရတယ္လို႔ သူက သံုးသပ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒသတြင္းက ထိုင္း၊ အင္ဒို နီးရွား၊ စကၤာပူ၊ လြတ္လပ္ခါစ မေလးရွားတို႔က ပိုလို႔ကူးလူးဆက္ဆံ ကုန္သြယ္မႈေတြ ရွိခဲ့ၾကပါတယ္။ တခ်ိန္က တင္းမာ တာေတြ ဖယ္ရွားလို႔ ပိုလိုပြင့္လင္း ကြဲျပားတဲ့အယူအဆေတြကို လက္ခံတဲ့ အေန အထား ျဖစ္လာပါတယ္။ ျမန္မာကေတာ့ ဆိုရွယ္လစ္၀ါဒဆိုၿပီး၊ တံခါးပိတ္ အထီးက်န္ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္း မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက တံခါးဖြင့္ေစ်း ကြက္ကို တစံုတရာ ျပန္က်င့္သံုးလာသလို၊ အာဆီယံအဖြဲ႔၀င္ျဖစ္ ဖို႔ ျပန္လုပ္ေဆာင္ ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ထဲက ေရွးရိုးဆန္သူေတြက တစံုတရာ ပြင့္လင္းေနတဲ့ အေနအထားကေန ေနာက္ျပန္ဆြဲ ခဲ့ျပန္တယ္ ဆိုပါတယ္။ သူေဆာင္းပါးေရးစဥ္က အခု ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္မီပါ။ သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ႔ အေကာင္းဖက္ ေျပာင္းလဲဖို႔ ကတိက၀တ္ေတြ မၾကားရေသးခင္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူခန္႔မွန္းႏိုင္ သေလာက္နဲ႔ ျဖစ္လာႏိုင္ေျခ ျမင္ကြင္း ၃-ခုကို တြက္ဆေဖာ္ျပပါတယ္။<br /><br />ပထမျဖစ္ႏိုင္ေျခကေတာ့ ဗိုလ္ေနျမဲ-က်ားေနျမဲ၊ ဆက္ၿပီး အတိအလင္း တံခါးဆက္ပိတ္ထားဦးမယ့္ အေျခအေနလည္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါသတဲ့။ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုေျပာသလဲဆိုေတာ့ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔၊ ေရနံ၊ အျခားတြင္းထြက္ပစၥည္းေတြကေန ေငြပိုပို လွ်ံလွ်ံ ရေနေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြက အျခားတိုင္းျပည္ေတြနဲ႔ ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္တာကို ကရုမစိုက္ဘဲ ေနႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တခါ တရုတ္-အိႏၵိယ ႏိုင္ငံႀကီး ၂-ခုနဲ႔ ဆက္ဆံရံုတင္လံုေလာက္ၿပီ။ အာဆီယံအသင္းက အေရးမပါဘူးလို႔ လည္း ျမင္ထားႏိုင္ ပါတယ္။ တရုတ္ကလည္း သူတို႔ႏို္င္ငံ ဓာတ္ေငြ႔ေလာင္စာ လိုအပ္ခ်က္ ၇% ကို ျဖည့္ဆည္းေပးမယ့္ ေရႊဓာတ္ေငြ႔သိုက္ကို မ်က္ေစ့က်ေနသလို၊ အိႏၵိယကလည္း ဒီဓာတ္ေငြ႔ေတြကို အၿပိဳင္အဆိုင္ လိုခ်င္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အာဆီယံ အသင္းအေနနဲ႔ သိပ္ၿပီး လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေျခ မရွိႏိုင္ဘူးလို႔ တြက္တာပါ။ ဒီလိုအထီးက်န္ေနရင္း ႏိုင္ငံႀကီး ၂ ခုရဲ႔ လက္ေအာက္ ခံႏိုင္ငံေလးလည္း ျဖစ္သြားႏိုင္ပါေသးတယ္။<br /><br />ဒုတိယျဖစ္ႏိုင္ေျခကေတာ့ တစိတ္တပိုင္း ေျပာင္းလဲပြင့္လင္းလာတာပါ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီး တစံုတရာေတာ့ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ႏိုင္ေျခလည္း ရွိပါတယ္။ စီးပြားေရးကို ဖြင့္ေပးမယ္။ အာဏာကိုေတာ့ မေလ်ာ့ဘူးဆိုတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ ပါေသးတယ္။ ေဒသနဲ႔လည္း စီးပြားေရးအရ ပိုမို ပူးေပါင္းမႈ ရွိလာမယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက လုပ္သားေတြကို ေဒသတြင္းအား ထားေနရသလို၊ ကိုရီးယား၊ စကၤာပူ၊ ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ စကၤာပူေတြကလည္း ျမန္မာအေပၚ အေတာ္မ်က္ေစ့က်ေနတာ ေတြ ရွိပါတယ္။ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံေတြနဲ႔ ပိုကုန္သြယ္ႏိုင္ေအာင္ နယ္စပ္ဂိတ္ေပါက္ေတြ ပိုဖြင့္ေပးတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္စစ္မွန္တဲ့ အေျပာင္းအလဲေတြက်ေတာ့ "ေကာ္မီတီထဲမွာ အခ်ိန္ကုန္" ဆိုသလို လႊတ္ေတာ္ ထဲေဆြးေႏြး ေျပာဆိုရင္း တကယ္မျဖစ္ဘဲ ေလကုန္သံျပာ အေျခအေနမ်ဳိးလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေသးတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနကို အင္ဒိုနီးရွား အေျပာင္းအလဲတုန္းကလည္း ေတြ႔ခဲ့ရတယ္ ဆိုပါတယ္။<br /><br />တတိယျဖစ္ႏိုင္ေျခကေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ၿပိဳက်ခန္း၊ အလံုးစံု ေျပာင္းသြားတာပါ။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခနည္းတယ္လို႔လည္း ဆုိပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ က်ရႈံးခန္း (state failure) အေျခအေန ဆိုက္ရတာ၊ စစ္တပ္တြင္း ဗိုလ္လုက်ရင္း စစ္တပ္အာဏာ က်သြားတာ၊ လူထုအံုႂကြမႈႀကီးေတြ ျဖစ္လာလို႔ ေျပာင္းလိုက္ႏိုင္တာမ်ဳိးလည္း ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခတခုပါ။ စာေရးသူ နိဂံုးသံုးသပ္တာ က တစံုတရာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေျပာင္းတာက ပိုျဖစ္ႏိုင္ေျခ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ NLD ပါတီကလည္း အစိုးရသစ္ဥပေဒ ေၾကာင္းအရ တရားမ၀င္ဖို႔ လုပ္တာေတြ ရွိေနဦးမယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံက ေဒသ တြင္း ပိုမိုထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈေတြ မ်ားလာမယ္။ စီးပြားေရးပြင့္လင္းလာၿပီး ေရရွည္မွာ ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲမႈေတြလည္း လိုက္လာႏိုင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြအဖို႔ အိမ္နီးခ်င္း အင္အားႀကီး တရုတ္-အိႏၵိယတို႔နဲ႔ ယွဥ္ရတဲ့အခါမွာ အက်ဳိးအျမတ္ေတြ ရစရာ ရွိသလို၊ ဆံုးရႈံးနစ္နာစရာေတြလည္း ရွိႏိုင္ေသးတာ ေဆြးေႏြးတင္ျပခဲ့ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။<br />အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-5371594291940866276?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-26689819931896338452011-09-17T18:06:00.005+07:002011-10-16T08:42:42.463+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-XOHvjh_HMZo/TnR_WxEQncI/AAAAAAAAA9s/jhzwLbPxl2o/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-XOHvjh_HMZo/TnR_WxEQncI/AAAAAAAAA9s/jhzwLbPxl2o/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5653283461361868226" border="0" /></a><br />ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ စေတာ့ဟုမ္းအေျခစိုက္ ႏိုင္ငံတကာ လံုျခံဳ ေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးမူ၀ါဒ ေလ့လာ ေရးအဖြဲ႔က တရုတ္အမ်ဳိးသမီးပညာရွင္ ေရွာင္လင္ ေဂါင္ (Xiaolin Guo) ရဲ႔ "ေရႊလီမွသည္ မႏၱေလးၾကား လမ္းတေလွ်ာက္ စီးပြားေရးဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ" ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါ တယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />အခုေဆာင္းပါးေရးတဲ့သူ ေရွာင္လင္ ေဂါင္ (Xiaolin Guo) က ဆြီဒင္ႏိုင္ငံ၊ စေတာ့ဟုမ္း အေျခစိုက္ ႏိုင္ငံတကာလံုျခံဳေရးနဲ႔ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး မူ၀ါဒေလ့လာေရးဌာနက တရုတ္အမ်ဳိးသမီးပညာရွင္ ျဖစ္ပါတယ္။ သူက ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ေႏွာင္းပိုင္း ျမန္မာႏိုင္ငံထဲ ကို သြားေရာက္ေလ့လာ ေရးသားခဲ့တဲ့ အစီရင္ခံစာတခုက ထုတ္ႏႈတ္ေဖာ္ျပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူေျပာတာက ျမန္မာနဲ႔ တရုတ္ႏိုင္ငံဟာ တရား၀င္နယ္နိမိတ္ခ်င္းသာ ျခားေနတယ္။ နယ္စပ္ ၂-ဖက္က တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိး ေတြ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကုန္သြယ္ေရးေတြက မူလကတည္းက တည္ရွိေနခဲ့တာကို ေဖာ္ျပပါတယ္။ တခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ လူတန္း စားအေရး ေတာ္လွန္ေရးေတြေၾကာင့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ ႏွစ္ႏိုင္ငံၾကား ကုန္သြယ္မႈနဲ႔ ေစ်းကြက္ေတြ မဖြံ႔ၿဖိဳးဘဲ ရွိေနခဲ့ပါ တယ္။ အေျခအေနေပးလာတာနဲ႔ တၿပိဳင္ နက္ ျပန္လည္ဖြံ႔ၿဖိဳးလာပံုကိုလည္း သူက တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ကီလိုမီတာ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ရွည္လ်ားတဲ့ တရုတ္- ျမန္မာနယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာ တိုင္း၊ ဂ်င္းေဖာ၊ လီဆူး၊ တေအာင္း၊ ပေလာင္၊ ၀၊ လားဟူ စသျဖင့္ လူမ်ဳိးေတြမွာ ႏွစ္ႏိုင္ငံ စလံုးမွာ ပ်ံ႔ႏွံ႔ေနထိုင္ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စနစ္ ေတြအရ ႏွစ္ဖက္မတူကြဲျပားတဲ့ ႏိုင္ငံသားေတြ ျဖစ္ေနၾကပါ တယ္။ တခ်ိန္တုန္းကေတာ့ တရုတ္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက နယ္စပ္မွာ ျမန္မာဖက္က ကြန္ျမဴနစ္ေတာ္လွန္ေရးေတြကို ပံ့ပိုး ကူညီခဲ့ၾကတာ ရွိၿပီး၊ ျပည္တြင္းစစ္ေၾကာင့္ ႏွစ္ႏိုင္ငံ ကူးလူးဆက္ဆံမႈ လည္း နည္းပါးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ တရုတ္က ဗမာကြန္ျမဴနစ္ေတြကို ေထာက္ခံပံ့ပိုးေပးတာေတြ ရပ္ဆိုင္းလိုက္ ၿပီး၊ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တိုင္းရင္းသား အင္အားစုေတြနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး သေဘာတူညီခ်က္ေတြ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ ေလာက္က စၿပီး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ကာလေတြ မတိုင္မီမွာပဲ တရုတ္ႏိုင္ငံဖက္မွာ တိုင္းရင္းသားေတြကို ေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အာဏာပိုမို ေပးအပ္လာခဲ့ၿပီး၊ တိုင္းရင္းသားေတြကို ေဒသအစိုးရေတြမွာ ပါ၀င္ဦးေဆာင္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဆိုရွယ္လစ္ လူမႈေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ တစစ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့ၿပီး ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးလုပ္ငန္းေတြဖက္ ပိုမိုဦးတည္ခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာနဲ႔ နယ္စပ္ ယူနန ္ျပည္နယ္က ဗဟိုအစိုးရနဲ႔ ေ၀းတဲ့ ပင္လယ္ထြက္ေပါက္မရွိတဲ့ အစြန္အဖ်ားေဒသျဖစ္ၿပီး၊ တခ်ိန္တုန္းက တိုးတက္မႈေႏွးေကြး ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ေတြ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ျဖစ္ေပၚတိုးတက္မႈ ၂-ခု ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္မွာ တရုတ္ဗဟိုအစိုးရ က ပံ့ပိုးေငြဘ႑ာ ပိုမိုခ်ေပးၿပီး တိုးတက္မႈေႏွးေကြးတဲ့ေဒသေတြမွာ ပိုမို ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ လုပ္ေဆာင္လာခဲ့ပါတယ္။ ယူနန္ျပည္နယ္ကလည္း ေဒသဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအတြက္ ၾကံဆလာရာကေန၊ သူတို႔ေဒသကို အေရွ႔ ေတာင္အာရွကို ဆက္သြယ္ႏိုင္မယ့္ အေနာက္ေတာင္ဖက္ ဂိတ္တံခါးေပါက္အျဖစ္ ျမင္လာၾကပါတယ္။ ေဒသႀကီးရဲ႔ ဆံုခ်က္ တခုအျဖစ္ ျပင္ဆင္လာၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံဖက္မွာလည္း တိုင္းရင္းသားအင္အားစုေတြနဲ႔ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရးေၾကာင့္ အတန္တည္ၿငိမ္မႈ ရလာပါတယ္။ တခါ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးကိုလည္း တရား၀င္ဖြင့္ေပးၿပီး ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္။<br /><br />တရုတ္က ျမန္မာႏိုင္ငံကို သဘာ၀သယံဇာတ ႂကြယ္၀တဲ့ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံတခု၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အဆင္မေျပ ျဖစ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံလို႔ ျမင္ပါတယ္။ သူတို႔မွာလည္း အေရွ႔ေတာင္အာရွမွာရွိေနတဲ့ စကၤာပူ၊ ထိုင္း၊ အင္ဒိုနီးရွားတို႔ထက္စာရင္ ျမန္မာျပည္မွာ အေျပာင္းအလဲျဖစ္ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ ဆိုတာ ေဆြးေႏြးမႈေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။<br /><br />တရုတ္ႏိုင္ငံကေတာ့ ျပည္ပကုန္သြယ္ေရးဆိုတာ ႏိုင္ငံခ်င္းကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ၾကတာ၊ ေငြေပးေငြယူကိစၥေတြ ေဒၚလာနဲ႔ ေျဖရွင္းၾကတာလို႔ ျမင္ပါတယ္။ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးကေတာ့ နယ္စပ္က ေဒသခံအခ်င္းခ်င္း ကူးလူးေရာင္း၀ယ္ၾကတာ၊ ေငြေပးေငြယူကိုလည္း ေဒသခံေငြနဲ႔ ေျဖရွင္းၾကတာလို႔ ျမင္ပါတယ္။ နယ္စပ္တရိုးမွာ ကုန္သြယ္ဂိတ္ ၂၀ ေက်ာ္ ရွိေနပါ တယ္။ ဒီဂိတ္ေတြမွာ ေရာင္း၀ယ္ေနၾကတာက စည္းမ်ဥ္းလည္း ေလ်ာ့လ်ဲပါတယ္။ ဥပေဒေၾကာင္းေတြကို လက္တလံုးျခား လုပ္ ေရွာင္လႊဲေရာင္း၀ယ္ၾကတာလည္း ရွိပါတယ္။ အဲဒီေနရာေတြမွာ ဟိုဖက္သည္ဖက္ ဘာလိုအပ္ေနတယ္ဆိုတာ သိၾကတဲ့ ပြဲစားေတြက ပိုလို႔အလုပ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဒီပြဲစားေတြကလည္း တရုတ္ျပည္နဲ႔ တနည္းဆက္စပ္ေနၾကသူေတြ ျဖစ္ၾကတာ မ်ားပါတယ္။ တရုတ္-ျမန္မာကုန္သြယ္ေရးရဲ႔ ၆၀% က နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးကေန ေရာင္း၀ယ္ေနၾကတာပါ။ ျမန္မာဖက္ ကေတာ့ တဲ့ဟုန္တိုင္း၊ က်ယ္ေဂါင္ဂိတ္ကေန ေရာင္း၀ယ္ေနၾကတာ ႏိုင္ငံျခားကုန္သြယ္မႈရဲ႔ ၈၀% ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒီအခါ မွာ နယ္စပ္ၿမိဳ႔ ေရႊလီက အေရးပါတဲ့ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ဂိတ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ တရုတ္ေရႊလီဖက္ကေတာ့ နယ္စပ္ ကုန္သြယ္ေရး အျပင္၊ တိုင္းရင္းသားေတြ ေထြျပားလို႔ ခရီးသြားလုပ္ငန္းကိုလည္း ခ်ဲ႔ထြင္အားေပးခဲ့ပါတယ္။ အေရွ႔ေတာင္အာရွ ကိုေတာင္ ျမန္မာႏိုင္ငံကတဆင့္ ေျခလွမ္းခ်ဲ႔ထြင္ဖို႔ ျပင္ဆင္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနာက္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုျဖတ္သန္းမယ့္ ေရနံ- သဘာ၀ ဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္းေတြ၊ လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ စီမံကိန္းေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာဖက္မွာလည္း မူဆယ္ကေန၊ လားရိႈးအထိ လမ္းမႀကီးေတြ ေပါက္လာပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာင္ အေကာင္းဆံုး လမ္းမႀကီးလို႔ ေျပာရင္ရႏိုင္တယ္ ဆိုပါတယ္။ လားရိႈးကေန၊ မႏၱေလးကုန္သြယ္ၾကၿပီး မႏၱေလးက ကုန္သြယ္ေရးဆံုခ်က္ၿမိဳ႔ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာတရုတ္ေတြရဲ႔ အေျခခ်မႈ ေျခရာေတြလည္း ပိုမို ထင္ရွားလာခဲ့ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ မွာ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြ အေျခခ်မႈ တရား၀င္ကိန္းဂဏန္းေတြအရ ၃ သိန္းေလာက္ရွိတယ္ဆိုေပမယ့္၊ တရားမ၀င္ ၂ သန္း ေလာက္ ရွိတယ္ ဆိုပါတယ္။ မႏၱေလးမွာ ယူနန္တရုတ္ေတြက လူဦးေရရဲ႔ ၂၀% ေလာက္ရွိတယ္လို႔ မွန္းၾကၿပီး၊ လားရိႈးမွာေတာ့ ေဒသခံ လူဦးေရရဲ႔ ၅၀% နီးပါးေတာင္ ျဖစ္လာတယ္ ဆိုပါတယ္။ အရင္က ရွိေနတဲ့ တရုတ္လူမ်ဳိးေတြေရာ၊ အသစ္ ေရာက္လာသူေတြပါ ေရာေႏွာေနထိုင္ေနၾကပါတယ္။ တရုတ္လူမ်ဳိးဆန္႔က်င္ေရး စိတ္ဓာတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာေနတာကို လည္း သတိျပဳမိတယ္ ဆိုပါတယ္။ တရုတ္အေျခခ်ေတြက အရင္အမူအက်င့္ေတြအတိုင္း ဆက္လက္ေနထိုင္သလို၊ ဗဟို အစိုးရႀကိဳးနီစနစ္ေတြ ေက်ာ္လႊားလို႔ နယ္ေျမခံအာဏာပိုင္ေတြ၊ ယူနန္ျပည္နယ္က သူတို႔သူေဌးေတြ၊ ေဒသအစိုးရေခါင္း ေဆာင္ေတြနဲ႔ အလုပ ္လုပ္ၾကပါတယ္။ ေငြရလြယ္တဲ့ သဘာ၀ရင္းျမစ္ ေရာင္း၀ယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကိုလည္း စည္းမ်ဥ္းသိပ္ လိုက္နာတာ မရွိဘဲ ၾကံဳသလို လုပ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာအစိုးရဖက္က ေစာဒကတက္လာတာေၾကာင့္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္မွာေတာ့ ျမန္မာျပည္က သစ္ေတြ တရုတ္ဖက္တင္သြင္းတာ တင္းက်ပ္တားျမစ္မႈေတြ လုပ္လာရပါတယ္။ တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ႔ အက်ဳိးစီး ပြား၊ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈေတြ က်ယ္ျပန္႔လာလို႔ ႏိုင္ငံတကာစိုးရိမ္မႈေတြလည္း ျဖစ္ေပၚလာရပါတယ္။ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ အေမရိကန္ အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်င္မ္ ၀က္ဘ္လာေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႔ ပိတ္ဆို႔မႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္မွာ တရုတ္က စီးပြားေရး၊ ႏိုင္ငံေရး ၾသဇာ လႊမ္းမိုးမႈေတြ ႀကီးထြားလာေနၿပီ။ ဒီလိုဆက္ျဖစ္ေနရင္ ေဒသတြင္းမွာ အႏၱရာယ္ရွိတဲ့ မဟာဗ်ဴဟာအရ မမွ်တမႈေတြ ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ သတိေပးခဲ့ပါေသးတယ္။ တရုတ္-ျမန္မာ ကုန္သြယ္ေရးေရွ႔အလား အလာေတြက ဘယ္လို ျဖစ္လာမလဲ။ ျမန္မာအစိုးရသစ္အဖို႔ စီးပြားေရး ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈေတြ အမ်ားႀကီး ဆက္လုပ္ဖို႔ လိုအပ္သလို၊ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေန ေသးတယ္။ ႏိုင္ငံ တည္ေဆာက္မႈကိစၥေတြလည္း ထပ္တိုးလုပ္ရဦးမယ္ ဆိုတာ စာေရးသူ ေရွာင္လင္ ေဂါင္ က တင္ျပခဲ့ ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-2668981993189633845?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-10301453018745710132011-09-11T09:05:00.002+07:002011-09-11T09:12:35.075+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-H9Y3JiDhATU/TmwXqnvzahI/AAAAAAAAA9E/JhIaJQUlsRE/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-H9Y3JiDhATU/TmwXqnvzahI/AAAAAAAAA9E/JhIaJQUlsRE/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5650917653434558994" border="0" /></a><br />ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္က ပါေမာကၡ ေဒးဗစ္ ဒါပိစ္ေရးသားတဲ့ "ေက်းလက္ စီးပြားေရးကို ေငြအရင္းအႏွီးအားျဖည့္ျခင္း"ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />ပါေမာကၡေဒးဗစ္ ဒါပိစ္က အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ တဖ္တကၠသိုလ္ (Tuft university) မွာ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္ ကတည္းက စီးပြားေရး ပညာပါေမာကၡအျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ပညာရွင္ပါ။ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္ ဗီယက္နမ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အစီအစဥ္မွာ လည္း ပင္မစီးပြားေရး ပညာရွင္ပါ။ သူက အခုအခါမွာ ဗီယက္နမ္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ကေမၻာဒီးယား၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေတြမွာ အၾကံေပးေနပါတယ္။ အခု စာတမ္းက ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လာေရာက္ေလ့လာတဲ့အခါ ေက်းလက္ေဒသ စီးပြားေရးအေျခအေန ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို အတိုခ်ဳပ္သံုးသပ္ျပထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာတမ္းအရွည္ကိုေတာ့ ဟားဗတ္ တကၠသိုလ္၊ ဒီမိုကေရစီ စီမံ အုပ္ခ်ဳပ္မႈစနစ္နဲ႔ တီထြင္ဖန္တီးမႈဆိုင္ရာ အက္ရွ္ စင္တာ (Ash center) က အင္တာနက္စာ မ်က္ႏွာမွာသြားၿပီး ဖတ္ရႈႏိုင္တယ္ လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။<br /><br />၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလမွာ သူေရာက္လာတာက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူမႈေရးအရ စြန္႔ဦးတီထြင္လုပ္ေဆာင္တဲ့လုပ္ငန္းေတြကို အားေပးေနတဲ့၊ IDE လို႔ေခၚတဲ့ International Development Enterprises အဖြဲ႔က ဖိတ္ၾကား ကမကထျပဳစီစဥ္ေပးလို႔ ေရာက္လာခဲ့တာပါ။ ဒီ IDE အဖြဲ႔က အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္းတခုပါ။ သူ႔ခရီးစဥ္ကာလမွာ မႏၱေလးအထက္ပိုင္းကေန ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚအထိ လယ္သမားအုပ္စုေတြမ်ားစြာနဲ႔ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အစိုးရအာဏာပိုင္ေတြ စြက္ဖက္မႈ ကင္းကင္းနဲ႔ ေျပာဆိုေလ့လာႏိုင္ခဲ့ၿပီး အေျခအေနမွန္ကို သိရွိႏိုင္ခဲ့တယ္ ေျပာရမွာပါ။ ဧရာ၀တီတိုင္းက လယ္သမားဦးႀကီး ေတြဆိုရင္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ နာဂစ္မုန္တိုင္းဒဏ္ကေန အလူးအလဲ ျပန္ထရုန္းကန္ေနၾကရဆဲ ရွိပါတယ္။ သူ႔ေတြ႔ရွိခ်က္ေတြကို IDE အဖြဲ႔ရယ္၊ ျမန္မာအစိုးရဆီကို တင္ျပခဲ့ပါတယ္။ သူေတြ႔ခဲ့ရတဲ့ အခက္အခဲက ျမန္မာႏိုင္ငံက လယ္သမားေတြမွာ ေငြအရင္း အႏွွီးအားျဖည့္ဖို႔ ခ်ဳိ႔ငဲ့ေနၾကတာကို ျပႆနာအျဖစ္ ျမင္မိပါတယ္။ လယ္သမားေတြက ေျမပိုင္ရွိလို႔ အေပါင္ခံတာေတာင္ တစ္လ ၁၀% ေလာက္အတိုးနဲ႔ ေငြေခ်းလို႔ မရႏိုင္ၾကပါဘူး။ ေက်းလက္ေနမိသားစု အေတာ္မ်ားမ်ားက အတိုးႀကီးႀကီးနဲ႔ ေငြေခ်းယူေန ၾကရၿပီး၊ ေႂကြးႏြံနစ္ေနတာ ေတြ႔ၾကရပါတယ္။ ေငြအရင္းအႏွီးမရွိေတာ့ လယ္ယာ စိုက္ပ်ဳိးေရးလုပ္ငန္း ေတြကို သြင္းအားစု၊ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မထည့္ႏိုင္ၾကေတာ့ပါဘူး။ လယ္လုပ္သားမငွားႏိုင္ေတာ့ စပါးခင္ေတြကို ဒီအတိုင္းက်ဲစိုက္ၾကပါတယ္။ အဲသည္ေတာ့ အထြက္က်ပါတယ္။ ေျမၾသဇာ ပိုးသတ္ေဆးလည္း ေကာင္းေကာင္း မသံုးႏိုင္ျပန္ ပါဘူး။ တခါ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြက ကမၻာ့ေစ်းကြက္မွာပါ သီးႏွံေစ်းက်တဲ့အခါ ျပည္ပတင္ပို႔ ေရာင္းခ်သူ ေတြက မေရာင္းႏိုင္၊ လယ္သမားေတြအႀကီး အက်ယ္ ဒုကၡေရာက္ၾကရပါတယ္။<br /><br />ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဆန္အထြက္ကိုေလ့လာထားတဲ့ ကုလအစားအစာနဲ႔ စိုက္ပ်ဳိးေရးအဖြဲ႔ (UNFAO) ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တႏွစ္ကို ဆန္တန္ခ်ိန္ ၁၈ သန္းထြက္တယ္လို႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္။ အဲဒီထဲကမွ တန္ ၁၀ သန္းေလာက္ကို ျမန္မာျပည္သူေတြက စားသံုး ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ တန္ခ်ိန္ ၈ သန္းေလာက္ေရာင္းဖို႔ က်န္ေနပါေသးတယ္။ တကယ္ေတာ့ UNFAO အဖြဲ႔ရဲ႔ ကိန္းဂဏန္း ေတြက အစိုးရဆီက ယူထားတာပါ။ သိပ္ေတာ့ မမွန္ေလာက္ဘူးဆိုပါတယ္။ တခါ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု စိုက္ပ်ဳိးေရး ၀န္ႀကီးဌာန ကိန္းဂဏန္းေတြအရ ျမန္မာျပည္မွာ တႏွစ္ဆန္အထြက္ ၁၁ သန္းေလာက္သာ ရွိတယ္ဆိုပါတယ္။ သူတို႔လူ ေတြက စိုက္ဧက၊ အထြက္ႏႈန္းစတာေတြ ေလ့လာတြက္ခ်က္တာပါ။ ဒီကိန္းဂဏန္းက ပိုမွန္ႏိုင္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဆန္ ႏိုင္ငံျခား ကို တင္ပို႔တာ တန္ ၁ သန္းေအာက္မွာပဲ ရွိပါတယ္။ လယ္သမားေတြက အရင္းအႏွီးနည္းေတာ့ ေကာင္းေကာင္း မထုတ္ႏိုင္၊ အထြက္လည္း က်ပါတယ္။ လယ္ကူလီ က်ပမ္းအလုပ္သမားေတြလည္း ေက်းလက္မွာ အလုပ္ လက္မဲ့ျဖစ္ရပါတယ္။ ဆင္းရဲတြင္းနက္ရပါတယ္။ လယ္သမားေတြကလည္း တသက္လံုးစုေဆာင္းလာတဲ့ ကၽြဲႏြား၊ ေရႊ၊ စုေဆာင္းေငြေလးေတြ ခ်သံုးရတာ အခုေတာ့ ျဖဴကာျပာကာက်ေနပါၿပီ။ နာဂစ္မုန္တိုင္း ၀င္ေမႊခံရသူေတြအဖို႔ ပိုဆိုးပါတယ္။<br /><br />တခါ ျမန္မာျပည္က လယ္ကြက္ေပါက္ေစ်း ဆန္ေစ်းက ဗီယက္နမ္မွာရတဲ့ေစ်းရဲ႔ တ၀က္ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ အေၾကာင္း က ဆန္အရည္အေသြးညံ့တာ၊ ဆန္က်ိတ္ခြဲပံုညံ့တာ၊ အစိုဓာတ္မကင္းတာ၊ ျပည္ပပို႔ရာမွာ နာမည္ေကာင္းမရတာေတြ ေၾကာင့္ပါ။ တဖက္မွာ ဆန္ကို တင္ပို႔ဖို႔ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးလမ္းေၾကာင္းနဲ႔ ေခတ္ေပၚက်ိတ္ခြဲစက္ေတြ၊ သိုေလွာင္ရံုေတြ၊ ဆိပ္ကမ္းေတြ လည္း ေကာင္းေကာင္းအစိုးရက မေထာက္ပံ့ထားျပန္ပါဘူး။ က်န္ ဗီယက္နမ္နဲ႔ ထိုင္းလယ္သမားေတြမွာ ဗဟိုစနစ္က လာတဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးကိုသံုး က်ိတ္ခြဲ၊ အေျခာက္ခံႏိုင္ေပမယ့္၊ ျမန္မာလယ္သမား၊ ဆန္စက္ပိုင္ရွင္ေတြက ကိုယ္တိုင္ဒီဇယ္နဲ႔ မီးစက္ ေမာင္းေနၾကရပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ဆန္ကိုႏိုင္ငံျခားတင္ပို႔ဖို႔ ပါမစ္ (ခြင့္ျပဳခ်က္) က လူနည္းစုပဲ အခြင့္ထူးခံသဖြယ္ ရၾကတာပါ။ ဒီအခါ လက္၀ါးႀကီးအုပ္သေဘာျဖစ္လာၿပီး လယ္သမားေတြက ကမၻာ့ေပါက္ေစ်းအတိုင္း မရၾကေတာ့ဘဲ ေပးသမွ်ေစ်းနဲ႔ပဲ ခ်ေရာင္းၾကရပါတယ္။ အဲသည္အခါ လယ္သမားေတြက ရႏိုင္သမွ် သဘာ၀အရင္းအျမစ္ ေတြကို ပိုသံုးရပါတယ္။ ထင္းမ်ားမ်ား ခုတ္ေရာင္းေတာ့ ေတာျပဳန္းပါတယ္။ ေရခမ္းလာပါတယ္။ ငါးမ်ားမ်ား ပိုဖမ္းေတာ့ သားငါး ရွားပါးလာပါတယ္။ ဒီလယ္တခုထဲ အႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္စိုက္ေတာ့ ေျမဆီခမ္း၊ အထြက္က်ပါတယ္။ ေတာင္ယာေတာ ခ်ဲ႔ထြင္ေတာ့ သစ္ေတာျပဳန္းပါတယ္။ လယ္သမား ေတြက ဒီလိုစနစ္ေအာက္မွာ ကိုယ့္ရဲ႔စိုက္ပ်ဳိးေရး ေဂဟစနစ္ကို ကိုယ့္ ဘာသာ ျပန္ဖ်က္သလို ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဆိုးက်ဳိးေတြက မ်ားပါတယ္။ အာဟာရခ်ဳိ႔တဲ့မႈ၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ ကေလးေတြ ေက်ာင္းမထားႏိုင္တာ၊ မိသားစုေတြ ေႂကြး လည္ပင္းနစ္တာေတြ ျဖစ္လာပါတယ္။ ျပင္မယ္ဆိုရင္ တေၾကာလံုးျပင္ဆင္ရ မယ့္ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ သူေလ့လာခဲ့ ရတဲ့ ေနရာေတြက ေတာင္တန္းေဒသ၊ တိုင္းရင္းသားေဒသေတြ မပါ၀င္ေသး ဘူးဆိုတာ ေဒးဗစ္ဒါပိစ္က ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။<br /><br />Micro-finance လို႔ေခၚတဲ့ အေသးစား ေငြေခ်းလုပ္ငန္းေတြ အခ်ဳိ႔ေနရာေတြမွာ ရွိပါတယ္။ ဒါေတြက လိုအပ္ခ်က္ကို အလံုးစံု မျဖည့္ဆည္းႏိုင္ပါဘူး။ ျမန္မာ့စိုက္ပ်ဳိးေရးနဲ႔ ေက်းလက္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဘဏ္က ထုတ္ေခ်းေပးတဲ့ ေခ်းေငြကလည္း လယ္သမား ေတြလိုအပ္ခ်က္ရဲ႔ ၁၀% ေလာက္ပဲ ပံ့ပိုးႏိုင္ပါတယ္။ စိုက္/ဘဏ္က စုစုေပါင္းေခ်းေငြက တႏိုင္ငံလံုးမွ ေဒၚလာသန္း ၂၀ သာရွိၿပီး လိုအပ္ေနတာက ေဒၚလာသန္း ၂၀၀၀ ေလာက္ ရွိပါတယ္။ အစိုးရက ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္ေတြကို ပံ့ပိုးေငြေခ်းဖို႔ အားေပးေနေပမယ့္လည္း ဘဏ္အမ်ားစုက လက္ငင္းမွာ ေက်းလက္ကို အေျခမျပဳႏိုင္ၾကေသးပါဘူး။ ၿမိဳ႔ေပၚေလာက္သာ ရွိတာပါ။ သူအၾကံျပဳတာကေတာ့ စိုက္ပ်ဳိးေရးဘဏ္ကို ပိုမိုပံ့ပိုးေပး၊ ေငြတိုးတက္ေခ်းမယ္ ဆိုရင္လည္း ၀န္ထမ္းေတြကို ေလ့က်င့္သင္တန္းေပးမႈေတြ၊ ဆည္ေျမာင္းကိစၥေတြမွာလည္း ေလ့က်င့္သင္တန္းေပးတာေတြ လိုမယ္လို႔ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်းလက္က လူေတြ အလုပ္အကိုင္မ်ားမ်ားဖန္တီးေပးဖို႔ အေျခခံအေဆာက္အဦ လုပ္ငန္းေတြ ခ်ေပးဖို႔ လိုလိမ့္မယ္ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာကလည္း ကူညီမယ္ဆိုရင္ ေခ်းေငြသေဘာထက္၊ လံုး၀အလြတ္ ကူညီေပးတာမ်ဳိးသာ ပိုအလုပ္ျဖစ္ႏိုင္မယ္၊ အစိုးရဖက္ကလည္း မူ၀ါဒ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လူအရင္းအျမစ္၊ ဘ႑ာေငြ ဖက္ေပါင္းစံု ပံ့ပိုးေပးဖို႔ လိုအပ္မယ္ ဆိုတာမ်ဳိး တင္ျပခဲ့ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-1030145301874571013?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-13068993182790667272011-09-08T08:35:00.004+07:002011-10-16T08:43:02.999+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/--x-K_jt2Heg/TmgcbBd11gI/AAAAAAAAA80/YoRgN1Wv-kE/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/--x-K_jt2Heg/TmgcbBd11gI/AAAAAAAAA80/YoRgN1Wv-kE/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5649796983111931394" border="0" /></a><br />ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာ မ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ေမာင္ဇာနည္ေရးသားတဲ့ "ရင္ၾကားေစ့ေရး ကိစၥမွာ အတြင္းက်က် ပါ၀င္ခဲ့သူတေယာက္ရဲ႔အျမင္"ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး ဒုတိယပိုင္းကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား<br />ေဒါက္တာဇာနည္က ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔မွာ ရန္ကုန္ကိုသြားခဲ့ပါတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ရန္ကုန္က စစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးႏိုင္မယ္ သူထင္ထား လို႔ပါ။ ဒီလိုအေျခအေန မတိုင္ခင္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့သူ႔စဥ္းစားပံုေတြကို လည္း တင္ျပ ထားခဲ့ပါတယ္။<br /><br />သူျမန္မာျပည္ကို သြားတာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD အဖြဲ႔၀င္ေတြ စီးနင္းလာတဲ့ ယာဥ္တန္းကို တိုက္ခိုက္မႈ ၂၀၀၃ အၿပီး ၁ ႏွစ္အၾကာမွာပါ။ ဒီပဲယင္းတိုက္ခိုက္မႈအေပၚ ျပည္သူအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ခံျပင္းေဒါသထြက္ခဲ့ၾကပါ တယ္။ ေဒါက္တာဇာနည္ကလည္း စိတ္ခံစားမႈေတြ ျပင္းျပလို႔ ထိုင္းႏိုင္ငံနယ္စပ္ ျမန္မာအတိုက္အခံအဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႔ ဌာန ခ်ဳပ္ NCUB ဆီကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူျပန္လာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမလက္မွတ္ေရးထိုးထားတဲ့ စာတေစာင္နဲ႔ ကရင္အမ်ဳိး သားအစည္းအရံုး KNU အပါအ၀င္၊ အတိုက္အခံေတြအတြက္ လက္နက္၊ ေတာ္လွန္ေရးရန္ပံုေငြကို အေနာက္ႏိုင္ငံ အစိုးရ ေတြမွာ ခ်ည္းကပ္ရွာေဖြေပးဖို႔ တာ၀န္ေပးတဲ့ စာတေစာင္ပါလာပါတယ္။ က်ေနာ့္နာမည္ကို ေအာက္ေျခမွတ္စုမွာ ပါတယ္ ဆိုတာကလည္း ဒီကိစၥပါ။ တာ၀န္ေပးလိုက္တဲ့အထဲမွာ က်ေနာ္လည္း တေယာက္အပါအ၀င္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ က ေက်ာင္းၿပီးခါစ အေမရိကန္ႏိုင္ငံမွာ ေသာင္တင္ေနခ်ိန္၊ FBC လို႔ေခၚတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္ေျမာက္ေရး ညြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႔ အၾကံေပးဘုတ္အဖြဲ႔မွာ ပါမလားဆိုေတာ့ ၀ိုင္းကူညီလုပ္ကိုင္ေနခ်ိန္ပါ။ ဒီစာကိုလည္း သူ႔ဘာသာ က်ေနာ္တို႔ကို မတိုင္မပင္ တက္ႂကြၿပီး တပ္ေပါင္းစု ေခါင္းေဆာင္ေတြဆီက ေတာင္းလာခဲ့တာပါ။ လက္ေတြ႔က လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး အတြက္ ရန္ပံုေငြ၊ ေထာက္ခံမႈရဖို႔ ခ်ည္းကပ္ဖို႔ မလြယ္ဘူးဆိုတာ ခဏအတြင္းမွာပဲ သေဘာေပါက္လာခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔က မူ၀ါဒေရးရာအရ ဘာသိဘာသာမ်က္ႏွာလႊဲေနမႈ နံရံႀကီးပိတ္ေနတာ ၾကံဳရတယ္။<br /><br />အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ေသြးစည္းညီညြတ္ ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြကို က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အလြန္အမင္း အားကိုးေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ အေျခအေနရွိေန တယ္လို႔ သံုးသပ္မိပါတယ္။ ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္း တိုက္ခိုက္မႈအၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ စစ္အစိုးရထဲက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ဦးေဆာင္တဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔ အိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ေနဆဲ ျဖစ္တဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္တို႔ ေဆြးေႏြးမႈေတြ ျပန္ျဖစ္လာခဲ့ပါ တယ္။ NLD က သူတို႔အရင္က ႏႈတ္ထြက္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသားညီလာခံျပန္တက္မယ္၊ အမ်ဳိးသားညီလာခံမွာလည္း ဒီမို ကေရစီနည္းမက်တဲ့ ဥပေဒေတြကို ျပန္လည္ေဆြးေႏြးေစမယ္ဆိုတဲ့ ေျပာဆိုမႈေတြလည္း ထြက္ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ ဒါမွပဲ ေရွ႔မတိုးေနာက္မဆုတ္သာ ျဖစ္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႔ အက်ပ္အတည္းက ျပန္လည္ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္မယ္လို႔ ေတြးျမင္ထားၾက ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအုပ္စုကလည္း ျပည္ပမွာရွိေနတဲ့ ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္၊ ပညာရွင္၊ သံတမာန္အသိုင္းအ၀ိုင္း၊ အတိုက္အခံေတြထဲအထိ ေသြးတိုးစမ္းလို႔ တီးေခါက္တာေတြ ရွိခဲ့ပါတယ္။ ေဒါက္တာဇာနည္ က ဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ရံုးနဲ႔ တိုက္ရိုက္ အဆက္အသြယ္ ရခဲ့ပါတယ္။ အေျပာင္းအလဲ ေတြက ျဖစ္လာပါတယ္။ ပထမတခ်က္ကေတာ့ လက္နက္ရွာေဖြဖို႔ တာ၀န္ေပးတာ လက္မွတ္ေရးထိုးေပးခဲ့တဲ့ KNU နဲ႔ တပ္ ေပါင္းစုဥကၠ႒ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျမက တာ၀န္ေပးခဲ့ခ်ိန္ ၆-လ အၾကာမွာပဲ ရန္ကုန္ကိုသြားၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔နဲ႔ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေျပာ ဆိုေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ သူကေတာ့ လက္ေတြ႔က်တယ္ဆိုတဲ့ လမ္းကို လွမ္းတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ပိုင္းေလာက္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔တို႔အၾကား သေဘာတူညီမႈေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးႀကီးသန္းေရႊက ၾကား၀င္ၿပီး ပယ္ဖ်က္ခဲ့ပါတယ္။ KNU နဲ႔ ေျပာဆိုေဆြးေႏြးမႈေတြကိုလည္း ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီ လေလာက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊက ရပ္ဆိုင္းေစခဲ့ျပန္ပါတယ္။ ဒီအခါ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးေျပလည္ႏိုင္ဖို႔ လမ္းေၾကာင္းပိတ္ သလို ျဖစ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ NLD ဖက္ကလည္း အမ်ဳိးသားညီလာခံကို ဆန္႔က်င္တဲ့ တင္းမာတဲ့ သေဘာထားေတြ ျပန္ျဖစ္ လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ေဒါက္တာဇာနည္ယူဆတာက ဆက္ဆံေရး လမ္းေၾကာင္းကို အဆင့္တိုင္းမွာ ဆက္လက္ဖြင့္ ထားသင့္တယ္လို႔ ယူဆပါတယ္။ ဒီပဲယင္းလို တိုက္ခိုက္မႈျဖစ္ရပ္မ်ဳိး ျဖစ္ တာေတာင္မွ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြဆီက အေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈေတြက ဒီထက္ထူးၿပီး ထပ္တိုးႏိုင္ဖို႔ အေနအထား မရွိေတာ့ဘူး ဆိုတာလည္း သေဘာေပါက္မိၾကပါတယ္။ လက္ ေတြ႔က်တဲ့မူက စစ္အစိုးရထဲက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္လိုတဲ့၊ အင္အားအရ ခ်ိနဲ႔ေနေသးတဲ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအုပ္စု နဲ႔ ျပည္ပက ဖိအားတိုးေပးေရးေတြ ေရွ႔ဆက္သိပ္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ျမင္ေနတဲ့ အတိုက္အခံအုပ္စုထဲက ကိုယ္စားလွယ္ ေတြ စၿပီး ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရး ေဆြးေႏြးမႈေတြ တခုၿပီး တခုလုပ္မယ္။ ဒုတိယလမ္းေၾကာင္း သံတမာန္ေရးနည္းနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းကို ျပန္ထိန္းထားၿပီး ေျပာဆိုေနတာက ပိုေကာင္း တယ္လို႔ သူယူဆပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခုလို ၾကား၀င္ေစ့စပ္ရတဲ့ ကိစၥကလည္း လိုင္စင္မရွိဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၀င္ တည္ေဆာက္ ရတာလို႔ သူက တေနရာမွာ ေဖာ္ျပထားပါ ေသးတယ္။<br /><br />သူသြားမယ္လုပ္ေတာ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက အေရွ႔အာရွနဲ႔ ပစိဖိတ္ေရးရာ ဒုလက္ေထာက္ႏိုင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီး မက္သယူး ေဒလီနဲ႔ အသိေပး အၾကံရယူပါတယ္။ မက္သယူး ေဒလီကလည္း တရားေသ ဖိအားေပးေရးတခုတည္းကိုသာ အားထား ေနတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံျခားေရး မူ၀ါဒအေပၚ စိတ္ပ်က္ေနၿပီး၊ အလုပ္မျဖစ္ဖူးလို႔ ျမင္ေနသူပါ။ သူက အခုလို ဒုတိယလမ္း သံတမာန္ေရး ႀကိဳးစားၾကည့္တာကို စမ္းၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေဒါက္တာဇာနည္က ျပည္ပက အတိုက္အခံအခ်ဳိ႔နဲ႔ တိုင္ပင္လို႔ ၂၀၀၄၊ ေမလ ၃၀ ရက္ေန႔မွာ ရန္ကုန္ကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ရဲ႔ လက္ေထာက္ေတြျဖစ္တဲ့ ဗိုလ္မွူးခ်ဳပ္သန္းထြန္း၊ ဗိုလ္မွူးႀကီးလွမင္း၊ ဗိုလ္မွူးႀကီးတင္ဦးတို႔နဲ႔ ေတြ႔ပါတယ္။ ေဒၚစုနဲ႔ ေတြ႔ခြင့္ရဖို႔ သူေျပာေပမယ့္ အခ်ိန္ မတန္ေသးဘူးလို႔ လံုျခံဳေရးကို အေၾကာင္းျပ ျငင္းပါတယ္။ အဓိကေဆြးေႏြးတာက စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ထဲက သေဘာ ထားေပ်ာ့ေျပာင္းသူေတြနဲ႔ အတိုက္အခံ အင္အားစုထဲက လက္ေတြ႔က်တဲ့ အျမင္ရွိသူေတြ ယံုၾကည္မႈ တည္ေဆာက္ႏိုင္ေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျဖစ္လာေစဖို႔ပါ။ ထိုင္းႏိုင္ငံကလည္း အိမ္ရွင္အျဖစ္ ဒီလိုေဆြးေႏြးပြဲေတြ က်င္းပေပးဖို႔ သေဘာတူပါတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ ၂၀၀၄ ေအာက္တိုဘာလမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔လည္း အေရးယူ ဖယ္ရွားခံရပါ တယ္။ ေဒါက္တာဇာနည္ ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြလည္း အရာမထင္ ျဖစ္ခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုရပါလိမ့္မယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ သူ႔ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြ မေအာင္ျမင္ျဖစ္ခဲ့ရ သလဲဆိုတာ ျပန္လည္သံုးသပ္ထားတဲ့ေနရာမွာေတာ့ သူျပန္သြားတဲ့သတင္းကို စစ္ေထာက္လွမ္းေရးထဲကပဲ တအုပ္က သတင္း ေဖာက္ထုတ္ေပးတယ္။ စစ္တပ္ထဲက အခ်ဳိ႔အုပ္စုေတြကလည္း ဒီကိစၥကို ယာယီအျမတ္ထုတ္တဲ့ သေဘာ ေလာက္သာ သူ႔ကိုသံုးခ်င္တာပါ။ ေရရွည္ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ မရွိဘူးလို႔ ျမင္ပါတယ္။ NLD ပါတီဖက္ကလည္း သူတို႔ကို ေက်ာ ၿပီး ဘာလုပ္ေနတာလဲဆိုတဲ့ သံသယေတြ ၀င္လာခဲ့တယ္။ တဖက္မွာ အေနာက္ႏိုင္ငံက ဖိအားေတြေလ်ာ့ဖို႔ အခ်ဳိ႔အုပ္စု ေတြက စလုပ္ေဆာင္ေနၿပီလားဆိုတဲ့ ေတြးထင္မႈေတြ ရွိလာေတာ့ ဆန္႔က်င္ပါတယ္။ တခါ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈသေဘာအရ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးကမွ ကိုယ္စားျပဳ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္၊ ဘယ္သူကမွ ေတာ္လွန္ေရး သမားအစစ္ စသျဖင့္ ၾကား၀င္သူရဲ႔ အခန္းက႑ကို တြက္ဆထားၾကတာမ်ဳိးေတြနဲ႔ ေဒါက္တာဇာနည္က မကိုက္ညီျပန္ပါဘူး။ သူ႔အတြက္ေတာ့ သင္ခန္းစာႀကီး တခုလို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ ဒီစာတန္းေနာက္ပိုင္းမွာ စစ္တပ္က ယူဆထားတဲ့ အမ်ဳိးသားျပန္ လည္သင့္ျမတ္ေရးဆိုတဲ့ အယူ အဆ အျမင္ကို ေဆြးေႏြးရင္း၊ တကယ္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ျပႆနာ ဟာ ျပည္တြင္းအေရး တခုမွ်သာ မဟုတ္၊ အခု သဘာ၀ရင္းျမစ္ေတြေၾကာင့္ ပဋိပကၡေတြ ပိုမိုျပင္းထန္လာမႈေတြ ဆက္စပ္ေနေလေတာ့ ႏိုင္ငံတကာ က ဘယ္လို ဆက္ လက္ေဆာင္ရြက္ရင္ ေကာင္းမယ္ဆိုတာမ်ဳိး အၾကံျပဳတင္ျပခဲ့ေၾကာင္းပါ ခင္ဗ်ား။<br />အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-1306899318279066727?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-23107113023317468372011-08-28T05:05:00.003+07:002011-08-31T05:20:36.437+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-lNDx88p-4_k/Tl1iIvyUhyI/AAAAAAAAA8c/FPyLifzAH5U/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 184px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-lNDx88p-4_k/Tl1iIvyUhyI/AAAAAAAAA8c/FPyLifzAH5U/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5646777410198472482" border="0" /></a> <br />ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာ မ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ေမာင္ဇာနည္ေရးသားတဲ့ "ရင္ၾကားေစ့ေရး ကိစၥမွာ အတြင္းက်က် ပါ၀င္ ခဲ့သူတေယာက္ရဲ႔အျမင္"ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ <br /><span id="fullpost"> <br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား <br />မၾကာေသးမီကပဲ သမၼတဦးသိန္းစိန္က အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ အတိုက္အခံနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ျပည္ေတာ္ျပန္ႏိုင္ၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို ဖိတ္ေခၚခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးလည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးသံသယေတြ၊ ေဆြးေႏြးျငင္းခုန္မႈေတြ၊ စိတ္၀င္စားမႈေတြ ရွိေနၾကဆဲပါ။ အခုေဆာင္းပါးေရးတဲ့ ေမာင္ဇာနည္ေခၚ ေဒါက္တာဇာနည္က တခ်ိန္တုန္းက ေစာၿပီး သူ ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာျပည္ျပန္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အမ်ဳိးသားရင္ၾကားေစ့ေရးကိစၥေတြကို ကူညီေပးႏိုင္မလားဆိုတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ပါ။ ေမာင္ဇာနည္ဆိုတာ ေဒါက္တာဇာနည္လို႔ လူသိမ်ားၾကတဲ့ တခ်ိန္က Free Burma Coalition (ျမန္မာျပည္လြတ္ေျမာက္ ေရး ညြန္႔ေပါင္းအဖြဲ႔) ကို တည္ေထာင္ခဲ့သူတဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရအေပၚ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈ၊ ပက္စီ သပိတ္ ေမွာက္ ကမ္ပိန္းလႈပ္ရွားမႈေတြကို ဦးေဆာင္ခဲ့သူတဦးလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူက သူ႔ရဲ႔အေတြ႔အၾကံဳေတြကို ျပန္ေရးျပထား တာပါ။ <br /> <br />သူက လြတ္လပ္ေရးၿပီးတဲ့ ႏွစ္ ၆၀ ကာလမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႔ ျပႆနာကို ျပန္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ လူအမ်ားအျပား ဆင္းရဲ မြဲေတေနတာရယ္၊ ဖက္ေပါင္းစံုပဋိပကၡေတြ ရွိေနတာရယ္၊ အားနည္းအာဏာမဲ့ေနတဲ့ လူထုေတြကို အင္အားႀကီးသူက ဖိႏွိပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ထားတဲ့ အေျခအေန၊ ေအာက္ေျခကေနၿပီး အၾကမ္းမဖက္ေရာ-လက္နက္ကိုင္ေရာနည္းေတြနဲ႔ ျပန္ခုခံ ခံခ်ေန ရတဲ့ အေနအထားကို ေတြ႔ရမယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ျမန္မာ့သမိုင္းတေလွ်ာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႀကိဳးပမ္းမႈေတြကိုေတာ့ သူကကာလ ၃-ခု ခြဲျခားသတ္မွတ္ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကာစ ႀကိဳးပမ္းမႈ၊ ဒုတိယတခါ ပါလီမာန္အစိုးရေအာက္မွာ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြ၊ တတိယအေနနဲ႔ ၁၉၈၈-၈၉ မွာ န၀တ (ႏိုင္ငံေတာ္ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈတည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔) က တိုင္း ရင္းသားအုပ္စုေတြနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ရယူႏိုင္ခဲ့တာလို႔ ေဖာ္ျပပါတယ္။ ပထမ ၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခါစ ၁၉၅၀ ခုႏွစ္မ်ားမွာေတာ့ လက္၀ဲညီညြတ္ေရးဆိုၿပီး ကြန္ျမဴနစ္နဲ႔ ဆိုရွယ္လစ္အုပ္စုေတြၾကား ညိႇႏိႈင္းေပးဖို႔ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ မေအာင္ျမင္ပါဘူး။ တခါ ဦးႏု၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္တဲ့ ပါလီမာန္အစိုးရေခတ္မွာေတာ့ ေမာ္၀ါဒီ လက္၀ဲသူပုန္ေတြနဲ႔ ယာယီအပစ္ ရပ္တာမ်ဳိး လုပ္ခဲ့ၿပီး၊ တိုင္းရင္းသားသူပုန္ အင္အားစုေတြကို ထိုးစစ္ဆင္ဖို႔ လက္နက္လူသူ စုေဆာင္းခဲ့ပါတယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရးေတာ့ မဖန္တီးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ တတိယပိုင္းမွာေတာ့ အခုစစ္အစိုးရတက္လာၿပီး တိုင္းရင္းသားအင္အားစုေတြနဲ႔ အပစ္ အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္တာပါ။ ဒီေနရာမွာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္အဖို႔ "ၿငိမ္းခ်မ္းေရး" ဆိုတဲ့ စကားရပ္ဟာ ကိစၥ ၂-ခုရွိေနတယ္လို႔ သူက သံုးသပ္ပါတယ္။ တခုက တပ္မေတာ္ဟာ သမိုင္းေပးတာ၀န္အရ တိုင္းျပည္ကိုဦးေဆာင္ခြင့္ရွိတယ္။ သူတို႔တပ္ မေတာ္ကသာ တစ္စုတစည္းတည္း ညီညြတ္တဲ့ အမ်ဳိးသားေရးအင္အားစုလို႔ ျမင္ေနၾကပါတယ္။ ေနာက္တခုက တိုင္းရင္း သားနဲ႔ အတိုက္အခံေတြအဖို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ သူတို႔တပ္မေတာ္က ခ်မွတ္ထားတဲ့ အေျခအေနအတိုင္းလိုက္နာေဆာင္ ရြက္တာမ်ဳိး ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ၾကတဲ့ကိစၥမွာလည္း သူကအဓိကျပႆနာ ၂-ခုကို ျမင္ပါတယ္။ တခုက စစ္တပ္က သူတို႔ခံယူထားတဲ့အျမင္ပါ။ တခ်ိန္က ျမန္မာျပည္က ျပည္တြင္းစစ္ ပဋိပကၡက အယူ၀ါဒ ေရးရာ၊ လူမ်ဳိးေရးကြဲျပားမႈေတြ စတင္ရတာေၾကာင့္ဆိုတာေတာ့ မွန္ပါတယ္။ စစ္တပ္က အခုလိုတိုက္ပြဲေတြၾကားမွာ သူတို႔ သာလွ်င္ ထုသားေပသားက်၊ ရပ္တည္လာႏိုင္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္း အင္စတီက်ဴးရွင္းလို႔ ျမင္ထားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ စစ္တပ္ က သဘာ၀အေလ်ာက္ ဦးေဆာင္ရမယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက စစ္အစိုးရရဲ႔ လံုျခံဳေရးပါ။ ဒီလိုစစ္အစိုးရလံုျခံဳေရး ဆိုတာလည္း ေနာက္ပိုင္းမွာ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္တစ္ခု လံုျခံဳေရး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွူးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ လူနည္းစုလံုျခံဳေရးအသြင္ ျဖစ္လာခဲ့ရပါတယ္။ စစ္တပ္ေနာက္ပိုင္းေခါင္းေဆာင္၊ အရာရွိၾကားထဲမွာလည္း ဒီအယူအဆသြတ္သြင္းလာလိုက္တာ ပိုၿပီး ခိုင္လာခဲ့ပါတယ္။ စစ္တပ္မၿပိဳကြဲေရးက စစ္တပ္ေခါင္းေဆာင္ လူနည္းစုၾကားထဲမွာ အေလးထားရတဲ့ကိစၥ ျဖစ္လာခဲ့ပါ တယ္။ <br /> <br />ေနာက္တခါ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥတစ္ခုက တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႔ တန္းတူညီမွ်ေရးပါ။ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္၊ ပညာတတ္ေတြ အပါအ၀င္ ျမင္ထားၾကတာက ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးကို တိုင္းရင္းသားေတြ ပူးေပါင္းမႈအင္အားနဲ႔ ယူခဲ့တယ္ဆိုတာ မျမင္ၾက ေတာ့ပါဘူး။ တခ်ိန္က လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းခဲ့စဥ္က ကြန္ျမဴနစ္၊ ဆိုရွယ္လစ္၊ တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတြ ပူးေပါင္းနားလည္ မႈယူ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာ သမိုင္းကေန ေဖ်ာက္လာပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ဗမာအမ်ားစုႀကီးစိုးတဲ့အစိုးရထဲမွာ ဗမာေတြရဲ႔ တဖက္သတ္အျမင္က ပိုလို႔ေရွ႔တန္းေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာလည္း ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုတာ ဗမာထဲက ေခါင္းေဆာင္လူနည္းစုအျမင္သဖြယ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ တခါ စာေရးသူေမာင္ဇာနည္က ျမန္မာျပည္ ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ကိစၥမွာ ၾကား၀င္ေဆာင္ရြက္ ေစ့စပ္ေပးသူေတြရဲ႔ အခန္းက႑ကို ေဆြးေႏြးပါတယ္။ သူက ေယဘုယ် ျပည္တြင္း-ျပည္ပ အင္အားစုေတြဆိုၿပီး ခြဲျခားပါတယ္။ ျပည္ပဆိုတာကေတာ့ အခု ကုလသမဂၢ၊ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြအပါအ၀င္၊ သံတမာန္ ေတြရဲ႔ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြပါ။ အိမ္နီးခ်င္းတရုတ္နဲ႔ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြကလည္း ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ တခါ ျပည္တြင္းက ေစ့စပ္ေပးႏိုင္ေရးႀကိဳးပမ္းေပးႏိုင္သူေတြကိုေတာ့ သူက ၂-မ်ဳိး ခြဲျခားျမင္ပါတယ္။ တစ္ခုက ကၽြမ္းက်င္ႏွံ႔စပ္တဲ့ ေစ့စပ္ၾကား၀င္ ေပးသူေတြနဲ႔ တစ္ခုက အေျခအေနအရ ၾကား၀င္ေဆာင္ရြက္ရသူေတြဆိုၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္ကၽြမ္းက်င္ ႏွံ႔စပ္တဲ့ ၾကား၀င္ ျဖန္ေျဖသူဆိုတာကေတာ့ ဒီကိစၥမွာ စနစ္က်နတဲ့ေလ့က်င့္သင္ၾကားမႈမ်ဳိး ရထားသူပါ။ ပဋိပကၡေတြ ဘယ္လို အသြင္ေျပာင္း လာတတ္သလဲ၊ ဘယ္လိုေျပလည္မႈ ရတတ္သလဲ၊ ဘယ္လိုထိန္းသိမ္းကိုင္တြယ္ႏိုင္မလဲ ဆိုတာ ေလ့လာသိရွိ ႏွံ႔စပ္ၾကသူ ေတြပါ။ အေျခအေနအရ ၀င္ေရာက္ေဆာင္ရြက္ရသူေတြ ဆိုတာကေတာ့ သူ႔ရဲ႔ လူမႈေရး၊ အျခားအေျခ အေနေတြေၾကာင့္ ေလးစားခံရၿပီး ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ေပးၾကရသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ-ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြ၊ တကၠသိုလ္ပါေမာကၡ၊ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ေတြ၊ ဆရာ၀န္ေတြ၊ စစ္တပ္အရာရွိေဟာင္းေတြ ပါ၀င္ တတ္ပါတယ္။ <br /> <br />စာေရးသူ ေမာင္ဇာနည္ကေတာ့ ႏွစ္ဖက္က ေခါင္းေဆာင္ေတြခ်ည္း ေဆြးေႏြးမႈေတြအျပင္၊ second track လို႔ေခၚတဲ့ ေခါင္းေဆာင္အဆင့္မဟုတ္တဲ့ အျခားခ်ည္းကပ္ေဆြးေႏြးမႈေတြ လိုအပ္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စစ္အုပ္စုက အလယ္ အလတ္အဆင့္ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႔နဲ႔ စတင္ေဆြးေႏြးႏိုင္ဖို႔ သူႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္၊ ေမလမွာ လူေျပာသူ ေျပာမ်ားတဲ့ ျမန္မာျပည္ခရီးကို သူသြားခဲ့ပါတယ္။ သူရဲ႔ ရည္မွန္းခ်က္ မေအာင္ျမင္ခဲ့ရသလို၊ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ စစ္အစိုးရ ႀကိဳးပမ္းမႈေတြကို အေတာ္ေ၀ဖန္တဲ့ ေဆာင္းပါး၊ စာတန္းေတြလည္း ျပန္ေရးသားေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အခုေဆာင္းပါးရဲ႔ ေအာက္ေျခမွတ္စု တစ္ေနရာမွာ က်ေနာ့္နာမည္ကိုလည္း ေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ဒီကိစၥေတြမွာ က်ေနာ္လည္း တစ္ပိုင္း တစ္က႑ ပတ္သက္ခဲ့ဖူးတာ ရွိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ပတ္မွာေတာ့ ေမာင္ဇာနည္ခရီးစဥ္မွာ ဘယ္လိုၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရ သလဲဆိုတာ ဆက္လက္တင္ျပပါမယ္။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။ <br /></span><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span> <br /><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-2310711302331746837?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-38723595020718084872011-08-20T23:34:00.003+07:002011-08-20T23:38:01.131+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-H6CbIlHohJA/Tk_iSo1Y2vI/AAAAAAAAA7c/j9tiarJHw2E/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-H6CbIlHohJA/Tk_iSo1Y2vI/AAAAAAAAA7c/j9tiarJHw2E/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5642977667945388786" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ ေဒါက္တာေက်ာ္ရင္လိႈင္ေရးသားထားတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိးသား ရင္ၾကားေစ့ေရးျပႆနာမ်ား ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ <br /> <br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား <br />ဒီစာအုပ္မွာ City University of Hong Kong က လက္ေထာက္ပါေမာကၡ ေဒါက္တာ ေက်ာ္ရင္လိႈင္က ျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ဳိး သား ရင္ၾကားေစ့ေရးျပႆနာမ်ားဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပထားပါတယ္။ သူက ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတဲ့ အင္ အားစုႀကီးဆိုလို႔ အဓိက အားျဖင့္ စစ္အစိုးရရယ္၊ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြကို ကိုယ္စားျပဳထားတဲ့ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ NLD ရယ္၊ တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတြရယ္ ရွိေနတယ္လို႔ ေဖာ္ျပပါတယ္။ NLD နဲ႔ စစ္အစိုးရက ၁၉၈၈ အၿပီး မွာ တခ်ိန္တည္းေလာက္ ေပၚေပါက္လာတာပါ။ တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတြနဲ႔ ပဋိပကၡကေတာ့ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးကတည္းက ျဖစ္ၿပီး ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာ ၾကာရွည္ေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ NLD နဲ႔ စစ္အစိုးရ ၾကားထဲမွာ ထင္ရွားတဲ့ႏိုင္ငံေရးအရ သင့္ျမတ္ေရး အတြက္ ထူးျခားတဲ့ ေရွ႔တိုးေဆာင္ရြက္မႈေတြ ႏွစ္ဖက္စလံုးက မေတြ႔ခဲ့ရဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြ နဲ႔ ေတာ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးတခ်ဳိ႔ လုပ္ေဆာင္ထားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အစိုးရဖက္ကေတာ့ လမ္းျပေျမပံု ၇-ခ်က္ျပဌာန္းမႈ ေအာက္ မွာ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုေပမယ့္၊ က်န္တဲ့အင္အားစုေတြ လိုခ်င္တာက ဒီအေျဖ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္မွာ ကိုးကန္႔တိုင္းရင္းသားအုပ္စုေတြနဲ႔ ပစ္ခတ္မႈေတြ ျပန္ျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။ နယ္ျခားေစာင့္တပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းဖို႔ဆိုၿပီး က်န္တဲ့ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔ေတြကို ဖိအားေပးလာလိုက္တာ အခုလို တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္လာတာလည္း အမ်ားအျမင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္လယ္ေလာက္မွာ စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔ဒဏ္ခတ္မႈေတြ ျပန္လည္ရုပ္သိမ္းေရး ကူညီေပမယ္လို႔ ကမ္းလွမ္းခဲ့ေပမယ့္၊ မၾကာခင္မွာပဲ ဂၽြန္ ယက္ေတာကိစၥကို အေၾကာင္းျပဳလို႔ အိမ္ခ်ဳပ္သက္တန္းထပ္တိုးတာ ေတြလည္း ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ အဲသည္ေတာ့ အင္အားစု တိုင္းက ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးကို ေျပာဆိုေတာင္းဆိုေနၾကေပမယ့္ အလွမ္းေ၀းေနဆဲ ျဖစ္ရတယ္လို႔ စာေရးသူက သံုးသပ္ ထားပါတယ္။ <br /> <br />ဒီေနာက္ပိုင္း ၂၀၀၈ ဖြဲ႔စည္းပံု အတည္ျပဳၿပီး၊ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္အစိုးရ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း စစ္အစိုး ရ လိုလားတဲ့ ၾကံ့ခိုင္ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးပါတီက အႏိုင္ရပါတယ္။ တင္းက်ပ္လြန္းတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲစည္းမ်ဥ္းဥပေဒေတြေၾကာင့္ NLD က ေရြးေကာက္ပြဲ၀င္ဖို႔၊ ပါတီမွတ္ပံုတင္ဖို႔ ျငင္းဆန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာတန္းက ၂၀၁၀ ခုႏွစ္က ေရးထားတာျဖစ္ေတာ့ ေစာေနၿပီး၊ အခု အစိုးရသစ္၀န္ႀကီး ဦးေအာင္ၾကည္နဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အခုေဆြးေႏြးပြဲေတြကိုေတာ့ လႊမ္းျခံဳသံုးသပ္ထားတာ မရွိပါဘူး။ အခုပဋိပကၡေတြမွာ ဖက္အသီးသီးက သမိုင္း၀န္ထုပ္၀န္ပိုးေတြ လြယ္ထားၾကေလေတာ့၊ စာေရးသူက ဒီသမိုင္း ေနာက္ခံေတြကို ျပန္တင္ျပပါတယ္။ <br /> <br />၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္ စစ္အစိုးရက က်င္းပေပးတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ NLD က အႏိုင္ရခဲ့ေပမယ့္ စစ္အစိုးရက အာဏာလႊဲမေပးခဲ့ပါ ဘူး။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းကာလမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုလည္း ၃ ႀကိမ္တိုင္တိုင္ အိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ ခ်ထားခဲ့ပါတယ္။ စစ္ အစုိးရက သူတို႔တရားမ၀င္တာ၀န္ ယူထားရေတာ့ တရား၀င္မႈလိုခ်င္ပါတယ္။ တဖက္က NLD ပါတီကလည္း ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲရလဒ္ကို ကိုင္ထားရတာ ဟာ တရား၀င္မႈအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ တေယာက္ရဲ႔တရား၀င္မႈ ကို တေယာက္က ေခ်ဖ်က္သလိုႀကိဳးပမ္း ခဲ့ၾကတယ္လို႔ စာေရးသူက သံုးသပ္ထားပါတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ စစ္အစိုးရဖက္မွာ လည္း သူ႔တို႔အတြင္း အုပ္စုျပႆနာေတြ ရွိေနခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးအႀကီးအကဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔နဲ႔ ေထာက္လွမ္းေရးအုပ္စုကို ေနာက္ပိုင္းမွာ ျဖဳတ္ထုတ္အေရးယူမႈေတြ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ စစ္အုပ္စုေခါင္းေဆာင္ေတြ ဖက္ကေတာ့ ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားသူေတြ၊ အထူးသျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ျပႆနာရွာေနသူေတြလို႔ ျမင္ပါ တယ္။ တဖက္နဲ႔ တဖက္ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ဖို႔ အစား အရင္တခ်ိန္က သူျပဳတ္-ကိုယ္ျပဳတ္နည္းနဲ႔ ရွင္းေနခဲ့ၾကပါတယ္။ <br /> <br />ဆန္ရွင္ ပိတ္ဆို႔မႈေတြ လြတ္ေျမာက္ေစဖို႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုတဲ့ ေၾကညာခ်က္ဟာ အရင္ ခ်ည္းကပ္ပံုကေန လမ္းခြဲထြက္လာတယ္ ေျပာလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အစိုးရနဲ႔နီးစပ္တယ္ ဆိုတဲ့သူေတြအဆိုအရ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအၿပီးမွာေတာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေခါင္းေဆာင္မႈေနရာ ဘယ္လိုနည္းနဲ႔မွ မေပးႏိုင္ဘူးလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သန္းေရႊဖက္က ျမင္ထားတယ္ လို႔ ဆိုပါတယ္။ <br /> <br />တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ စစ္အစိုးရအၾကား ပဋိပကၡမွာေတာ့ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးခ်ိန္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ကတည္းက တိုက္ပြဲ၀င္လာၾက တာပါ။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက တခ်ိန္အဂၤလိပ္ကိုလိုနီ လက္ေအာက္မွာ သူတို႔အေပၚ ျပဳမူဆက္ဆံပံုက အခု ဗမာ အမ်ားစု အစိုးရလက္ထက္ ထက္ သာတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ တခါ ဗဟိုအစိုးရက ခြင့္ျပဳထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အက်ဳိး စီးပြား အခြင့္အေရးေတြက မမွ်တဘူး။ သူတို႔နစ္နာခံစားေနၾကရတယ္လို႔ ျမင္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တခ်ိန္က သမၼတ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စ၀္ေရႊသိုက္က တခါက ပါလီမာန္အစည္းအေ၀းတခုမွာ အခုလို သူတို႔တိုင္းရင္းသားေတြ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး အခြင့္အလမ္းေတြ ခ်ဳိ႔တဲ့ေနရမယ့္ အေျခအေန ႀကိဳသိခဲ့မယ္ဆိုရင္ သူပင္လံုစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္မထိုးခဲ့ဘူး ဆိုတာ မ်ဳိး ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ အစိုးရလက္ထက္ ဖြဲ႔စည္းပံုအသစ္ ျပန္ေရးဆြဲေတာ့ တိုင္းရင္းသား ေတြအႀကိဳက္ ျပည္နယ္ေတြ တိုးခ်ဲ႔ဖြဲ႔စည္းေပးခဲ့တာမ်ဳိး ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပါတီစနစ္ေအာက္မွာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုသေဘာထက္စာရင္၊ တျပည္ေထာင္စနစ္ပံုစံသြားေနလို႔ ပဋိပကၡေတြက မေျပလည္သြားခဲ့ပါဘူး။ နယ္စပ္က စစ္ပြဲေတြမွာလည္း ပိုဆိုးေစတာက စစ္တပ္က တိုင္းရင္းသားေတြအေပၚ ညႇဥ္းပမ္းဖိႏွိပ္ မႈ မ်ဳိးစံု ရွိခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၈၉ ေနာက္ပိုင္းမွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးလုပ္ၿပီး တိုင္းရင္းသားအင္အားစုေတြ အခ်ဳိ႔ကို ထိန္းသိမ္း ႏိုင္ေပမယ့္၊ အခုအခ်ိန္တိုင္ တိုင္းရင္းသားဘာသာ စာေပ သင္ၾကားခြင့္၊ ယဥ္ေက်းမႈကိစၥေတြ လြတ္လပ္စြာ မလုပ္ေဆာင္ ႏိုင္ေသးဘဲ ရွိေနပါေသးတယ္။ နိဂံုးအေနနဲ႔ကေတာ့ စစ္အစိုးရကလည္း သူ႔အာဏာကို ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေန ဆဲ၊ တခါ ပဋိပကၡျဖစ္ေနတဲ့ အုပ္စု ေတြၾကားမွာလည္း သံသယႀကီးေနၿပီး၊ ယံုၾကည္မႈက အေတာ့္ကိုနည္းေနပါေသးတယ္။ အခု ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္းမွာ ခ်က္ခ်င္း ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို မေရာက္ႏိုင္ေပမယ့္၊ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္ပိုမိုက်ယ္ျပန္႔လာ ေကာင္းပါရဲ႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ထားၾကသူ ေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနသစ္ေအာက္မွာ အခုအင္အားစုေတြ က ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ ခ်ည္းကပ္ၾက မလဲဆိုတာ ေမးခြန္းထုတ္ရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ေၾကာင္းပါခင္ဗ်ား။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။ <br /> <br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-3872359502071808487?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-46865156685374875572011-08-13T20:56:00.005+07:002011-08-13T21:01:45.811+07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-rriPTF0Cz6E/TkaC_pavaJI/AAAAAAAAA6k/-CJ1JOWnbpg/s1600/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg"><img style="float: left; margin: 0pt 10px 10px 0pt; cursor: pointer; width: 184px; height: 259px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-rriPTF0Cz6E/TkaC_pavaJI/AAAAAAAAA6k/-CJ1JOWnbpg/s320/Outside%2Bchallenges-%2Binside%2Binterests.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5640339613289506962" border="0" /></a>ျပင္ပ ေဆာင္းပါးရွင္ ဦးေအာင္သူၿငိမ္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၀ါရွင္တန္ဒီစီၿမိဳ႔မွာ ရွိတဲ့ The Brookings Institution အဖြဲ႔က ထုတ္ေ၀တဲ့ "ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပည္တြင္းျပႆနာမ်ားႏွင့္ ျပည္ပအက်ဳိးစီးပြားမ်ား " (Myanmar/ Burma: Inside Challenges, Outside Interests) ဆိုတဲ့ စာအုပ္အေၾကာင္းကို တင္ဆက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာအုပ္မွာ ျမန္မာနဲ႔ အိမ္နီးခ်င္းႏို္င္ငံေတြနဲ႔ ႏိုင္ငံတကာက ပညာရွင္ေတြရဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ပါ၀င္ပါတယ္။ ဒီတပတ္မွာေတာ့ Lex Rieffel ျခံဳငံုသံုးသပ္ထားတဲ့ ျပည္ပ ႏိုင္ငံ/အဖြဲ႔အစည္းေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚရွိေနတဲ့ စိတ္၀င္စားမႈ၊ အက်ဳိးစီးပြားေတြအေၾကာင္းကို တင္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ <br /> <br />ေသာတရွင္မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား <br />ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ အထီးက်န္ေနထိုင္ေနတယ္ဆိုတာေတာင္မွ ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရဲ႔ လက္တံက ဘယ္ေလာက္အထိ အလွမ္းက်ယ္တယ္ ဆိုတာ ျပသေနတယ္လို႔ အခုစာတန္းေတြကို ျခံဳငံုသံုးသပ္ထားတဲ့ Lex Rieffel က ေရးပါတယ္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာ ျပည္ပႏိုင္ငံေတြ၊ အဖြဲ႔ အစည္းေတြက နည္းေပါင္းစံုနဲ႔ စိတ္၀င္စားမႈေတြ၊ အက်ဳိးစီးပြားေတြ ရွိေနၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္ကေန ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အျခားအင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြရဲ႔ ၾသဇာသက္ေရာက္ လႊမ္းမိုးမႈကိုခံစားေနရပါ တယ္လို႔ သူက ဆိုပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အင္အားႀကီးႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ တရုတ္၊ အိႏၵိယ၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတို႔က အထူးအေရးပါပါတယ္။ တခါ ႏိုင္ငံတကာ အဖြဲ႔အစည္းေတြ ျဖစ္တဲ့ အာဆီယံ အေရွ႔ေတာင္ အာရွႏိုင္ငံမ်ားအသင္း၊ ကုလသမဂၢ၊ ဂ်ပန္တို႔ကလည္း တနည္းတဖံု အေရးပါျပန္ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာကုမၸဏီႀကီးေတြျဖစ္ တဲ့ ျပင္သစ္က တိုတယ္၊ မေလးရွားက ပီထရိုနာ့စ္၊ ေတာင္ကိုရီးယားက ေဒ၀ူးတို႔ကလည္း ျမန္မာ့အေရးမွာ တခန္း တက႑ ၾသဇာရွိေနၾကပါတယ္။ အဲဒါတင္မက အစိုးရမဟုတ္တဲ့ အဖြဲ႔အစည္း အဲန္ဂ်ီအိုေတြျဖစ္တဲ့ လူ႔အခြင့္ အေရးက႑မွာ ဆိုရင္ Human Rights Watch လို႔ေခၚတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးေစာင့္ၾကည့္ေရး အဖြဲ႔၊ Save The Children ကေလးမ်ား ကယ္ ဆယ္ေရးအဖြဲ႔ေတြက လႈပ္ရွားေနၾကသလို၊ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ အတိုက္အခံအျဖစ္ လႈပ္ရွားေနၾကတဲ့ ဒီဗြီဘီ ျမန္မာ့ အသံ၊ ယူရို-ဘားမားရံုး၊ စတာေတြကလည္း ျမန္မာ့အေရးကို တနည္းတဖံု ပံုသြင္းေနၾကပါတယ္။ ပိုျပည့္စံုေအာင္ထည့္ သြင္းရမယ္ဆိုရင္ ၾသစေၾတလ်၊ (EU) ဥေရာပသမဂၢတို႔ကိုပါ ထည့္သြင္းစဥ္းစားဖို႔လိုတယ္လို႔ လက္စ္က ဆိုပါတယ္။ <br /> <br />ဒီစာအုပ္ထဲက ေနာက္ပိုင္းတင္ျပၾကတဲ့သူေတြထဲမွာ တရုတ္ႏိုင္ငံ၊ ယူနန္တကၠသိုလ္က ပညာရွင္ လီခ်င္ယန္းကေတာ့ တရုတ္ရဲ႔ စိတ္၀င္စားမႈအေၾကာင္းကို ရွင္းျပပါတယ္။ တရုတ္က သူတပါးႏိုင္ငံျပည္တြင္းေရးကို ၀င္ေရာက္မစြက္ဖက္ေရးမူ ကို ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲ ကိုင္ထားတယ္ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔က အေနာက္တိုင္းပံုစံဒီမိုကေရစီကို ျမန္မာျပည္မွာ ခ်က္ခ်င္းခ် က်င့္သံုးရင္ ဒုကၡၾကံဳရႏိုင္ တယ္လို႔လည္း ျမင္ၾကပါတယ္။ ဒါကိုေတာ့ တျခားပညာရွင္ေတြက လက္ခံဖို႔ ခက္ပါလိမ့္မယ္။ တရုတ္က ျမန္မာျပည္မွာ "တည္ၿငိမ္တဲ့၊ ဒီမိုကေရစီရွိတဲ့၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့၊ စည္းလံုးသင့္ျမတ္တဲ့ ႏိုင္ငံတခု" အျဖစ္ ျမင္ခ်င္ပါတယ္။ ဒီလိုေျပာေနေပမယ့္ ပါေမာကၡလီခ်င္ယန္းက စိုးရိမ္ခ်က္ ၂-ခု ရွိေနပါတယ္။ အေပၚက မူ၀ါဒကို လက္ေတြ႔အေကာင္ အထည္ေဖာ္တဲ့ေနရာမွာ ေအာက္ေျခတရုတ္ ဗ်ဴရိုကေရစီက ကြဲျပားေနတဲ့ လုပ္ကိုင္ပံုေတြရယ္၊ ေနာက္တခုက တရုတ္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြက ျမန္မာ့သဘာ၀ရင္းျမစ္ေတြကို အလြန္အက်ဴး ထုတ္ယူ ေခါင္းပံုျဖတ္ေနၾကတဲ့ ကိစၥပါ။ တရုတ္နဲ႔ ျမန္မာ စစ္ေရးပူးေပါင္းမႈေတြရွိေပမယ့္၊ ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အေျခစိုက္စခန္းမရွိပါဘူးလို႔ သူက အခိုင္အမာေျပာပါတယ္။ တခုက ျမန္မာျပည္က ပဋိပကၡဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ေျပာေနၾကသလို ေဒသတြင္းနဲ႔၊ ႏိုင္ငံတကာ လံုျခံဳေရးကို ၿခိမ္း ေျခာက္မႈ ရွိမေနပါဘူးလို႔ သူတို႔က ျမင္ထားပါတယ္။ <br /> <br />အိႏၵိယေထာက္လွမ္းေရးဌာနက ပညာရွင္ ဂါမိကန္ေ၀ါ (Gurmeet Kanwal) ကေတာ့ ဒီလိုမျမင္ပါဘူး။ တရုတ္က ပုလဲကံုး ဗ်ဴဟာ လို႔ေခၚတဲ့ အိႏိၵိယကို ပုလဲတလံုးခ်င္းနဲ႔ ၀ိုင္းပတ္ထားသလို၊ အိႏၵိယက အင္အားမႀကီးလာႏိုင္ေအာင္၊ ဟန္႔ထားႏိုင္ေအာင္ တရုတ္က ၾကံေနတယ္လို႔ ျမင္ထားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္အေရး အိႏၵိယစဥ္းစားခ်က္က တရုတ္ၾသဇာလႊမ္း မိုးလာမႈကို တန္ျပန္ေရး ျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒါအျပင္ အိႏၵိယ-ျမန္မာဆက္ဆံေရးမွာ စိတ္၀င္စားမႈေတြက အိႏၵိယသမုဒၵရာ ျပင္ လံုျခံဳေရး၊ ကုန္သြယ္-စီးပြားတိုးခ်ဲ႔ေရးနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံက သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ေရနံ ရရွိေရး၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ အိႏၵိယ အေရွ႔ ေျမာက္ေဒသက သူတို႔သူပုန္ေတြရန္ကို စိုးရိမ္မႈေတြနဲ႔အတူ ျမန္မာအစိုးရနဲ႔ ကာကြယ္ေရး၊ လံုျခံဳေရး ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈ ေတြပါ လုပ္လာခဲ့ပါတယ္။ အခုအခါမွာ အိႏၵိယ-ျမန္မာဆက္ဆံေရးမွာ သူတို႔ခ်ည္းကပ္ပံုက က်င့္၀တ္သိကၡာပိုင္းဆိုင္ရာက အေပၚစီးယူ ေ၀ဖန္ေျပာဆိုေနတာမ်ဳိး မဟုတ္ေတာ့ဘဲ၊ စီးပြားေရးနဲ႔ ဗ်ဴဟာက်တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြအေပၚ လက္ေတြ႔ဆက္ ဆံေရးက ပိုကဲလာပါတယ္။ <br /> <br />အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကေတာ့ တမ်ဳိးတဘာသာပါ။ ျမန္မာနဲ႔ေ၀းေနေပမယ့္ ျမန္မာ့အေရးအတြက္ ပိုလို႔ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ ရွိေနပါ တယ္။ အေၾကာင္းက ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရး၊ လူသားခ်င္းစာနာမႈ အဖြဲ႔ေတြ၊ ကုလသမဂၢ စသည္ တို႔က ေကာင္းေကာင္းတိုက္တြန္း စည္းရံုးမႈေတြက သက္ေရာက္မႈရွိတာကို ျပေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စစ္ေအးတိုက္ပြဲ ကာလက အေမရိကန္က အျခားအေရးေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနလို႔ ျမန္မာဆိုတာ ထည့္စဥ္းစားမႈေတာင္ မရွိသေလာက္ပါ။ ျမန္မာ့ အေရးက ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွ ပိုလို႔ေရွ႔တန္း ေရာက္လာ တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚမွာ အာဏာ မလႊဲတာရယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ စစ္အစိုးရရဲ႔ ဆိုးရြားတဲ့ ျပဳမူမႈေတြေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚမွာ ဒဏ္ခတ္ အေရးယူတာေတြ စတင္လာခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္ျပည္ရဲ႔ ျမန္မာ့အေပၚ မူ၀ါဒက လြယ္လြယ္ေျပာရင္ ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔ မႈ (ဆန္ရွင္) နဲ႔ ေလာ္စပီကာလို ေအာ္ေနတဲ့ (မဂၢါဖံုး) သံတမာန္ေရးလို႔ စာေရးသူက ခ်ဳပ္ၿပီး ေဖာ္ျပပါတယ္။ စစ္အစိုးရက ေျပာင္းလဲမႈေတြမေတြ႔ရေတာ့ တျဖည္းျဖည္း ဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈေတြ တင္းက်ပ္လာရင္း၊ Regime change လို႔ေခၚတဲ့ အစိုးရျဖဳတ္ခ်ေျပာင္းလဲေရးအသြင္ အထိ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ အိုဘားမားသမၼတျဖစ္လာတဲ့အခါ ျမန္မာျပည္အေပၚမွာ လက္ေတြ႔က်တဲ့ ခ်ည္းကပ္မႈေတြ ေဆာင္ရြက္မယ္ဆိုတဲ့ စဥ္းစားမႈေတြ ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ <br /> <br />ကုလသမဂၢကလည္း တနည္းတက႑ အေရးပါပါတယ္။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ကစၿပီး လူ႔အခြင့္အေရးအေျခအေနကို ျပစ္တင္ရႈ႔ံခ်တဲ့ ဆံုးျဖတ္ ခ်က္ေတြ ဆက္တိုက္ႏွစ္စဥ္ ခ်မွတ္လာခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ ကုလသမဂၢက ဒီမိုကေရစီ၊ လူ႔အခြင့္ အေရးကိစၥေတြ တိုးတက္ လာေစဖို႔၊ လူသားခ်င္းစာနာမႈ ရႈေထာင့္ကဆိုရင္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈကို က်ဆင္းေစဖို႔၊ ကူညီေပးဖို႔ ခ်ည္းကပ္ တိုက္တြန္းေနၾကတာပါ။ အလုပ္မျဖစ္ေပမယ့္လည္း ကုလအတြင္းေရးမွူးခ်ဳပ္ရဲ႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြျဖစ္တဲ့ ရာဇလီ အစၥမိုင္။ အီဗရာဟင္ ဂမ္ဘာရီ၊ အခုေနာက္ဆံုး ဘီေဂ်း နမ္ဘီးယားအထိ ကိုယ္စားလွယ္လႊတ္လို႔ ပဋိပကၡေတြ ေျပလည္ေစေရး ေဆြးေႏြးပြဲေတြ ျဖစ္ေျမာက္ဖို႔ တိုက္တြန္းလာခဲ့တာပါ။ အဲသလိုပဲ ျပည္ပႏိုင္ငံ၊ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ျမန္မာ့ အေရးမွာ အေျပာင္းအလဲေတြအတြက္ေရာ၊ သူတို႔အက်ဳိး၊ စိတ္၀င္စားမႈ ကိစၥေတြ အတြက္ပါ လႈပ္ရွားေနၾကတဲ့အေၾကာင္း ျခံဳငံုသံုးသပ္တင္ျပခဲ့ပါတယ္ ခင္ဗ်ား။ ေနာက္တပတ္မွာေတာ့ အခုစာအုပ္ထဲက ေဒါက္တာ ေက်ာ္ရင္လိႈင္ရဲ႔ အမ်ဳိးသားျပန္ လည္ သင့္ျမတ္ေရးျပႆနာမ်ားဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးကို တင္ျပပါ့မယ္။ အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။ <br /> <br /><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-style: italic;">(ယခု ေဆာင္းပါးကို လြတ္လပ္ေသာအာရွအသံ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ RFA မွ ထုတ္လႊင့္သြားခဲ့ၿပီး ျဖစ္ပါသည္။ RFA ၏ မူပိုင္သာျဖစ္ၿပီး ျပန္လည္ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္သည္။)</span><div class="blogger-post-footer">Burma Myanmar poem democracy lifestyle<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3854415595307440409-4686515668537487557?l=yaw-han-aung.blogspot.com' alt='' /></div>Yaw Han Aungnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3854415595307440409.post-13744317433134805122011-08-07T22:56:00.004+07:002011-08-13T21:01:24.719+07:00